Poprzednia

ⓘ Szpital Dziecięcy Kompleksowej Rehabilitacji „Górka”




Szpital Dziecięcy Kompleksowej Rehabilitacji Górka”
                                     

ⓘ Szpital Dziecięcy Kompleksowej Rehabilitacji "Górka”

Specjalistyczny Szpital Ortopedyczno-Rehabilitacyjny "Górka” – jeden z najbardziej znanych szpitali w Polsce, jednocześnie pierwsze w kraju sanatorium dla dzieci; zlokalizowany w południowej, sanatoryjno-parkowej części świętokrzyskiego uzdrowiska, Buska-Zdroju.

Sanatorium utworzył w latach 20. XX w. dr Szymon Starkiewicz. Aktualnie szpital specjalizuje się w leczeniu dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym, jak również prowadzi leczenie szpitalne, rehabilitacyjne, operacyjne i ambulatoryjne wielu schorzeń i urazów narządu ruchu w pełnym zakresie chirurgii ortopedycznej. W ramach swej działalności "Górka” współpracuje z wieloma ośrodkami naukowymi i medycznymi w kraju i za granicą.

W ostatnich latach szpital został wyremontowany i w 2016 roku oferuje:

  • 123 miejsca dla dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym,
  • 41 miejsc dla pacjentów ze schorzeniami ortopedycznymi.
                                     

1. Historia

Inspiratorem i promotorem powstania "Górki” był dr Szymon Starkiewicz. Budowę rozpoczął 31 grudnia 1918 roku, przystępując wraz z żoną Kazimierą i synami Witoldem i Jerzym, do kopania gliny na wzniesieniu nazywanym "Żwirową Górką” – pustym wzniesieniu koło Zbludowic, niedaleko od buskiego parku zdrojowego i sanatorium "Marconi”. Z tej gliny wypalano cegły w utworzonej nieopodal cegielni.

Początkowo dzieci leczono w Busku, w wynajętych pokojach willi "Wiktoria” 30 miejsc. Od roku 1921 dr Starkiewicz organizował również, dla dzieci z Zagłębia, sezonowe kolonie letnie. Początkowo dzieci zajmowały sześć "namiotów bessemerowskich” każdy na 30 łóżeczek, otrzymanych od Amerykańskiego Czerwonego Krzyża wraz z wyposażeniem 150. szpitalnych łóżeczek. W kolejnych latach wybudowano oszklone pawilony, zaprojektowane bezpłatnie przez architekta Jana Witkiewicza.

Kamień węgielny pod budowę głównego gmachu pierwszego w Polsce sanatorium dla dzieci położono w roku 1922. Budowa była początkowo finansowana z prywatnych składek szczególnie hojnym ofiarodawcą był inż. Stanisław Knothe, a w kolejnych latach uzyskała finansowe wsparcie powstających Kas Chorych i Ministerstwa Zdrowia.

W roku 1924 Szymon Starkiewicz został oficjalnie mianowany dyrektorem sanatorium, które nosiło początkowo nazwę "Sanatorium" Górka "Kolonia Lecznicza Dziecięca im. dr. med. Rektora J. Brudzińskiego w Busku-Zdroju”.

Na potrzeby szpitala, z myślą zmniejszeniu kosztów zaopatrywania dzieci w świeże produkty, założono gospodarstwo rolne z sadem, ogrodem oraz z budynkami do hodowli. Na należącym do szpitala terenie, na północnym stoku wzniesienia, utworzono park, wybudowano boisko i staw. Ukończony Szpital "Górka” zaczął przyjmować pierwszych małych pacjentów w roku 1926.

Ponieważ gruźlica kostno-stawowa głównie to schorzenie miało być leczone w "Górce” wymaga długotrwałego pobytu pacjenta w szpitalu, zadbano o kształcenie i rozwój intelektualny dzieci podczas okresu leczenia. Przy dużym współudziale drugiej żony dr. Starkiewicza – Wandy, dr filozofii i pedagoga pedagogiki specjalnej, w ośrodku zaczęła funkcjonować przyszpitalna szkoła. Pierwszym jej dyrektorem został Eustachy Kuroczko, wieloletni działacz Robotniczego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci.

Lata okupacji niemieckiej to czas, gdy hitlerowcy zajęli obiekt i zamienili go w szpital dla dorosłych. Placówka wróciła do swojej pierwotnej funkcji w roku 1945. W roku 1949 sanatorium upaństwowiono, a jego założyciel i wieloletni dyrektor, dr Szymon Starkiewicz, został odwołany. Jego funkcję przejęła dr Aniela Żwan-Goldschmielowa. W roku 1950 w sanatorium wybuchł pożar, który spowodował częściowe zniszczenie zabudowań. Remont i renowacja trwały do 1 września 1952 r., kiedy to szpital ponownie otworzył się dla małych pacjentów, oferując rozszerzony o chorobę Heinego-Medina zakres leczenia. Razem z otwarciem wyremontowanej placówki zaczął nią kierować nowo mianowany dyrektor dr Franciszek Bloch. Od roku 1953 do sanatorium zaczęto przyjmować na leczenie pacjentów z chorobą Little’a – schorzeniem, które od roku 1965 w Polsce przyjęto nazywać mózgowym porażeniem dziecięcym.

Kolejnym dyrektorem "Górki” został mianowany w roku 1955 dr Franciszek Jakszewicz, który uruchomił pierwszy blok operacyjny 1956. Po śmierci dr. Jakszewicza stanowisko dyrektora pełnili krótko dr Chrostowska i dr J. Przybylik. W roku 1969 nowym dyrektorem placówki został doc. dr hab. Tomasz Goryński, za którego kadencji wprowadzono daleko idące zmiany. W tym okresie, w uznaniu zasług twórcy i inicjatora "Górki”, dr. Szymona Starkiewicza, obiekt został przemianowany na: Dziecięcy Szpital Kompleksowej Rehabilitacji "Górka” jego imienia.

Kilka miesięcy przed śmiercią dr. Goryńskiego 1988 stanowisko dyrektora objął dr Janusz Maria Dobrowolski, który piastował je do kwietnia 2008 r. Od 1 czerwca 2012 dyrektorem szpitala jest Jadwiga Karcz.

11 lutego 2016 roku w szpitalu dokonano uroczystego otwarcia nowoczesnego oddziału ortopedii dla dzieci, liczącego 35 miejsc, w tym 24 przeznaczonych dla rehabilitacji ogólnoustrojowej. Ściany oddziału zdobią unikalne grafiki wykonane przez Macieja Kota.

                                     

2. Dyrektorzy szpitala

Stanowisko dyrektora szpitala piastowali kolejno:

  • dr Szymon Starkiewicz 1924–1949
  • Jadwiga Karcz od 1 czerwca 2012 do 2018
  • Marek Arabski
  • dr Janusz Maria Dobrowolski 1988–2008
  • Bartosz Stemplewski kwiecień 2008–19 września 2010
  • dr Aniela Goldschmiel 1949–1952
  • dr hab. Tomasz Goryński 1969–1988
  • dr J. Przybylik 1968
  • dr Chrostowska 1968
  • dr Franciszek Jakszewicz 1955–1968
  • lek. med. Przemysław Potasz 20 września 2010–31 sierpnia 2011
  • dr Franciszek Bloch 1952–1955

Użytkownicy również szukali:

poradnia ortopedyczna dla dzieci busko - zdrój, szpital busko aktualności, szpital górka busko ortopedia dziecięca, szpital górka zdjęcia,

...
...
...