Poprzednia

ⓘ Adam Bielański (chemik)




                                     

ⓘ Adam Bielański (chemik)

Adam Bielański – polski chemik, profesor nauk chemicznych, nauczyciel akademicki Akademii Górniczo-Hutniczej, a następnie Uniwersytetu Jagiellońskiego, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, członek czynny PAU, przewodniczący honorowy Komitetu Chemii PAN. Od roku 1983 pracował w Instytucie Katalizy i Fizykochemii Powierzchni PAN w Krakowie, gdzie był kierownikiem grupy badawczej "Chemiczne i katalityczne własności stałych heteropolikwasów”.

                                     

1. Życiorys

Urodzony 14 grudnia 1912 r. w Krakowie. Studia w dziedzinie chemii ukończył na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1936 r., a w 1944 r. obronił doktorat na tajnych kompletach, zaś w 1955 r. otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a po siedmiu latach profesora zwyczajnego.

Był autorem prac i artykułów naukowych dotyczących chemii, szczególnie katalizy chemicznej – nazywany twórcą polskiej szkoły katalizy. Autor podręczników akademickich z zakresu chemii fizycznej i nieorganicznej, w szczególności wielokrotnie wznawianej "Chemii ogólnej i nieorganicznej”, którą w roku 1984 zastąpiły "Podstawy chemii nieorganicznej”. Podręcznik ten stanowi podstawę nauczania chemii nieorganicznej na wielu polskich uczelniach.

Kierowane projekty badawcze MNiSW:

  • "Synteza eterów trzeciorzędowych na heteropolikwasach typu Dawsona jako katalizatorach” 2002–2005.
  • "Dodekaheteropolikwasy jako katalizatory procesów elektrofilowej addycji do olefin” 1998–2001

Ostatnia publikacja naukowa, której był współautorem, ukazała się w roku 2015.

Zmarł 4 września 2016 r.

                                     

2. Wyróżnienia i nagrody

  • 1982: Medal Jędrzeja Śniadeckiego
  • 2009: profesor honorowy UJ
  • 1991: Medal Jana Harabaszewskiego
  • 2001: doctor honoris causa UWr
  • 1983: doctor honoris causa AGH
  • 2012: Nagroda im. Erazma i Anny Jerzmanowskich