Poprzednia

ⓘ World Wide Web




                                               

Domena internetowa

Domena internetowa – ciąg identyfikacyjny systemu Domain Name System, który określa zakres autonomii administracyjnej, uprawnień lub kontroli w Internecie. Nazwa domeny składa się z co najmniej jednej części, które są umieszczone w pewnym poddrzewie struktury DNS. Etykiety te są łączone i rozdzielane kropkami, np. example.com. W pełni kwalifikowana nazwa domeny FQDN to nazwa domeny, która jest w zupełności określona za pomocą wszystkich etykiet w hierarchii DNS, bez pominięcia jakiejkolwiek części. W etykietach w DNS nie ma znaczenia wielkość liter, ale najczęściej nazwy domen są pisane ma ...

                                               

System zarządzania treścią

System zarządzania treścią – oprogramowanie pozwalające na łatwe utworzenie i prowadzenie serwisu WWW, a także jego późniejszą aktualizację i rozbudowę, również przez redakcyjny personel nietechniczny. Kształtowanie treści i sposobu ich prezentacji w serwisie internetowym zarządzanym przez CMS odbywa się za pomocą interfejsów użytkownika, zazwyczaj w postaci stron WWW zawierających rozbudowane formularze.

                                               

Strona internetowa

Strona internetowa, strona WWW – zbiór uporządkowanych logicznie, połączonych ze sobą przez nawigację oraz linki, elementów prezentowanych za pomocą przeglądarki internetowej pod jednolitym adresem elektronicznym. Stanowi dokument HTML udostępniany w Internecie przez serwer WWW. Po stronie użytkownika strona internetowa jest zwykle otwierana i wyświetlana za pomocą przeglądarki internetowej. Autorem pierwszych stron internetowych jest Tim Berners-Lee. Obecnie strony tworzy się za pomocą m.in. HTML5, CSS 3 i JavaScript. Strony internetowe wykorzystywane w celu prowadzenia działalności gospo ...

                                               

Serwer WWW

Serwer WWW web server – program działający na serwerze internetowym, obsługujący żądania protokołu komunikacyjnego HTTP. Z serwerem WWW łączy się, poprzez sieć komputerową, przeglądarka internetowa, będąca jego klientem, aby pobrać wskazaną stronę WWW. Serwer WWW może też korzystać z usług innego, równolegle działającego oprogramowania, np. MySQL i PHP, udostępniając wynikowe, dynamicznie utworzone strony WWW, wzbogacone danymi z bazy danych. Statystyki wykorzystania serwerów WWW dane z czerwca 2016 według serwisu Netcraft:

                                               

Banner

Banner, baner – forma reklamy, komunikatu lub innego przekazu. Najczęściej jest to wydrukowany na płachcie materiału przekaz informacyjny lub reklamowy. W internecie banner to graficzna forma przekazania treści informacyjnych bądź reklamowych, często będąca odnośnikiem do strony promowanego produktu. Najczęściej jest wykonany w technologii Adobe Flash, wcześniej były to głównie animowane pliki graficzne w formacie GIF, czasami stosowane są pliki JPEG. Animacje w formacie Adobe Flash, mimo że atrakcyjniejsze wizualnie, wymagają jednak, aby użytkownik miał zainstalowaną w systemie i aktywną ...

                                               

Przeglądarka internetowa

Przeglądarka internetowa – program komputerowy służący do pobierania i wyświetlania stron internetowych udostępnianych przez serwery WWW, a także odtwarzania plików multimedialnych, często przy użyciu dodatków, zwanych wtyczkami.

                                               

Cyfrowy portfel

Cyfrowy portfel, także portfel elektroniczny – elektroniczny ekwiwalent portfela używany do przeprowadzania transakcji w handlu elektronicznym. Cyfrowy portfel może zawierać wirtualne pieniądze, informacje o kartach kredytowych, adres dostawy klienta i wiele innych informacji ułatwiających zawarcie umowy kupna. Cyfrowy portfel może się znajdować w urządzeniu użytkownika z cyfrowym certyfikatem np. w telefonie komórkowym lub na serwerze serwisu oferującego elektroniczne płatności. W ten sposób użytkownik dysponuje elektronicznym zasobem środków, dzięki którym może dokonywać przelewów między ...

World Wide Web
                                     

ⓘ World Wide Web

World Wide Web, w skrócie WWW lub Web – hipertekstowy, multimedialny, internetowy system informacyjny oparty na publicznie dostępnych, otwartych standardach IETF i W3C. WWW jest usługą internetową, która ze względu na zdobytą popularność bywa błędnie utożsamiana z całym Internetem, szczególnie przez początkujących użytkowników.

                                     

1. Historia

Brytyjski inżynier i naukowiec sir Tim Berners-Lee, obecnie dyrektor World Wide Web Consortium W3C, 12 marca 1989 opublikował projekt oparty na ENQUIRE aplikacji i bazie danych, którą stworzył na własny użytek w 1980. Przedstawił w nim dużo bardziej rozbudowany system zarządzania informacjami, który stał się zalążkiem obecnej WWW. Po jakimś czasie dołączył do niego belgijski naukowiec Robert Cailliau, z którym Berners-Lee współpracował w ośrodku CERN. 12 listopada 1990 opublikowali oficjalny projekt budowy systemu hipertekstowego zwanego "World Wide Web” w skrócie: WWW, lub jeszcze krócej: W3, obsługiwanego przy pomocy przeglądarki internetowej, używającego architektury klient-serwer. Użycie hipertekstu umożliwiło dostęp do różnego rodzaju informacji poprzez sieć odnośników, tzw. hiperłączy – oglądając stronę internetową, użytkownik może podążać za zamieszczonymi na niej hiperłączami, które przenoszą go do innych, udostępnionych w sieci dokumentów lub innych stron internetowych. Początkowo "World Wide Web” został oparty na SGML-owej przeglądarce o nazwie "Dynatext”, opracowanej w ramach działalności Instytutu Badań nad Informacją i Wiedzą Institute for Research in Information and Scholarship Uniwersytetu Browna. "Dynatext” był projektem komercyjnym, licencjonowanym przez CERN – okazał się jednak zbyt kosztowny w używaniu dla szerszej społeczności wówczas było to środowisko fizyków wysokich energii, bowiem przewidywał opłatę za każdy nowy dokument oraz za każdorazową jego edycję.

                                     

2. World Wide Web a Internet

Określenia: World Wide Web i Internet są często stosowane zamiennie w życiu codziennym. Jednak World Wide Web i Internet nie są jednym i tym samym. Internet to globalny system połączonych ze sobą sieci komputerowych. W przeciwieństwie do Web, która jest jedną z usług działających w Internecie, WWW jest zbiorem powiązanych ze sobą zasobów i dokumentów, połączonych hiperłączami i URL-ami. Krótko mówiąc, Web jest aplikacją działającą w Internecie. Przeglądanie stron internetowych WWW zwykle rozpoczyna się albo od wpisania adresu strony w przeglądarce internetowej, albo poprzez podanie linku do tej strony lub linku do konkretnego zasobu. Następnie przeglądarka wysyła do serwera WWW, na którym zlokalizowana jest strona, szereg niewidzialnych dla nas zapytań, aby później pobrać zawartość danej strony i wyświetlić ją na ekranie monitora.

                                     

3. Korzyści z WWW

WWW lub jeszcze krócej: W3 jest realizacją idei nieograniczonego świata informacji. Na jej sukces, poza samym Internetem jako fizycznym nośnikiem, składają się przede wszystkim następujące elementy:

  • Uniform Resource Identifier URI – standard identyfikatora zasobów w Internecie.
  • HyperText Markup Language HTML – hipertekstowy język znaczników, zrozumiały dla każdej przeglądarki, służący formatowaniu zawartości strony internetowej;
  • Hypertext Transfer Protocol HTTP – protokół komunikacyjny używany do przesyłania stron internetowych;
                                     

4. Prefiks WWW

Wiele adresów internetowych zaczyna się od "www” ze względu na długoletnią praktykę nazywania hostów internetowych serwerów zgodnie z usługami, które oferowały. Nazwa hosta dla serwera Web to najczęściej www, tak jak ftp dla serwera FTP czy news lub nntp dla serwerów informacyjnych Usenet. Te nazwy hostów ukazują się, jako subdomeny w Domain Name System DNS, jak w przykładzie www.example.com. Stosowanie takich subdomen nie jest wymagane. Pierwszy na świecie serwer Web nazywał się nxoc01.cern.ch, a wiele stron internetowych istnieje bez prefiksu WWW, czy innych takich jak "www2”, "secure” itp. Prefiksy subdomen nie mają żadnego praktycznego znaczenia, są to zwykłe nazwy nadane przez administratorów. Wiele serwerów internetowych jest tak skonfigurowanych, aby korzystać z obu wersji adresu, zarówno samej domeny example.com, jak i z subdomeną www.example.com. W praktyce kierują one użytkownika dokładnie do tej samej strony.

                                     

5. Prywatność

Użytkownicy komputerów, którzy oszczędzają czas i pieniądze, a także ci, którzy poszukują wygody i rozrywki, są narażeni na utratę prywatności w sieci. Na całym świecie ponad pół miliarda osób korzysta z serwisów społecznościowych, a młodzież dorastająca w dobie Internetu dokonuje kolejnej zmiany pokoleniowej. Z Facebooka, początkowo rozpowszechnionego pośród amerykańskich studentów, korzysta dziś ponad 70% użytkowników z innych państw niż USA. W 2009 roku na portalu uruchomiono test nowych narzędzi, umożliwiających dostosowanie ochrony prywatności, jednakże tylko 20% użytkowników rozpoczęło korzystanie z nich. Same serwisy wykorzystują część powierzonych im danych użytkowników do celów reklamowych. Osoba korzystająca z Internetu ma możliwość usunięcia historii przeglądanych stron, zablokowania niektórych ciasteczek cookies oraz wyskakujących okienek, jednak nie zapewnia to pełnej ochrony prywatności.

                                     

6. Bezpieczeństwo

Sieć Web stała się otwartą drogą dla przestępców rozprzestrzeniających złośliwe oprogramowanie. Cyberprzestępczość prowadzona w internecie może składać się z kradzieży tożsamości, oszustw, szpiegostwa i gromadzenia poufnych informacji. Połączenie z internetem przewyższa tradycyjne zagrożenia dla bezpieczeństwa danych przetwarzanych przy pomocy komputera, a jak szacuje Google, około jedna na dziesięć stron internetowych może zawierać złośliwy kod. Większość ataków opartych na sieci Web odbywa się z poziomu legalnych stron internetowych, a najczęściej, jak szacuje firma Sophos, producent oprogramowania antywirusowego, ataki są prowadzone w Stanach Zjednoczonych, Chinach i Rosji. Najpowszechniejszym typem zagrożeń jest SQL injection. Za pomocą języka HTML i URI sieć Web została również narażona na ataki, takie jak cross-site scripting XSS, które pojawiły się wraz z wprowadzeniem JavaScript, następnie zostały rozszerzone do pewnego stopnia przez Web 2.0 i AJAX, używające dużych ilości skryptów. Dziś szacunkowo 70% wszystkich stron internetowych jest niezabezpieczonych przed atakami XSS.



                                     

7. Archiwizacja stron WWW

Z biegiem czasu wiele zasobów publikowanych w Internecie zanika, zostaje przeniesionych, zaktualizowanych lub całkowicie zmienia się ich zawartość. To sprawia, że niektóre odnośniki stają się przestarzałe. Określa się je wtedy mianem "martwych odnośników” ang. dead links. Problem ten spowodował, że podjęto działania zaradcze, i np. Internet Archive, działające od 1996 roku, jest obecnie najbardziej znaną instytucją zajmującą się archiwizacją zasobów Internetu.

                                     

8. Standaryzacja

Funkcjonowanie World Wide Web w Internecie oraz wymiana informacji pomiędzy komputerami opierają się na wielu standardach i specyfikacjach technicznych. Duża część tych dokumentów to opracowania World Wide Web Consortium W3C, kierowanego przez Bernersa-Lee, a niektóre z nich są dziełem Internet Engineering Task Force IETF oraz innych organizacji.

                                     

9. Dostępność WWW

Dostęp do WWW jest możliwy dla wszystkich, bez względu na to, czy użytkownik jest osobą w pełni czy niepełnosprawną. Niezależnie od rodzaju niepełnosprawności, sieć Web służy przesyłaniu, jak również pozyskiwaniu informacji oraz interakcji ze społeczeństwem, przez co niezmiernie ważne jest, aby umożliwić dostęp do sieci osobom niepełnosprawnym, często ograniczonym ruchowo. Tim Berners-Lee twierdzi, iż "potęga internetu polega na jego uniwersalności. Dostępność dla wszystkich, bez względu na niepełnosprawność jest jej głównym aspektem”. Wiele krajów wymaga od autorów witryn stosowania ułatwień dostępu. Międzynarodowa ustalenia w ramach "Inicjatywy dostępności do sieci” W3 Consortium Web Accessibility Initiative doprowadziły do wystosowania pewnych prostych wytycznych, które autorzy treści internetowych, jak również twórcy oprogramowania mogą wykorzystywać, aby umożliwić "surfowanie” po sieci osobom niepełnosprawnym.

                                     

10. Obsługa różnych języków

W3C zapewnia, że usługa WWW będzie dostępna we wszystkich językach świata. Na początku 2004 r. Unicode zyskał znaczną popularność i ostatecznie w grudniu 2007 r., jako najczęściej używany system kodowania znaków w sieci Web, wyparł zarówno ASCII, jak i zestaw znaków dla Europy Zachodniej. Pierwotnie zbiór RFC 3986 ↓ zezwalał obiektom sieci na identyfikację tylko poprzez adresy składające się ze znaków z podgrupy US-ASCII. RFC 3987 ↓ uznaje rozszerzony zakres znaków i od tej pory zasoby sieci mogą być identyfikowane poprzez adresowanie w każdym z języków.

                                     

11. Prędkość transmisji

Przeciążenie infrastruktury Internetu, wywołane przewagą popytu nad podażą, powoduje, nieraz znaczące, opóźnienia w przeglądaniu stron internetowych. Powstało nawet żartobliwa określenie dla WWW: "World Wide Wait” czyli: "wielkie, światowe czekanie”. Przyspieszenie działania sieci jest ciągle otwartym tematem dyskusji i rozważań użytkowników, specjalistów oraz polem działania technologii QoS. Inne rozwiązania mające na celu przyspieszenie Internetu można znaleźć na stronie W3C.

Standardowe wytyczne dla idealnego czasu odpowiedzi z serwera to:

  • 1 sekunda – największy dopuszczalny czas reakcji. Czas odpowiedzi powyżej 1 sekundy zakłóca pracę użytkownika.
  • 10 sekund – niedopuszczalny czas reakcji. Przeglądanie zostanie przerwane, a użytkownik prawdopodobnie ujrzy komunikat błędu.
  • 0.1 sekundy jedna dziesiąta sekundy – idealny czas reakcji. Użytkownik nie odczuwa jakichkolwiek opóźnień.
                                     

12. Statystyki

Według badań z 2001 roku, istniało wtedy więcej niż 550 miliardów dokumentów internetowych, najczęściej dostępnych w tzw. "widocznym WWW” ang. visible Web lub surface Web, czyli skatalogowanych zindeksowanych przez wyszukiwarki internetowe lub w tzw. "ukrytym WWW” ang. hidden Web lub deep Web, czyli nieskatalogowanych przez wyszukiwarki. W 2002 r. przebadano zawartość 2.024 miliarda stron WWW, dzięki czemu wiadomo, że zdecydowanie najwięcej zawartości sieci Web była w języku angielskim: 56.4%; następne były strony w języku niemieckim 7.7%, francuskim 5.6% i japońskim 4.9%. Najnowsze badania wykorzystywały do zebrania próbek stron internetowych wyszukiwarki internetowe w 75 różnych językach. Ustalono, że od końca stycznia 2005 było ponad 11.5 miliarda publicznie indeksowanych stron internetowych. W marcu 2009 indeksowanych stron było już co najmniej 25.21 miliarda. 25 lipca 2008 inżynierowie oprogramowania Google Jesse Alpert i Nissan Hajaj ogłosili, iż wyszukiwarka odkryła bilion unikatowych adresów URL. Spośród 109.5 miliona domen działających w maju 2009 74% było komercyjne tzn. strony działające w domenie najwyższego poziomu.com.