Poprzednia

ⓘ Nicholas Patrick




Nicholas Patrick
                                     

ⓘ Nicholas Patrick

Nicholas James MacDonald Patrick – amerykański inżynier i astronauta pochodzenia brytyjskiego. Obywatel USA od 1994.

                                     

1. Wykształcenie oraz praca zawodowa

  • 1978–1982 – uczęszczał do szkoły średniej Harrow School w Londynie.
  • 1986–1990 – po studiach przeniósł się do Bostonu w stanie Massachusetts, gdzie przez cztery lata pracował jako inżynier w firmie General Electric. Zajmował się silnikami produkowanymi przez tę firmę.
  • 1986 – ukończył Uniwersytet Cambridge w Wielkiej Brytanii i uzyskał licencjat w dziedzinie budowy maszyn. Podczas studiów przeszedł szkolenie lotnicze w uniwersyteckiej eskadrze królewskich sił powietrznych Wielkiej Brytanii Royal Air Force’s Cambridge University Air Squadron.
  • 1990–1996 – na Uniwersytecie Cambridge uzyskał tytuł magistra. Tytuł magistra budowy maszyn uzyskał również na MIT Massachusetts Institute of Technology. Na tej uczelni pozostał jako asystent. Zajmował się telerobotyką, psychologią lotnictwa, teorią zarządzania i ekonometrią. Później był wykładowcą na wydziale budowy maszyn. Pracę na uczelni łączył z obowiązkami pilota-instruktora aeroklubu Hanscom Field’s East Coast Aero Club oraz programisty w firmie działającej na rynku medycznym.
  • 1996–1998 – uzyskał doktorat budowa maszyn na MIT. Później rozpoczął pracę w wydziale samolotów pasażerskich firmy Boeing w Seattle, stan Waszyngton. W tym samym czasie był pilotem instruktorem w firmowym aeroklubie. Jest autorem trzech patentów.

Nicholas Patrick wylatał w sumie ponad 2300 godzin na ponad 20 typach samolotów i śmigłowców, w tym przeszło 800 jako pilot-instruktor.

                                     

2. Praca w NASA i kariera astronauty

  • 2010 – w dniach 8–22 lutego uczestniczył na pokładzie wahadłowca Endeavour w misji STS-130. W trakcie misji dostarczono na stację ISS łącznik Tranquility i moduł obserwacyjny Cupola. Nicholas Patrick wykonał trzy spacery kosmiczne EVA trwające łącznie 18 godzin i 14 minut.
  • 2007 – w sierpniu dowodził 10-dniową podwodną misją NEEMO 13 NASA Extreme Environment Mission Operations realizowaną u wybrzeży Florydy przez NASA i NOAA National Oceanic and Atmospheric Administration. W eksperymencie wziął również udział Richard Arnold z korpusu astronautów NASA oraz japoński kandydat na astronautę Satoshi Furukawa. Rezultaty badań mają być wykorzystane przez NASA m.in. w pracach nad powrotem astronautów na Księżyc i ewentualnej misji załogowej na Marsa.
  • 2012 – w czerwcu opuścił NASA.
  • 1999 – w sierpniu zakończył przeszkolenie podstawowe i uzyskał kwalifikacje specjalisty misji. Podczas tego szkolenia zapoznał się m.in. z systemami wahadłowców oraz Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, jak również odbył trening przetrwania w warunkach ekstremalnych oraz opanował podstawy pilotażu samolotu treningowego T-38. Później został skierowany do Biura Astronautów NASA, gdzie rozpoczął pracę w wydziale ds. stacji kosmicznej Space Station Branch. Zajmował się też zagadnieniami rozwoju przyszłych pojazdów kosmicznych NASA.
  • 2005 – w lutym został wyznaczony do załogi STS-116 jako specjalista misji.
  • 2006 – w dniach 10–22 grudnia uczestniczył na pokładzie wahadłowca Discovery w misji STS-116.
  • 2003–2004 – podczas lotu 8 stałej załogi Międzynarodowej Stacji Kosmicznej wchodził w skład załogi wspierającej Crew Support Astronaut.
  • 1998 – 4 czerwca został przyjęty do 17 grupy astronautów NASA.

Użytkownicy również szukali:

...
...
...