Poprzednia

ⓘ Janusz Koniusz




                                     

ⓘ Janusz Koniusz

Ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Przez dziesięciolecia związany z Zieloną Górą, gdzie mieszkał i pracował. Współorganizator i długoletni sekretarz Lubuskiego Towarzystwa Kultury w Zielonej Górze. Należał do Klubu Literackiego LTK 1961–1970. Członek Związku Literatów Polskich od 1961 i Polsko-Niemieckiego Stowarzyszenia Pisarzy Regionu Nadodrza od 1992. Współzałożyciel, kierownik literacki i w latach 1980–1990 redaktor naczelny czasopisma "Nadodrze”.

Opublikował kilkanaście tomików poezji, kilka zbiorów opowiadań i słuchowisk radiowych. Był autorem dwóch książek, w których opisuje swoje kontakty ze znanymi pisarzami i poetami m.in. Władysławem Broniewskim i Julianem Przybosiem: Kamień z serca i Wiązania pamięci. Autor spektaklu telewizyjnego Czwartek 1977.

Wiersze i opowiadania Koniusza były tłumaczone na języki: białoruski, czeski, górnołużycki, litewski, niemiecki, rosyjski, rumuński i szwedzki.

Był redaktorem wielu zbiorów i antologii:

  • reportaże o ziemi lubuskiej Dni następne 1975, wspólnie z J. Kołodziejem,
  • antologia opowiadań młodych autorów Mosty ze słów 1998, wspólnie z J. Sachers,
  • antologia wierszy o Wrześniu 1939 W ogniu, pyle i krwi wspólnie z H. Szylkinem, 1999,
  • wspomnienia żołnierzy Od września do maja 1976,
  • pamiętniki i wspomnienia osób niepełnosprawnych Na przekór losowi 1999, 2001,
  • reportaże z Nadodrza Nauka chodzenia 1985,
  • pamiętniki i wspomnienia osadników Mój dom nad Odrą 1961, 1965, 1971, 1988,
  • podania, legendy i baśnie ziemi lubuskiej Złota dzida Bolesława 1970,
  • antologie wierszy członków RSTK Ślad istnienia 1991, Słoneczne winogrady 1992 i Sadzenie dębów 1997,
  • antologia Klubu Literackiego ZLP Słowa spod magnolii 2011

W latach 1948–1956 był członkiem ZMP, od 1948 roku należał do PZPR, był m.in. członkiem i zastępcą członka Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Zielonej Górze. W czasach PRL odznaczony m.in.: Krzyżem Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski

                                     

1. Nagrody i wyróżnienia

Otrzymał Lubuską Nagrodę Kulturalną 1957, 1978, Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki 1960, Nagrodę Kulturalną Prezydenta Zielonej Góry 1980, 2009, Nagrodę "Trybuny Ludu” 1984 i dwukrotnie Lubuski Wawrzyn Literacki 1995, 2008, i Gloria Artis 2011, a także Lubuską Nagrodę Literacką ZLP 2013. Był Honorowym Obywatelem Zielonej Góry 2004. W 2011 przyznano mu Brązowy Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis” w dziedzinie literatury.