Poprzednia

ⓘ Marian Prudzienica




                                     

ⓘ Marian Prudzienica

Marian Prudzienica – polski wiceadmirał i inżynier techniki nawigacji. W 1967 rozpoczął służbę w Siłach Zbrojnych, jest morskim oficerem pokładowym okrętów przeciwminowych. Dowodził OORP "Czapla” i "Pelikan”, 13 dywizjonem Trałowców, 9 Flotyllą Obrony Wybrzeża oraz Centrum Operacji Morskich. Od 2004 do 2007 był zastępcą dowódcy Dowództwa Operacyjnego.

                                     

1. Wykształcenie

Marian Prudzienica urodził się 20 stycznia 1950 w Kwidzynie. W latach 1967–1971 ukończył wyższe zawodowe studia wojskowe o kierunku nawigacja w Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej w Gdyni, uzyskując tytuł inżyniera nawigatora statku morskiego. Jest również absolwentem studiów dowódczo-sztabowych w Wojskowej Akademii Narodowej Armii Ludowej NRD w Dreźnie 1977–1980 i Podyplomowych Studiów Operacyjno-Strategicznych w Akademii Obrony Narodowej w Warszawie 1991–1992.

W okresie od 1982 do 1983 odbył podyplomowy kurs broni podwodnej w Akademii Marynarki Wojennej ZSRR w Leningradzie, a w 2002 zaliczył kurs zabezpieczenia na Uniwersytecie St John St John College w Yorku Wielka Brytania. W 2005 ukończył kolejno Kurs dla Generałów, Admirałów i Ambasadorów w Akademii Obrony NATO Defence College w Rzymie Włochy oraz Wyższy Kurs Bezpieczeństwa Narodowego w Europejskim Centrum Studiów nad Bezpieczeństwem im. George’a Marshalla George C. Marshall European Centre for Security Studies w Garmisch-Partenkirchen Niemcy. Posiada znajomość języka angielskiego, niemieckiego i rosyjskiego.

                                     

2. Służba wojskowa

Początkowo został skierowany do 13 dywizjonu Trałowców na Helu, w którym służył na trałowcach bazowych projektu 206F. Zajmował stanowiska dowódcy działu II/III artylerii i broni podwodnej 1971–1972, a także zastępcy dowódcy okrętu na ORP "Czapla” 1972–1973. Następnie wyznaczono go zastępcą dowódcy ORP "Kormoran”. W 1974 objął funkcję dowódcy okrętu na ORP "Czapla”, natomiast od 1976 dowodził ORP "Pelikan”.

Od 1980 do 1982 był starszym specjalistą Wydziału Operacyjnego, a potem przez krótki czas oficerem flagowym broni podwodnej w Dowództwie 9 Flotylli Obrony Wybrzeża na Helu. W latach 1983–1988 dowodził 13 dywizjonem Trałowców. Następnie pracował w Dowództwie Marynarki Wojennej w Gdyni jako starszy specjalista Oddziału Szkolenia Morskiego 1988–1991 i starszy specjalista Oddziału Planowania 1992. Od 1992 do 1993 pełnił funkcję szefa Sztabu – I zastępcy dowódcy 9 Flotylli Obrony Wybrzeża, po czym powrócił na starszego specjalistę do Oddziału Planowania Sztabu Marynarki Wojennej. W 1994 został szefem Szkolenia – zastępcą dowódcy 9 Flotylli Obrony Wybrzeża, a w 1997 szefował Szefostwu Szkolenia Morskiego Dowództwa Marynarki Wojennej. Następnie dowodził 9 Flotyllą Obrony Wybrzeża. W 2000 objął stanowisko szefa Zarządu Operacji Morskich G-3 – zastępcy szefa Sztabu Marynarki Wojennej. Od 2002 do 2004 był dowódcą Centrum Operacji Morskich w Gdyni. W momencie utworzenia Dowództwa Operacyjnego w Warszawie wyznaczono go zastępcą dowódcy tej jednostki. Podał się do dymisji 6 kwietnia 2007, po odwołaniu dowódcy gen. broni Henryka Tacika.

                                     

3. Odznaczenia

  • Brązowy Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny
  • Złoty Krzyż Zasługi
  • Srebrny Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny
  • Złoty Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
  • Złoty Medal "Za Zasługi dla Obronności Kraju”
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski 2003
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Użytkownicy również szukali:

...
...
...