Poprzednia

ⓘ Błach




                                     

ⓘ Błach

Najstarsza wzmianka o nazwie osobowej Błach pochodzi z 1336 roku. Antroponim ten pochodzi od imienia zaczynającego się na Bła-, typu Błażej. Imię chrześcijańskie Błażej notowane jest w Polsce od XIII wieku. Jest polską formą łacińskiego imienia Blasius i zostało przejęte prawdopodobnie za pośrednictwem języka czeskiego. Nazwa osobowa Błach składa się z rdzenia Bła- i przyrostka słowotwórczego -ch. W średniowieczu miał on znaczenie zdrabniające, spieszczające. Nazwiska utworzone z podstawowym -ch- w części przyrostkowej są bardzo stare. Nazwa osobowa Błach była skróceniem imienia zaczynającego się na Bła- i zarazem jego zdrobnieniem. Stała się dziedziczna i do dziś jest nierzadko spotykanym nazwiskiem.

                                     

1. Liczebność i rozmieszczenie geograficzne

W 1990 roku Polskę zamieszkiwało co najmniej 2310 osób o nazwisku Błach. Najwięcej jego właścicieli występowało w województwach: kieleckim – 370, katowickim – 340, radomskim – 177, kaliskim – 152, częstochowskim – 132, lubelskim – 120, tarnowskim – 112, krakowskim – 94, sieradzkim – 74. Prawdopodobnie przynajmniej niektóre z tych liczb były nieco większe, gdyż system PESEL obejmował wówczas ok. 94% ludności Polski. W 2002 roku Polsce mieszkały 2504 osoby o nazwisku Błach. Powiaty o największej frekwencji tego nazwiska:

  • Wrocław 80;
  • Radom 94;
  • Kraków 90;
  • oleski 70.
  • wieluński 75;
  • skarżyski 157 osób;
  • kępniński 74;
  • będziński 123;
  • starachowicki 83;
  • Lublin 79;

Błachowie w większej liczbie mieszkają więc w Małopolsce niż w innych dzielnicach. Zasięg gęstszego ich zamieszkiwania obejmuje po kilka powiatów w Górach Świętokrzyskich oraz na pograniczu wielkopolsko-małopolsko-śląskim.

Frekwencja nazwiska w Polsce w 1990 roku – na podstawie słownika K. Rymuta opublikowanego w wersji elektronicznej pod adresem: Dane liczbowe o rozmieszczeniu nazwiska w Polsce w 2002 r. pochodzą z nowego opracowania prof. K. Rymuta, wykorzystanego w: