Poprzednia

ⓘ Partia Pracy (Litwa)




Partia Pracy (Litwa)
                                     

ⓘ Partia Pracy (Litwa)

Ugrupowanie zostało założone 18 października 2003 z inicjatywy Viktora Uspaskicha, urodzonego w Rosji milionera i niezależnego posła na Sejm.

Po raz pierwszy swoje listy Partia Pracy wystawiła w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004. DP zajęła w nich pierwsze miejsce z wynikiem 30.2% głosów, co przyniosło jej pięć mandatów eurodeputowanych, którzy wstąpili do frakcji Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy.

Partia wygrała także wybory parlamentarne w październiku tego samego roku, zdobywając 28.44% głosów i 39 ze 141 miejsc w Sejmie.

DP przystąpiła do nowej koalicji rządowej, obejmując pięć tek ministerialnych. Viktor Uspaskich został w gabinecie Algirdasa Brazauskasa ministrem gospodarki. W połowie 2005 podał się do dymisji, składając też mandat poselski. Doszło do tego po pojawieniu się podejrzenia wykorzystywania swojej pozycji do promowania powiązanej z jego rodziną prywatnej firmy. Wkrótce kolejne zarzuty związane z nadużyciami finansowymi zaczęto wysuwać pod adresem innych przywódców Partii Pracy, co doprowadziło do jej wyjścia z koalicji w czerwcu 2006, a także do dymisji premiera. Ugrupowanie opuściło kilkunastu posłów m.in. Viktoras Muntianas, z których większość współtworzyła nowe stronnictwo pod nazwą Partia Demokracji Obywatelskiej. Viktor Uspaskich zrezygnował z kierowania partią zastąpił go deputowany Kęstutis Daukšys, jednak po niespełna roku powrócił na stanowisko przewodniczącego.

W 2007 DP odnotowała przeciętne wyniki w wyborach samorządowych, uzyskując w skali kraju 111 mandatów. W 2008 na potrzeby wyborów parlamentarnych część działaczy powołała nowe ugrupowanie, Partię Laburzystów Leiboristų partija, z którą Partia Pracy stworzyła koalicję wyborczą.

W wyborach tych lista uzyskała 8.99% głosów i zdobyła 10 mandatów 8 z listy wyborczej i 2 w okręgach większościowych. W 2011 wprowadziła do samorządów 165 radnych. W tym samym roku dołączyło do niej ugrupowanie Nowy Związek Socjalliberałowie Artūrasa Paulauskasa

W 2012 ugrupowanie wygrało w okręgu większościowym 19.82% głosów i 17 mandatów, 12 jego przedstawicieli uzyskało mandaty w okręgach większościowych. Partia zawiązała następnie koalicję z LSDP, AWPL oraz partią Porządek i Sprawiedliwość, współtworząc rząd Algirdasa Butkevičiusa, który rozpoczął urzędowanie 13 grudnia 2012. W 2013 DP zasilili działacze Partii Chrześcijańskiej Gediminasa Vagnoriusa, a formalną przewodniczącą ugrupowania została Loreta Graužinienė.

W 2015 laburzyści utracili część samorządowej reprezentacji – otrzymali 145 mandatów radnych. Skutkowało to rezygnacją przewodniczącej Partii Pracy z tego stanowiska – zastąpił ją Valentinas Mazuronis, który ustąpił w 2016, gdy partia nie przekroczyła progu wyborczego do Sejmu.

W wyborach w 2016 ugrupowanie dostało 4.68% głosów, wprowadziło 2 swoich przedstawicieli w okręgach jednomandatowych. W grudniu tegoż roku nową przewodniczącą Partii Pracy została Živilė Pinskuvienė. W 2017 po jej odejściu z partii tymczasowym przewodniczącym został Šarūnas Birutis. W kwietniu 2018 na stanowisko przewodniczącego powrócił Vikor Uspaskich.

W 2019 Partia Pracy z własnych list wprowadziła 60 radnych do litewskich samorządów.