Poprzednia

ⓘ Publiczny transport zbiorowy




                                               

Transport w Berlinie

Transport w Berlinie odgrywa bardzo ważną rolę. Berlin jako stolica i największe miasto Niemiec oraz trzecie pod względem wielkości miasto Europy jest ważnym węzłem transportowym, zarówno drogowym, kolejowym, jak i lotniczym.

                                               

Transport publiczny w Tallinnie

Transport publiczny w Tallinnie składa się z autobusów, tramwajów, trolejbusów, kolei i promów. Tallinn jest jedynym miastem posiadającym sieć tramwajową lub trolejbusową w kraju. Od stycznia 2013 roku korzystanie z komunikacji miejskiej jest darmowe dla osób zameldowanych w mieście. Komunikacją autobusową zarządzała spółka Tallinna Autobussikoondis, a tramwajami i trolejbusami TTTK. 18 lipca 2012 roku zostały one połączone w jedną spółkę Tallinna Linnatranspordi.

Publiczny transport zbiorowy
                                     

ⓘ Publiczny transport zbiorowy

Publiczny transport zbiorowy – powszechnie dostępny regularny przewóz osób wykonywany w określonych odstępach czasu i po określonej linii lub sieci transportowej.

Współcześnie do podstawowych środków transportu zbiorowego należą:

  • kolej
  • metro
  • tramwaj
  • w transporcie lądowym szynowym
  • autobus
  • w transporcie lądowym kołowym
  • trolejbus
  • w transporcie na wodach śródlądowych i morskich
  • statek pasażerski
  • samolot pasażerski.
  • w transporcie powietrznym

Transport zbiorowy jest przeciwstawiany transportowi indywidualnemu, cechującemu się specyficznymi warunkami komunikacyjnymi oraz brakiem regularności. Publiczny transport zbiorowy ma charakter substytucyjny względem transportu indywidualnego, zakres substytucji – w zależności od prowadzonej polityki transportowej część polityki gospodarczej – jest zmienny.

Polityka zrównoważonego transportu, będąca częścią doktryny zrównoważonego rozwoju, zakłada wzrost roli transportu publicznego w opozycji do rozwoju transportu indywidualnego.

Transport zbiorowy jest kluczowy dla płynności ruchu, co jest treścią paradoksu Downsa-Thomsona.

                                     

1. Definicja

Transport zbiorowy w przeszłości był utożsamiany z "komunikacją pasażerską”. Pojęcie tłumaczono pochodzeniem od łacińskiego słowa communicare, oznaczającego utrzymanie stałej więzi, stałego kontaktu między dwoma jednostkami lub dwoma miejscami. Po wejściu Polski do Unii Europejskiej pojęcie "komunikacji pasażerskiej” zastąpiono terminem "transport zbiorowy”, przez wzgląd na jednoznaczność przy tłumaczeniu na języki obce.

Komunikację pasażerską zdefiniowano jako szczególną formę organizacji przewozów pasażerskich, wyrosłą na tle masowości potrzeb przewozowych. Do założeń organizacyjnych komunikacji pasażerskiej zaliczono funkcjonowanie:

  • stałych tras przewozowych linii komunikacyjnych, często połączonych w sieć komunikacyjną,
  • ustalonych rozkładów jazdy.

Warunkiem zakwalifikowania przewozów jako publicznych była powszechna dostępność, w której jedynym warunkiem skorzystania z przewozu było uiszczenie opłaty za przewóz.

Według Jana Podoskiego, aby dany system transportowy mógł być uznany za środek transportu zbiorowego, musi spełniać trzy warunki:

  • pojazdy muszą kursować po stałych trasach i zatrzymywać na określonych przystankach.
  • pojazdy kursują według sztywnego rozkładu jazdy, niezależnie od stanu ich zapełnienia; rozkład jest znany użytkownikom, a przy częstotliwości mniejszej niż 15 minut – ujawniony na przystankach i przestrzegany,
  • jego pojazdy muszą być dostępne dla każdego, kto przestrzega obowiązujących przepisów i płaci koszty przejazdu bądź posiada uprawnienia do przejazdu bezpłatnego,

Istnieje szereg środków transportu indywidualnego o cechach publicznych, m.in. taksówki, taksówki zbiorowe, systemy "tele-bus”.

                                     

2. Publiczny transport zbiorowy w Polsce

W Polsce podstawowe kwestie dotyczące publicznego transportu zbiorowego reguluje ustawa z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym.

Publiczny transport zbiorowy może odbywać się w Polsce na podstawie:

  • umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego pomiędzy organizatorem a operatorem,
  • potwierdzenia zgłoszenia przewozu lub decyzji o przyznaniu otwartego dostępu.

Ustawa o publicznym transporcie zbiorowym nakazuje oznakowanie środków transportu, którymi są wykonywane usługi w zakresie publicznego transportu zbiorowego, w sposób widoczny dla pasażera, podawanie rozkładu jazdy do publicznej wiadomości na wszystkich dworcach i przystankach wymienionych w rozkładzie jazdy, a także upublicznianie cenników opłat lub taryf oraz regulaminów przewozu osób. Udostępniane podróżnym cenniki opłat muszą zawierać także ceny biletów ulgowych wynikające z uprawnień ustawowych oraz uprawnień pasażerów do innych ulgowych przejazdów, ustanowionych na obszarze właściwości danego organizatora. Ww. ustawa określa również, że wsiadanie i wysiadanie pasażerów może się odbywać tylko na przystankach lub dworcach określonych w rozkładzie jazdy.

                                     

3. Bezpłatny transport publiczny

W marcu 2020 roku Luksemburg stał się pierwszym państwem na świecie które wprowadziło całkowicie bezpłatny transport publiczny na terenie kraju. Estonia wcześniej wprowadziła bezpłatne autobusy.