Poprzednia

ⓘ Fotografia tradycyjna




Fotografia tradycyjna
                                     

ⓘ Fotografia tradycyjna

Fotografia tradycyjna, fotografia chemiczna – fotografia, w której nośnikiem obrazu są chemiczne materiały światłoczułe. W fotografii tradycyjnej dominuje fotografia srebrowa, czyli fotografia oparta na światłoczułych halogenkach srebra. Do fotografii tradycyjnej zaliczają się też szlachetne techniki fotograficzne wykorzystujące światłoczułe właściwości chromianów.

                                     

1. Zalety fotografii tradycyjnej

Fotografia tradycyjna ma wiele zalet w porównaniu z fotografią cyfrową. Na przykład w fotografii tradycyjnej na nośnikach srebrowych, wciąż zaletą pozostaje rozdzielczość, nawet przy użyciu małego formatu. Dla przykładu, negatyw Fomapan Creative 200 według danych producenta osiąga zdolność rozdzielczą na poziomie 110 linii/mm. Oznaczałoby to przybliżony ekwiwalent 12.100 pkt obrazu na mm 2 filmu. Przy rozmiarze klatki 24×36 mm daje to w przybliżeniu 10.454.400 pkt obrazu. Przewyższa to zdolność rozdzielczą większości współczesnych aparatów cyfrowych, zwłaszcza że producenci tych ostatnich używają oznaczenia w Megapikselach Mpx lub MPix pomijając fakt, że aparaty te używają filtrów Bayera. Ponadto, nawet w najtańszych modelach aparatów klasycznych ma się do czynienia z większym obszarem światłoczułym, bo z pełną klatką 24×36 mm w aparatach cyfrowych jej odpowiednikiem jest matryca pełnoklatkowa, dostępna tylko w niektórych modelach profesjonalnych. Dla filmu w średnim formacie można już mówić o 43.560.000 pkt 43 Mpix, a istnieją także materiały o większej rozdzielczości, np. filmy Ilford.

                                     

2. Fotografia tradycyjna a analogowa

Bardzo często fotografię tradycyjną opartą na wykorzystaniu światłoczułych własności halogenków srebra kompletnie mylnie określa się fotografią analogową. Jest to poważny błąd merytoryczny, gdyż fotografią analogową można określić proces reprodukcji obrazu z pomocą urządzeń elektronicznych analogowych np. fotopowielacz. Wynikiem działania światła na taki element światłoczuły jest powstanie sygnału analogowego, a nie efektu fotochemicznego na błonie filmowej czy innym nośniku emulsji światłoczułej.