Poprzednia

ⓘ Hieronim Ossoliński




Hieronim Ossoliński
                                     

ⓘ Hieronim Ossoliński

Hieronim Ossoliński herbu Topór – kasztelan sandomierski, uczestnik sejmu podpisującego unię polsko-litewską w Lublinie w 1569 roku, wyznawca kalwinizmu, przywódca stronnictwa innowierców w Małopolsce za króla Zygmunta Augusta, sygnatariusz konfederacji warszawskiej.

                                     

1. Życiorys

Jako pierwszy z rodu zaczął się systematycznie pisać Ossoliński zamiast z Ossolina. Jego ojcem był Paweł Ossoliński, a matką Zbigniewa Słupecka.

Hieronim Ossoliński był postacią postawioną wysoko w państwie polskim. Reprezentował na sejmach województwo krakowskie. Zdobył świetne wykształcenie za granicą. Kształcił się na niemieckich akademiach, a kunszt rycerski posiadł we Włoszech, w wojsku Jana Medyceusza. Studiując w Niemczech, poznał teorie kalwinizmu.

Kasztelan znany był z najlepszego przywództwa w kole poselskim. Był znakomitym mówcą m. in. mowa O wolnym senatorskim wotowaniu. Popierał unię polsko-litewską czemu dał wyraz w anonimowym, przypisywanym mu pisemku Unione Lithuaniae. Redagował memoriały polityczne. Brał udział w kampanii obertyńskiej 1531.

Był posłem województwa krakowskiego na sejm 1553, sejm 1556/1557 i 1562/1563 roku. W 1556/7 r. na sejmie warszawskim wypowiedział się w kwestii reformacji kościoła. Przedstawił wtedy królowi swój projekt w sprawie ułożenia wyznań w kraju, nawiązujący do programu kalwińskiego wygłoszonego w Seceminie. W 1557 r. na synodzie generalnym w Pińczowie został mianowany na jednego z pięciu seniorów świeckich zboru kalwińskiego. Jego innowiercza postawa sprowadziła na niego wielokrotnie rzucane klątwy kościelne.

Jako przedstawiciel Korony Królestwa Polskiego podpisał akt unii lubelskiej 1569 roku. Ossoliński odgrywał ważną rolę podczas pierwszego bezkrólewia, założył konfederację zapewniającą pokój dysydentom. Jako kasztelan wojnicki w 1570 r. otrzymał kasztelanię sandomierską. Podpisał konfederację warszawską 1573 roku. Podpisał dyplom elekcyjny Henryka Walezego i brał udział w jego koronacji. Dwa lata później, w 1575 r. domagał się jego detronizacji.

Hieronim Ossoliński zmarł prawdopodobnie w końcu 1575 roku, na pewno przed 30 I 1576 r., kiedy to odbyła się elekcja w Warszawie, w której nie wziął udziału. Syn Zbigniew, wojewoda sandomierski i gorliwy katolik, napisał w pamiętniku, że ojciec do końca życia wytrwał w innowierstwie.

Przyjął prawo miejskie w Krakowie.

Został pochowany w Goźlicach, gdzie wcześniej zamienił istniejący tam kościół katolicki na zbór kalwiński 1559-1620.

                                     

2. Rodzina

W 1547 zawarł związek małżeński z wyznawczynią kalwinizmu Katarzyną Zborowską, w którym urodziły się następujące dzieci:

  • Jan Ossoliński,
  • Zofia Ossoliński - wyszła za mąż za Stanisława Drohojowskiego,
  • Jan Zbigniew Ossoliński,
  • Andrzej Ossoliński,
  • Mikołaj Ossoliński zm. 1598 bezpotomnie - dziedzic Klimontowa, żonaty od 1593 roku z Katarzyną Secemińską,
  • Marcin Ossoliński.
  • Piotr Ossoliński zm. 1580 bezpotomnie,
  • Hieronim Ossoliński zm. 1581,

Użytkownicy również szukali:

hieronim ossoliński krypta, hieronim ossoliński zamek, ossolin mazowieckie,

...
...
...