Poprzednia

ⓘ Filip Memches




                                     

ⓘ Filip Memches

Jest absolwentem psychologii na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie.

Publikował artykuły, eseje, wywiady na łamach prasy codziennej, m.in.: "Dziennika”, "Życia”, tygodników opinii, m.in.: "Gazety Polskiej”, "Newsweek Polska”, "Nowego Państwa”, "Tygodnika Powszechnego” oraz periodyków, m.in.: "Arcanów”, "Aspen Review Central Europe”, "bruLionu”, "Christianitas”, "Nowych Mediów”, "Obywatela”, "Stańczyka”, "Teologii Politycznej”, "W Drodze”.

W latach 1999-2007 był członkiem redakcji kwartalnika "Fronda”. W 2007 był współzałożycielem czasopisma Magazyn Apokaliptyczny "44 / Czterdzieści i Cztery”.

W latach 2005-2010 współpracował z "Europą” – cotygodniowym dodatkiem do "Faktu”, potem do "Dziennika”, a następnie comiesięcznym dodatkiem do "Newsweek Polska”. Na łamach tego magazynu ukazały się jego wywiady z intelektualistami rosyjskimi, m.in: Aleksandrem Zinowiewem, Władimirem Bukowskim, Glebem Pawłowskim, Aleksandrem Duginem, Władimirem Sorokinem.

W 2010 był redaktorem i komentatorem serwisu Kresy.pl, a w latach 2011-2012 współpracownikiem tygodnika "Uważam Rze” i portalu Rebelya.pl.

W latach 2012-2017 był sekretarzem działu Opinie "Rzeczpospolitej” - z którą wcześniej współpracował już jako publicysta - oraz członkiem redakcji jej sobotnio-niedzielnego dodatku "Plus Minus”. Odszedł ze stanowiska wraz z Dominikiem Zdortem, Beatą Zubowicz, Wojciechem Stanisławskim i Robertem Mazurkiem, po tym, jak "Rzeczpospolita” zerwała współpracę z rysownikiem Andrzejem Krauzem.

W 2017 został publicystą Polskiego Radia 24, lecz kilka miesięcy później stracił tam zatrudnienie z powodu przeprowadzenia wywiadu z Janem Hartmanem. Po protestach środowiska dziennikarskiego został przywrócony do pracy w tej rozgłośni. W tym samym roku podjął współpracę jako publicysta z "Do Rzeczy”, "Nową Konfederacją” i magazynem internetowym tygodnik.tvp.pl w tym ostatnim także jako redaktor.

W 2018 został kierownikiem redakcji literatury i publicystyki TVP Kultura.

Jest autorem książek: Słudzy i wrogowie imperium. Rosyjskie rozmowy o końcu historii Arcana, Kraków 2009, zawierającej wybór rozmów z "Europy”, oraz Ekonomia w judaizmie MDI Books, Warszawa 2011, wywiadu-rzeki z rabinem Szalomem Berem Stamblerem.

Przełożył na język polski rozprawę Władimira Sołowjowa Rosyjska idea – ukazała się w książce Zaślubiny Wschodu z Zachodem Biblioteka "Frondy”, Warszawa 2007.

Opracował wybór publicystyki Alaina Besançona Świadek wieku.

Był scenarzystą programu publicystycznego Koniec końców TVP1, prowadzonego przez Pawła Kukiza i Marka Horodniczego. Współpracował przy realizacji filmów dokumentalnych i programów telewizyjnych dla TVP, TV Puls i Telewizji Polsat.

Pracował też jako copywriter w agencji reklamowej.

Był współautorem koncepcji serwisu Muzeum Powstania Warszawskiego – 1944.pl oraz autorem kilku wierszy i pod pseudonimem prozy political fiction. Prowadził blogi w salonie 24 i we wPolityce.pl. Jest członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

Jego teksty ukazywały się też po angielsku, czesku, rosyjsku i ukraińsku.

Jest prototypem postaci Filipa M., która pojawia się w powieści Cezarego Michalskiego Jezioro radykałów. Pod własnym imieniem i nazwiskiem występuje wraz z żoną Zofią w wierszu Wojciecha Wencla Koniec wakacji z poematu Imago Mundi.

Laureat Nagrody im. Krzysztofa Dzierżawskiego za rok 2016, przyznawanej przez Centrum im. Adama Smitha.

                                     

1. Wybrane publikacje

  • Alain Besançon, Świadek wieku. Wybór publicystyki z pierwszego i drugiego obiegu, t. 1-2, zebrał i opracował Filip Memches, Warszawa: Fronda 2006.
  • współautor, Ekonomia w judaizmie. Z rabinem Szalomem Berem Stamblerem rozmawia Filip Memches, Warszawa: MDI Books 2011.
  • Słudzy i wrogowie imperium. Rosyjskie rozmowy o końcu historii, Kraków: Wydawnictwo Arcana 2009.

Użytkownicy również szukali:

...
...
...