Poprzednia

ⓘ Popręg




Popręg
                                     

ⓘ Popręg

Popręg – element rzędu końskiego. Przebiega on pod brzuchem konia, łącząc obie strony terlicy. Jego głównym zadaniem jest utrzymanie siodła we właściwym położeniu na grzbiecie konia. Występują jeszcze popręgi dodatkowe np. w siodłach typu west, oraz przy niektórych typach sakw.

Dopasowanie popręgu:

  • Optymalne dopięcie pozwala na swobodny ruch klatki piersiowej konia, jednocześnie zapobiegając przesuwaniu się siodła. Przyjęte zostało, że pod popręg powinno się w miarę swobodnie włożyć 2 palce.
  • Jeśli występują 3 przystuły, używamy pierwszej i ostatniej, środkową pozostawiając wolną.
  • Klamry popręgu zapinamy do przystuł pasy przytwierdzone do terlicy na stałe.
  • Popręg powinien przebiegać ok. szerokości dłoni od łokcia konia.
  • Po przejściu przez konia pewnego dystansu należy sprawdzić stan dociągnięcia popręgu.

Typy popręgów przykłady

  • Do siodła damskiego – o dość specyficznej budowie, posiadają dodatkowy pasek skośny łączący prawą stronę tylnego łęku z główną częścią popręgu.
  • Do kulbak polskich – podobne do sportowych. Sprzączki są szersze ze względu na szerokość przystuł. Wykonane ze sznurka lub taśm połączonych skórzanymi poprzeczkami.
  • Do kulbak "west" – są stosunkowo szerokie i krótkie. Posiadają one po jednej dużej sprzączce lub pierścieniu z obu stron. Popręg do terlicy jest z prawej strony dopinany, a z lewej wiązany pasem.
  • Do siodeł typu angielskiego sportowe – najbardziej rozpowszechnione, posiadają po 2 sprzączki po obu stronach. Mogą być zrobione ze sznurka, skóry lub tworzywa sztucznego. Dodatkowo mogą być zaopatrzone w gumowe taśmy lub inne elementy w zależności od przeznaczenia i inwencji twórcy.
                                     
  • szlachecki. W polu czerwonym koń srebrny kroczący, z kopytami złotymi i popręgiem czarnym. W klejnocie nad hełmem w koronie topór srebrny o stylisku złotym
  • umożliwia lekki kontakt z ciałem konia. Ich dolna część leży nieco za popręgiem Pięty są najniższym punktem ciała jeźdźca siedzącego na koniu. Ich położenie
  • pas, w polu dolnym, czerwonym, konia srebrnego, z kopytami złotymi i popręgiem czarnym, kroczącego. Górne pole z trzema liliami nawiązuje do herbu Kapituły
  • dość wąska. Ogólna sylwetka jest raczej smukła, ale z dobrą głębokością w popręgu i opadającym zadem oraz nisko osadzonym ogonem. Nogi zwykle są smukłe
  • siedzącego na koniu kroczącym srebrnym z takimiż lejcami, uprzężą, siodłem i popręgiem z kopytami, grzywą, i ogonem złotymi. Postać węgierskiego szlachcica
  • lub w miejscach gdzie mogą być podrażnione przez sprzęt np. ogłowie lub popręg powinny być poddane leczeniu jako pierwsze. Jeśli nastąpi pęknięcie lub
  • Wskoczył książę w rzekę, i już się więcéj nie pokazał... Podobno w tym skoku, popręg pękł, koń się przewrócił, i zgniótł jeźdzca. Widząc tak okropny koniec tego
  • zająca. Król od razu ruszył za nim w pogoń. Koń jednak się przewrócił, popręgi puściły i siodło uderzyło upadającego Fulka w głowę. Król został przewieziony
  • o pomoc, Oisín z łatwością podniósł kamień, lecz przy tym wysiłku pękł popręg opasujący koński brzuch i Oisín musiał się ratować przed upadkiem zeskakując

Użytkownicy również szukali:

popręg z fartuchem,

...
...
...