Poprzednia

ⓘ ZAKSA Kędzierzyn-Koźle




ZAKSA Kędzierzyn-Koźle
                                     

ⓘ ZAKSA Kędzierzyn-Koźle

ZAKSA SA – polski męski klub siatkarski z siedzibą w Kędzierzynie-Koźlu. Jeden z najbardziej zasłużonych klubów w historii polskiej siatkówki. Ośmiokrotny mistrz Polski, siedmiokrotny zdobywca Pucharu Polski, zdobywca Superpucharu Polski i medalista Ligi Mistrzów.

Od 16 lutego 2004 klub działa jako spółka akcyjna.

Od sezonu 2007/2008 drużyna występuje w rozgrywkach pod nazwą ZAKSA Kędzierzyn-Koźle.

W sezonie 2019/2020 drużyna przystąpi do rozgrywek krajowych pod nazwą Grupa Azoty ZAKSA Kędzierzyn-Koźle.

                                     

1.1. Historia Chronologia nazw

Chemik Kędzierzyn-Koźle

  • 1956: KS Unia Kędzierzyn powrót sekcji siatkówki do KS Unia
  • 1947: Klub Sportowy KS Bierawianka
  • 1976: MZKS Chemik Kędzierzyn-Koźle odrębne miasta Kędzierzyn oraz Koźle połączyły się w jedno miasto
  • 1968: Międzyzakładowy Klub Sportowy MZKS Chemik Kędzierzyn połączenie z KS Unia Blachownia w jeden klub
  • W czerwcu 1993 roku sekcja przestała istnieć.
  • 1993: KS Kędzierzyn
  • 1991: KS Chemik Kędzierzyn-Koźle
  • 1951: KS Unia Kędzierzyn
  • 1952: Kolejarz Kędzierzyn KS Unia przekazała sekcję siatkówki do klubu Kolejarz

ZAKSA

  • 2005: Mostostal-Azoty SSA Kędzierzyn-Koźle
  • 1995: KS Mostostal ZA Kędzierzyn-Koźle
  • 1994: KS Mostostal Zabrze w Kędzierzynie-Koźlu utworzony na bazie zawodników rozwiązanej sekcji siatkówki KS Chemik
  • 1998: Mostostal Azoty Kędzierzyn-Koźle
  • 2007: ZAKSA Kędzierzyn-Koźle
  • 2019: Grupa Azoty ZAKSA Kędzierzyn-Koźle
                                     

1.2. Historia Początki siatkówki

Początki siatkówki na ziemi kędzierzyńskiej sięgają 1947 roku. W tym właśnie czasie powstał klub sportowy KS "Bierawianka”, który w 1951 roku zmienił nazwę na KS Unia Kędzierzyn. Jednak siatkówka rodziła się w Kędzierzynie w wielkich bólach. Nie było sali, sprzętu, zawodników, mimo to znaleźli się ludzie, którzy poświęcili się swojej pasji. Z powodu kiepskiej sytuacji finansowej w rok po założeniu sekcję przejął "Kolejarz” Kędzierzyn. "Unia” odzyskała siatkarzy dopiero w 1956 roku. W 1969 roku doszło do fuzji Unii Kędzierzyn z Unią Blachownia, w wyniku której powstał MZKS Chemik Kędzierzyn. Rok 1971 był rokiem wielkiego wydarzenia w dziejach sportu w "stolicy polskiej chemii”, jak wówczas szumnie nazywano Kędzierzyn. Otóż w tym właśnie roku miasto wzbogaciło się o nową halę widowiskowo-sportową, która wybudowana z funduszy miejscowych zakładów przemysłowych, miała stać się centrum rozwoju halowych dyscyplin sportu. Paradoksalnie jednak w następnym roku rozwiązano w Kędzierzynie sekcję siatkówki, jakby na przekór ubiegłorocznemu wydarzeniu. W 1973 roku siatkówka znów zagościła w Kędzierzynie. Jednak już w 1978 roku zespół seniorów już pod nazwą Chemika Kędzierzyn awansował do II ligi. W 1980 roku drużyna na rok wróciła do niższej klasy rozgrywek, aby po roku znów zawitać do grona drugoligowców. Minęło kolejne dziesięć lat. W 1991 roku siatkarze Chemika odnieśli kolejny sukces – był nim awans do serii B I ligi. W 1993 roku, grając jeszcze w serii B, zespół Chemika Kędzierzyn wystąpił też w finale Pucharu Polski w Opolu, zajmując IV miejsce. Takich sukcesów nie wolno było zmarnować.

                                     

1.3. Historia Ekstraklasa

W 1994 roku rozpoczęła się już era Mostostalu. Miłośnicy siatkówki w Kędzierzynie – wśród których był aktualny Prezes kędzierzyńskiej drużyny, wówczas kierownik sekcji drużyny siatkówki Chemika Kędzierzyn i dyrektor filii Mostostalu Zabrze – na bazie sekcji siatkówki Chemika Kędzierzyn – Koźle utworzyli 8 marca 1994 roku profesjonalny klub o nazwie: KS Mostostal Zabrze w Kędzierzynie – Koźlu, który 14 marca zarejestrowany został w Urzędzie Wojewódzkim w Opolu. Ich marzeniem był awans do serii A i walka o najwyższe trofea w Polsce. Już w 1995 roku te plany spełniły się. Pierwszy rok w serii A nie przyniósł większych sukcesów, chociaż samo utrzymanie w gronie najlepszych drużyn siatkarskich Polski można uznać za spore osiągnięcie. Młoda stażem drużyna z Kędzierzyna spisywała się rewelacyjnie w całym następnym sezonie. Najpierw wywalczyła awans do turnieju finałowego Pucharu Polski rozgrywanego w Radomiu. Tam podopieczni Leszka Milewskiego doszli aż do finału wraz z graczami serii B z Gorzowa, ale podopieczni Leszka Milewskiego musieli zadowolić się drugim miejscem. Siatkarze Mostostalu również niespodziewanie wywalczyli awans do finału, jednak tym razem faworytem był AZS Częstochowa. Pierwsze mistrzostwo Polski zdobyli rok później pokonując w finale Morze Szczecin. W kolejnym sezonie Mostostal znowu musiał uznać wyższość AZS-u Częstochowa. Przez kolejne 4 lata Mostostal nie schodził z mistrzowskiego tronu, zarówno w lidze jak i w pucharze Polski. Trzy razy z rzędu zdobyli podwójną koronę. Do tych sukcesów doszły jeszcze występy na arenie międzynarodowej. W 2000 roku stanęli na 3. miejscu Pucharu CEV, a w 2003 r. w Lidze Mistrzów. To był ostatni wielki sukces klubu do 2011 roku, gdy klub wywalczył wicemistrzostwo Polski i zajął 2. miejsce w Pucharze CEV. Kolejne lata to już na stałe powrót do czołówki ligi i walka o medale. W 2016 roku rozpoczęła się druga złota seria klubu, który przez następne 4 lata wygrywał fazę zasadniczą i grał w finale ligi trzykrotnie go wygrywając. W tym czasie Zaksa wygrała również dwukrotnie Puchar Polski, a w sezonie 2017/18 grała ona w Final Four Ligi Mistrzów. Na początek sezonu jubileuszowego sezonu 25-lecia klubu drużyna wygrała Superpuchar Polski. Z powodu pandemii koronawirusa sezon został zakończony przedwcześnie i bez wyłonienia tytuły mistrzowskiego. W momencie zakończenia ligi Grupa Azoty znajdowała się na pierwszym miejscu w tabeli.



                                     

2. Sukcesy

  • Mistrzostwa Polski
  • 3. miejsce 1x: 2012
  • 1. miejsce 8x: 1998, 2000, 2001, 2002, 2003, 2016, 2017, 2019
  • 2. miejsce 5x: 1997, 1999, 2011, 2013, 2018
  • Finał 3x: 1997, 2011, 2016
  • Zwycięstwo 7x: 2000, 2001, 2002, 2013, 2014, 2017, 2019
  • Puchar Polski
  • Superpuchar Polski
  • Zwycięstwo 1x: 2019
  • Finał 3x: 2013, 2014, 2017
  • Liga Mistrzów
  • 3. miejsce 1x: 2003
  • 4. miejsce 3x: 2002, 2013, 2018
  • Finał 1x: 2011
  • Puchar CEV
  • Puchar Challenge
  • Trzecie miejsce 1x: 2000