Poprzednia

ⓘ Pawieł Daciuk




Pawieł Daciuk
                                     

ⓘ Pawieł Daciuk

Pawieł Walerjewicz Daciuk, ros. Павел Валерьевич Дацюк – rosyjski hokeista, reprezentant Rosji, pięciokrotny olimpijczyk.

                                     

1. Kariera klubowa

  • Ak Bars Kazań 2000-2001
  • Detroit Red Wings 2005-2016
  • Dinamo-Eniergija Jekaterynburg 1997-2000
  • Spartak Jekaterynburg 1996-1997
  • Dinamo Moskwa 2004-2005
  • CSKA Moskwa 2012-2013
  • Detroit Red Wings 2004-2004
  • SKA Sankt Petersburg 2016-2019
  • Awtomobilist Jekaterynburg 2019-
                                     

1.1. Kariera klubowa Przed NHL

Wychowanek klubu Dinamo-Eniergija Jekaterynburg. Na początku swojej zawodowej kariery grał w rosyjskich klubach. Został wybrany przez Detroit Red Wings w drafcie do NHL w 1998 z numerem 171 w 6. rundzie. Skauci tego klubu byli pod wrażeniem umiejętności technicznych zawodnika, lecz obawiali się, że jego niewielki wzrost i waga oraz brak siły fizycznej uniemożliwią mu skuteczną grę w NHL. Okazało się, że Daciuk poprawił swoje warunki fizyczne i na sezon 2001/02 przyjechał do Detroit. Wcześniej, grał w zespołach z Jekaterynburg i Kazania w superlidze rosyjskiej.

                                     

1.2. Kariera klubowa Kariera w NHL

Gdy Daciuk zaczynał grę w Detroit jego kolegami z drużyny, i zarazem mentorami, byli, między innymi, legenda rosyjskiego hokeja Igor Łarionow, kapitan Red Wings Steve Yzerman czy rosyjska supergwiazda Siergiej Fiodorow, którzy pomagali mu stawiać pierwsze kroki na amerykańskich lodowiskach. W swoim pierwszym sezonie grał w jednej linii z Brettem Hullem i Boydem Devereaux i nie uzbierał zbyt dużo punktów. Długość sezonu w NHL i intensywność gry spowodowały, że przed końcem sezonu zasadniczego Daciuk dostał kilka meczów przerwy na odpoczynek przed play-off. W pochodzie po Puchar Stanleya Daciuk dołożył od siebie trzy bramki i trzy asysty. Oprócz tego sukcesu Daciuk był częścią reprezentacji olimpijskiej w Salt Lake City, gdzie Rosjanie zdobyli brązowy medal.

Oczekiwania w stosunku do Rosjanina rosły, szczególnie że do klubu dołączył kolejny świetnie zapowiadający się prospekt z Europy - Henrik Zetterberg. Szwed zastąpił Devereaux w linii Daciuka i Hulla, w wyniku czego powstała linia nazywana Dwóch dzieciaków i stary pryk ang. Two Kids and an Old Goat. Daciuk rozegrał tylko 64 spotkania z powodu kontuzji kolana, lecz skończył sezon zasadniczy z 51 punktami. W play-off zagrał jednak ponownie poniżej oczekiwań, podobnie jak reszta drużyny. Wings przegrali cztery mecze z rzędu z Anaheim Mighty Ducks i odpadli w pierwszej rundzie.

Odejście Fiedorowa latem 2003 roku pozwoliły Daciukowi rozwinąć skrzydła, gdyż zaczął otrzymywać więcej czasu na lodzie. W sezonie 2003/04 wystąpił w Meczu Gwiazd NHL i zdobył w sumie 68 punktów. W play-off jednak znowu nie poszło mu najlepiej i w 12 meczach zapisał na swoim koncie tylko 6 asyst. Wings odpadli w drugiej rundzie. Po tym sezonie Daciuk był ograniczonym wolnym agentem a klubowi nie udało się dojść z młodym graczem do porozumienia, mimo zapewnień agenta Rosjanina o jego chęci pozostania w Detroit. Podczas lokautu w NHL Daciuk wrócił do Rosji, gdzie grał w zespole HC Dinamo Moskwa. 4 września 2005 roku Daciuk podpisał roczny kontrakt z Awangardem Omsk a Dynamo wyrównało ofertę dwa dni później. 19 września komisja arbitrażowa ligi rosyjskiej miała zadecydował który klub ma prawa do zawodnika. Tego samego dnia Daciuk zgodził się na dwuletni kontrakt z Red Wings wart 7.8 miliona dolarów.

W sezonie 2005/06 Daciuk pobił swój rekord punktowy w NHL, zdobywając w 75 meczach 87 oczek 28 bramek i 59 asyst. Ten sam wynik powtórzył rok później, strzelając jedną bramkę mniej i asystując jeden raz więcej. Ponieważ na ławce kar spędził tylko 22 minuty a jego zachowanie na lodzie było nienaganne otrzymał też Lady Byng Trophy. Podobnie jak z punktami, wyczyn ten powtórzył sezon później. Dzięki swojej dobrej grze dostał się do składu rosyjskiej drużyny narodowej na igrzyska olimpijskie w Turynie.

Red Wings ponownie jednak zawiedli w play-off, odpadając w 1. rundzie. W pięciu meczach Daciuk zaliczył tylko 3 asysty, przez co podniosło się dużo głosów krytyki w jego stronę, mówiących że nie jest on kompletnym graczem gdyż nie jest sobie w stanie poradzić w play-off. Działo się to mimo nowych przepisów wprowadzonych przez NHL, które miały faworyzować mniejszych, lecz bardziej finezyjnych graczy.

Daciuk stawał się nieograniczonym wolnym agentem po sezonie 2006/07 i przez prawie cały ten sezon trwały z nim rozmowy w sprawie nowego kontraktu. W końcu, 6 kwietnia 2007 roku podano do wiadomości, że Rosjanin zostanie w Detroit przez najbliższe siedem lat, będąc związanym kontraktem o wartości 46.9 miliona dolarów. Wiedząc, że jego gra stoi na bardzo wysokim poziomie, wiele ludzi cały czas wątpiło jednak w jego umiejętność przygotowania się do play-off i dla nich kontrakt ten wydawał się trochę przesadzony. Sam Daciuk jednak zmienił ich pogląd, gdy w 18 meczach play-off zdobył po 8 bramek i asyst, będąc jednym z najlepszych zawodników Red Wings w całych rozgrywkach. Skrzydła odpadły jednak z play-off w Finale Konferencji, przegrywając z Anaheim Ducks, którzy ostatecznie sięgnęli po Puchar.

W sezonie 2006/07, jako pierwszy zawodnik, grał nowym kijem firmy RBK, który posiada dziury w trzonie, dzięki czemu jest bardziej aerodynamiczny. Kij nazwany 9KO przypadł Rosjaninowi do gustu.

Od września 2012 do stycznia 2013 na okres lokautu w sezonie NHL 2012/2013 związał się kontraktem z klubem CSKA Moskwa wraz z nim do zespołu trafił bramkarz Ilja Bryzgałow.

W czerwcu 2013 przedłużył o trzy lata kontrakt z klubem Red Wings. W czerwcu 2016 zdecydował się opuścić Detroit Red Wings deklarując zamiar powrotu do Rosji. Pod koniec czerwca 2016 jego prawa zawodnicze nabył klub Arizona Coyotes.

Na początku lipca 2016 Daciuk został zawodnikiem SKA Sankt Petersburg w lidze KHL, podpisując dwuletni kontrakt. W czerwcu 2019 przeszedł do Awtomobilista Jekaterynburg, podpisując roczny kontrakt i tym samym po niemalże 20 latach ponownie został zawodnikiem klubu w swoim rodzinnym miecie.



                                     

2. Kariera reprezentacyjna

Uczestniczył w turniejach mistrzostw świata 2001, 2003, 2005, 2010, 2012, 2016, 2018, zimowych igrzysk olimpijskich 2002, 2006, 2010, 2014, Pucharu Świata 2004, 2016. W ramach ekipy olimpijskich sportowców z Rosji brał udział w turnieju zimowych igrzysk olimpijskich 2018.

                                     

3. Sukcesy

Reprezentacyjne
  • Złoty medal mistrzostw świata: 2012
  • Brązowy medal mistrzostw świata: 2016
  • Brązowy medal mistrzostw świata: 2005
  • Złoty medal zimowych igrzysk olimpijskich: 2018
  • Brązowy medal zimowych igrzysk olimpijskich: 2002
Klubowe
  • Złoty medal mistrzostw Rosji: 2005 z Dinamem Moskwa, 2017 ze SKA
  • Puchar Stanleya – mistrzostwo NHL: 2002, 2008 z Detroit Red Wings
  • Puchar Gagarina – mistrzostwo KHL: 2017 ze SKA
  • Puchar Kontynentu: 2018 ze SKA
  • Brązowy medal mistrzostw Rosji: 2018, 2019 ze SKA
Indywidualne
  • Nagroda Mistrz Play-off: 8 punktów 6 goli i 2 asysty w 10 meczach
  • Złoty Kij - Najbardziej Wartościowy Gracz MVP rundy zasadniczej
  • Złoty Kask przyznawany sześciu zawodnikom wybranym do składu gwiazd sezonu
  • Superliga rosyjska w hokeju na lodzie 2004/2005
  • Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców w fazie play-off: 6 goli
  • Pierwsze miejsce w klasyfikacji +/- turnieju: +8 ex aequo
  • Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2005
  • Trofeum Charłamowa dla najlepszego rosyjskiego zawodnika sezonu w lidze NHL: 2011
  • Skład gwiazd turnieju
  • Lady Byng Memorial Trophy: 2006, 2007, 2008, 2009
  • Frank J. Selke Trophy: 2008, 2009, 2010
  • Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2010/Elita
  • Mecz Gwiazd KHL
  • Sezon KHL 2012/2013
  • Pierwsze miejsce w klasyfikacji asystentów turnieju: 5 asyst
  • Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców turnieju: 3 gole
  • Channel One Cup 2012
  • Pierwsze miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej turnieju: 3 punkty
  • Skład gwiazd turnieju
  • Euro Hockey Tour 2012/2013
  • Pierwsze miejsce w klasyfikacji asystentów całego cyklu: 5 asyst
  • Sezon NHL 2012/2013
  • Trofeum Charłamowa
  • Drugie miejsce w klasyfikacji asystentów turnieju: 10 asyst
  • Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2016/Elita
  • Hokej na lodzie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 – turniej mężczyzn
  • Skład gwiazd turnieju
  • Drugie miejsce w klasyfikacji +/- turnieju: +8
  • Czwarte miejsce w klasyfikacji asystentów turnieju: 6 asyst
  • Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2018/Elita
  • Szóste miejsce w klasyfikacji asystentów turnieju: 8 asyst
  • Jeden z trzech najlepszych zawodników reprezentacji w turnieju
  • Sezon KHL 2017/2018
  • Nagroda za Wierność Hokejowi dla największego weterana i ambasadora gry w hokeja
  • Nagroda Syrius
Wyróżnienia
  • Triple Gold Club: 25 lutego 2018
  • Zasłużony Mistrz Sportu Rosji w hokeju na lodzie: 2002, 2012
Odznaczenie
  • Order Przyjaźni 27 lutego 2018