Poprzednia

ⓘ Oleg Kotow




Oleg Kotow
                                     

ⓘ Oleg Kotow

Oleg Walerjewicz Kotow, ros. Олег Валерьевич Котов) – lekarz, pułkownik rosyjskich sił powietrznych, kosmonauta rosyjski.

                                     

1. Wykształcenie i służba wojskowa

  • 1982 – w Moskwie ukończył szkołę średnią.
  • 1993-1996 – był starszym pracownikiem naukowym i wiodącym lekarzem-badaczem. Asystował kosmonautom podczas treningów przygotowujących ich do pracy poza stacją orbitalną Mir. Szkolił również kosmonautów do prowadzenia na orbicie badań z zakresu biologii i medycyny.
  • 1998 – ukończył Kaczyńską Wyższą Wojskową Szkołę Lotniczą dla Pilotów i został pilotem-inżynierem.
  • 1988-1993 – był słuchaczem Wojskowej Akademii Medycznej im. S. M. Kirowa w Leningradzie. Następnie rozpoczął pracę w Centrum Przygotowań Kosmonautów im. J. A. Gagarina. Brał udział w przygotowaniach załóg, które później pracowały na stacji Mir.

Posiada uprawnienia nurka.

                                     

2. Kariera kosmonauty

  • 2009-2010 – 21 grudnia 2009 wystartował w kosmos do swojej drugiej misji. Razem z nim w kosmos wyruszyli Timothy Creamer oraz japoński astronauta Sōichi Noguchi. Swoja misję zakończyli 2 czerwca 2010, po ponad 163 dniach lotu.
  • 1996 – 9 lutego decyzją Państwowej Komisji Międzyresortowej ГМВК oficjalnie został kosmonautą sił powietrznych i w czerwcu rozpoczął przeszkolenie podstawowe.
  • 1998 – w marcu po zakończeniu kursu podstawowego zdobył uprawnienia kosmonauty-badacza. Od maja został włączony do załogi rezerwowej misji Sojuz TM-28. Jej członkami byli również Siergiej Zalotin oraz Aleksandr Kaleri. 13 sierpnia był dublerem Jurija Baturina – kosmonauty-badacza wspomnianej misji.
  • 1999 – przez 8 miesięcy był przedstawicielem Centrum Przygotowań Kosmonautów oddelegowanym do NASA. Po powrocie do Rosji rozpoczął wraz z innymi kosmonautami przygotowania do lotów na Międzynarodową Stacje Kosmiczną.
  • 2001-2003 – podczas misji stałych załóg ISS ekspedycje 3 i 4 był jednym z operatorów łączności w Centrum Kontroli Lotu pod Moskwą. W grudniu 2002 został inżynierem pokładowym Sojuza TMA-2 w załodze rezerwowej dowodzonej przez Pawła Winogradowa. 31 stycznia Winogradowa, z uwagi na stan zdrowia, zastąpił Siergiej Krikalow. 12 lutego 2003, po katastrofie Columbii załogi rozformowano, ponieważ postanowiono, że do czasu wznowienia lotów wahadłowców w Sojuzach będą latać dwaj astronauci – Rosjanin i Amerykanin, którzy będą tworzyć kolejne stałe załogi ISS.
  • 2007 – w dniach 7 kwietnia- 21 października odbył lot w kosmos na pokładzie statku kosmicznego Sojuz TMA-10 i Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.
  • 2000 – był w pierwszym składzie załogi rezerwowej 6 ekspedycji na ISS. Razem z nim trenowali Carlos Noriega oraz Donald Pettit. Latem 2001 zastąpił go Saliżan Szaripow.
  • 2006 – na przełomie maja i czerwca Kotow, Fiodor Jurczichin oraz Anousheh Ansari trenowali zachowanie w przypadku awaryjnego lądowania. W czerwcu przedstawiciele NASA i Roskosmosu ostatecznie zatwierdzili skład 15 stałej załogi Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Znaleźli się w niej obok Kotowa pełnić będzie funkcję dowódcy statku kosmicznego Sojuz TMA-10 – Fiodor Jurczichin oraz Clayton C. Anderson. Lot pierwszych dwóch astronautów jest planowany na około 6 miesięcy. Amerykanin ma dotrzeć na ISS na pokładzie wahadłowca Endeavour.
  • 2008 – we wrześniu Roskosmos zakomunikował o wyznaczeniu Kotowa dowódcą 22 stałej ekspedycji na ISS, która zarazem będzie stanowić załogę Sojuza TMA-17.
  • 2005 – został włączony do grupy kosmonautów kandydujących do lotów na Międzynarodową Stację Kosmiczną w ramach 15, 16 i 17 ekspedycji.
  • 2004 – w styczniu otrzymał przydział do załogi dublerów 13 stałej załogi Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, której lot był planowany na 2006 rok. Załogę opuścił po tym jak wystąpiły opóźnienia przy wznowienia lotów promów kosmicznych. W tym samym roku mianowano go szefem operatorów łączności w centrum kierowania lotem.
                                     

3. Nagrody i odznaczenia

  • medal "Za wyróżniającą służbę wojskową” III II stopnia 1996 oraz 1999,
  • order "Za zasługi dla Ojczyzny” IV stopnia 2010.
  • tytuł "Bohatera Federacji Rosyjskiej” i medal Złotej Gwiazdy 2008,