Poprzednia

ⓘ Kwadratura (architektura)




Kwadratura (architektura)
                                     

ⓘ Kwadratura (architektura)

Kwadratura – termin wprowadzony w epoce baroku na określenie symulacji elementów architektonicznych przy wykorzystaniu efektów złudzenia optycznego. Technika kwadratury łączy elementy architektury, malarstwa i rzeźby, dając efekt iluzji przestrzeni.

                                     

1. Historia

Kwadratura pojawiła się po raz pierwszy w sztuce starożytnego Rzymu, w XV wieku ten rodzaj dekoracji przywrócił Andrea Mantegna. Rozkwit kwadratury nastąpił w epoce baroku, szczególnie we Włoszech.

                                     

2. Technika

Artysta domalowywał w perspektywie "fałszywe" elementy architektoniczne na płaskim lub kolebkowym sklepieniu w taki sposób, że sprawiają wrażenie kontynuacji tych istniejących. Linie perspektywy zbiegają się w jednym punkcie. Postacie w mocno skróconej perspektywie oraz domalowane ściany czy kolumny dają złudzenie przestrzennej głębi, sfery niebieskiej czy prześwitu nieba.

Z techniką kwadratury wiąże się często zastosowanie anamorfozy – przeznaczone do oglądania pod odpowiednim kątem obrazy naścienne mogą np. udawać prawdziwe posągi stojące w niszach czy sprawiać wrażenie prześwitu z widocznym niebem.

                                     

2.1. Technika Przykłady zastosowania kwadratury

  • Baldassare Peruzzi: Villa Farnesina w Rzymie.
  • Andrea Pozzo: kościół św. Ignacego Loyoli w Rzymie, Kościół Jezuitów w Wiedniu. Pozzo zawarł również podstawy teoretyczne swych idei artystycznych w dwutomowym dziele zatytułowanym Perspectiva pictorum et architectorum Andreae Putei a societate Jesu Rzym, 1693-1700,
  • Pietro da Cortona: Palazzo Barberini,
  • Andrea Palladio: Villa Rotonda w Vicenzy,
  • Giovanni Battista Tiepolo: CaRezzonico, Villa Pisani w Stra, sala tronowa Pałacu Królewskiego w Madrycie,

Użytkownicy również szukali:

biuro projektowe warszawa, kwadratura warszawa,

...
...
...