Poprzednia

ⓘ 45 Pułk Piechoty (austro-węgierski)




45 Pułk Piechoty (austro-węgierski)
                                     

ⓘ 45 Pułk Piechoty (austro-węgierski)

Jednostka została utworzona w 1816, w roku 1914 pułk wchodził w skład 47 Brygady Piechoty w 24. Dywizji Piechoty X. Korpusu Armijnego, a II batalion – 12 Brygady Górskiej w 48 DP XVI. Korpusu. Sztab regimentu stacjonował w Przemyślu. Rejon rekrutacji znajdował się w Sanoku. Budynki koszar znajdowały się przy obecnej ulicy Adama Mickiewicza.

Skład narodowościowy jednostki 46% Polaków – 47% Rusinów – 7% pozostali. Święto pułkowe obchodzono corocznie 6 maja w dniu św. Łucji. Regiment nosił guziki w kolorze żółtym oraz szkarłatne niem. scharlachrot wyłogi. Językiem dowodzenia był niemiecki. Do 1914 komendantem regimentu był pułkownik Franz Ullsperger.

Kolejnymi szefami pułku byli:

  • FML arcyksiążę Sigismund von Österreich niem. 1826 –†15 XII 1891,
  • arcyksiążę Józef Ferdynand od 1905.
  • książę Fryderyk August Herzog zu Sachsen 1892 – 1904

Rejony dyslokacji jednostki:

  • 1914: Przemyśl
  • 1909: Przemyśl
  • 1904: Przemyśl
  • Sztab
  • I. Bat.
  • 1914: Przemyśl
  • 1909: Przemyśl
  • 1904: Przemyśl
  • 1914: Travnik w Bośni niedaleko Jajec wcześniej Maglaj
  • II. Bat.
  • 1909: Jajce
  • 1904: Przemyśl
  • 1904: Sanok
  • 1909: Sanok
  • 1914: Sanok
  • III. Bat.
  • 1914: Przemyśl
  • 1904: Przemyśl
  • IV. Bat.
  • 1909: Przemyśl

W skład oddziałów rozlokowanych w Sanoku wchodziły bataliony 4. i 5. oraz 57. batalion Landwehry Obrony Krajowej.

Zgodnie z planami Ministerstwa Obrony Austro-Węgier Sanok stanowił zaplecze mobilizacyjne dla X. korpusu przemyskiego. Na wypadek wojny z Sanoka miała nadejść odsiecz dla broniącego się Przemyśla. Sanok zaznaczono też na mapie administracji Armii jako komendę Pułku Landwehry Obrony Krajowej oraz komendy rekrutacji dla powiatów: sanockiego, leskiego, brzozowskiego.

W 1911 w Sanoku na Błoniach odbyły się manewry z udziałem 6 tys. żołnierzy należących do korpusu lwowskiego.

Obiekty koszar i aprowizacji umieszczone były początkowo na obszarze Posady Olchowskiej i Wójtostwa. Budynki po byłych koszarach stoją obecnie przy ulicy Adama Mickiewicza koszary czwartego i piątego batalionu i ulicy Jana III Sobieskiego koszary 57. batalionu Landwehry - obecny budynek szkoły. Od lutego do listopada 1918 sanockie koszary były miejscem stacjonowania oddziałów węgierskich, a następnie 54 pułk piechoty czeskiej.

W latach 1914-1915 na linii Gorlice-Przemyśl. 23 grudnia 1914 roku od rana Rosjanie ustawili nad stacją kolejową w Zarszynie, 12 dział, dodatkowo 4 działa przy moście kolejowym na Pielnicy i przez cały dzień prowadzili gęsty ogień artyleryjski na miejscowości Odrzechowa i Pastwiska. Wieczorem bój ustał, a rano, dokładnie w wigilię Bożego Narodzenia 1914 słychać było nieustanne warczenie karabinów maszynowych na pierwszym łańcuchu górskim. Wypływał z tego wniosek, że piechota rosyjska starła się z piechotą austriacką, złożoną z pułków polskich 10 i 45 pułku piechoty, rekrutowanych z powiatów Brzozów, Sanok i Lesko. Żołnierzy tych zachęcano do natarcia obietnicą, że jeżeli się mężnie spiszą, to święta spędzą w rodzinnych domach”. 2 maja 1915 wieczorem, gdyśmy wrócili z nieszporów majowych, doszedł nas z zachodu donośny i nieustający grzmot dział. Zaczęła się ofensywa niemiecko-austriacka pod Gorlicami, o czym wtedy naturalnie nie wiedzieliśmy. Na linii Wisłoka bitwa trwała od 8 do 10 maja 1915. W nocy z 9 na 10 maja pułki bośniackie usiłowały kilkakrotnie sforsować Wisłok w Besku, w miejscu gdzie rzeka płynie głębokim jarem. Rosjanie bronili się zawzięcie, za każdym razem wstrzymując natarcie. Przez Zarszyn w kierunku Sanoka maszerowały w tym czasie pułki polskie w służbie austriackiej, a więc 10 i 45 pp, czyli te same regimenty, którym nie dane było zejść z gór w dolinę na święta Bożego Narodzenia. Od lutego do listopada 1918 pułk walczył na froncie włoskim.

                                     

1. Żołnierze

Komendanci pułku
  • płk Carl von Ripper 1863 – 1866
  • płk Rudolf Králiček 1907 – 1910 → komendant 65 Brygady Piechoty
  • płk Alfred Hausenblas 1900 – 1904 → komendant 3 Brygady Piechoty
  • płk Norbert Knopp von Kirchwald 1905 – 1907 → komendant 48 Brygady Piechoty
  • płk Julius Gerstenkorn 1879 – 1881 → stan spoczynku
  • płk Karl Veyder von Malberg 1816
  • płk Rudolph von Friess 1885 – 1890 → komendant 57 Brygady Piechoty
  • płk Carl von Reimann 1881 – 1882 → komendant 3 Brygady Piechoty
  • płk Alphons Dragoni von Rabenhorst 1894 – 1900 → komendant 71 Brygady Piechoty
  • płk Gustav Depaix 1859 – 1863
  • płk Leonard Petelenz 1910 – 1913 → stan spoczynku
  • płk Joseph Hugelmann 1890 – 1894 → komendant Brygady Piechoty Obrony Krajowej Innsbruck
  • płk August Frantzl von Franzensburg 1876 – 1879
  • płk Franz Ullsperger 1913 – 1918
  • płk Paul Bernnart 1882 – 1885 → komendant 31 Brygady Piechoty
Oficerowie i żołnierze
  • Jan Ergietowski
  • lekarz I klasy Bronisław Obfidowicz
  • płk Franciszek Krajowski
  • por. Bronisław Sapecki
  • Tomasz Silarski
  • Tadeusz Ochęduszko
  • por. Adam Dembicki von Wrocień
  • płk Paweł Bernard nadetatowy
  • Jan Kosina
  • ppor. Fryderyk Krasicki
  • Edward Pisula
  • ppor. Juliusz Zaleski
  • chor. Feliks Langenfeld
  • por. pd SG Euzebiusz Hauser nadetatowy
  • ppor. Władysław Żarski
  • chor. Janusz Dukiet
  • Franciszek Wanic
  • por. Bronisław Polityński
  • chor. Władysław Józef Zaleski
  • ppor. rez. Wojciech Ślączka
  • lekarz sztabowy Stanisław Gilewicz
  • chor. Ryszard Hesse
  • Piotr Guziorski
                                     

2. Marsze pułkowe

  • "Regiments Abschieds Marsch”
  • "Sigmunds Kriegersklänge Marsch” nach Rameis "45er Kriegerklänge Marsch "jej autorem był Wenceslas Hugo Zavertal Zavrtal 1821-1899 w latach 1855-1859, członek kapeli 59 pp i 45 pp, od 1859 wstąpił do 4 pułku włoskich grenadierów.
  • "Oberst Ullsberger Marsch”
  • "Santa Lucia Marsch”, z włoskimi motywami
  • "Oberst Petelenz Marsch, 1912