Poprzednia

ⓘ Czapajew (film)




Czapajew (film)
                                     

ⓘ Czapajew (film)

Film został nakręcony na podstawie materiałów Dmitrija i Anny Furmanowów o rosyjskim wojskowym Wasiliju Czapajewie. Furmanow znał osobiście Czapajewa, pracował w jego oddziale jako komisarz, a swoje wspomnienia zamieścił w książce, która stała się podstawą dla scenariusza filmu.

Fabuła filmu opowiada o przyjeździe do jednostki wojskowej komisarza partyjnego, który uświadamia politycznie żołnierzy. Dzięki jego wysiłkom wojsko nabiera karności, podnosi się jego morale, co przekłada się na zwycięstwa na polu bitwy. Do komisarza przekonuje się w końcu, początkowo wobec niego nieufny, charyzmatyczny dowódca Czapajew.

                                     

1. Recepcja

Obraz zdobył główną nagrodę Srebrnej Wazy na 1. MFF w Moskwie 1935, podczas którego przewodniczącym jury był Siergiej Eisenstein.

Film został entuzjastycznie przyjęty w ZSRR, ale również dobrze oceniony za granicą. Mimo swojego propagandowego rytu i skromności zastosowanych środków plastycznych, film niesie ze sobą uniwersalne przesłanie. Scenariusz filmu Jerzy Toeplitz określił jako "znakomicie skonstruowany”.

Polska premiera filmu miała miejsce w 1945. Po polskiej premierze miały miejsce jeszcze premiery, m.in. w Niemczech i Finlandii.

                                     

2. Ciekawostki

  • W związku z popularnością filmu pojawiło się wiele dowcipów na temat jego głównych bohaterów.
  • W leningradzkim kinoteatrze Saturn film ten wyświetlano każdego dnia przez dwa lata.
  • Czapajew otwierał pierwszy w Związku Radzieckim festiwal filmowy.
  • Osip Mandelsztam napisał tomik wierszy poświęconych Czapajewowi.
  • Film ukończono zaledwie dwa tygodnie przed jego planowaną premierą, a tej nie towarzyszyły kolorowe afisze, a jedynie tekstowe obwieszczenia.
                                     

3. Obsada

  • Warwara Miasnikowa – Anka
  • Boris Baboczkin – Wasilij Czapajew
  • Leonid Kmit – Pietka, adiutant Czapajewa
  • Borys Czirkow - wieśniak
  • Nikołaj Simonow – Żychariew, dowódca kawalerzystów
  • Gieorgij Wasiljew – biały oficer
  • Boris Blinow – Furmanow, komisarz
  • Gieorgij Żżonow – Tieriosza
                                     

4. Nagrody

  • Brązowy Medal na 7. MFF w Wenecji 1946
  • Grand Prix na Międzynarodowej Wystawie w Paryżu 1937
  • Najlepszy film obcojęzyczny National Board of Review of Motion Pictures 1935
  • Nagroda Stalinowska I stopnia 1941
  • Grand Prix Srebrna Waza na 1. MFF w Moskwie 1935