Poprzednia

ⓘ Lothar Schmid




Lothar Schmid
                                     

ⓘ Lothar Schmid

Lothar Schmid – niemiecki szachista i sędzia szachowy klasy międzynarodowej, arcymistrz od 1959 roku.

                                     

1. Kariera szachowa

Pierwsze sukcesy osiągnął w drugiej połowie lat 40. W roku 1947 zdobył tytuły mistrza Niemiec juniorów w Weidenau oraz seniorów w Weißenfels. W mistrzostwach kraju medale zdobywał jeszcze trzykrotnie, dwa razy srebrne oraz brązowy 1949, Bad Pyrmont. Do połowy lat 70. należał do ścisłej czołówki szachistów RFN, jedenastokrotnie w latach 1950 - 1974 występując na szachowych olimpiadach, na których zdobył 6 medali: 4 srebrne za indywidualne wyniki w latach 1950, 1952, 1968 i 1970 – za każdym razem na II szachownicy oraz 2 brązowe wraz z drużyną w latach 1950 oraz 1964. Wystąpił w wielu międzynarodowych turniejach, sukcesy odnosząc m.in. w Travemünde 1951, I m-ce, Hastings 1951/52, III m-ce, Zurychu 1954, I m-ce, Göteborgu 1956, I m-ce, Maladze 1963, I-II m-ce, Wilderness 1964, I m-ce, Bambergu 1968, II-III m-ce, Mar del Placie 1970, I m-ce, Adelaide 1971, II-IV m-ce oraz Lugano 1979, III-IV m-ce.

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 lipca 1971 r., z wynikiem 2550 punktów dzielił wówczas 32-37. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 2. miejsce za Robertem Hübnerem wśród szachistów Republiki Federalnej Niemiec.

Oprócz sukcesów w grze turniejowej, osiągnął również wybitne osiągnięcia w szachach korespondencyjnych, z których największym było zajęcie w roku 1959 III miejsca za Wiaczesławem Ragozinem i Lucijsem Endzelinsem w drugim finale mistrzostw świata w tej odmianie szachów. Za ten wynik otrzymał w tymże roku tytuł arcymistrza szachów korespondencyjnych.

Odniósł również znaczące osiągnięcia jako arbiter szachowy. W swojej karierze sędziował m.in. mecze o mistrzostwo świata pomiędzy Bobby Fischerem i Borysem Spasskim 1972 oraz Garrim Kasparowem i Anatolijem Karpowem 1986, jak również szachową olimpiadę w roku 1980 oraz rewanżowy mecz pomiędzy Fischerem i Spasskim 1992. Był posiadaczem jednego z największych prywatnych zbiorów szachowych książek, szachownic i kompletów figur oraz związanych z szachami dzieł sztuki.