Poprzednia

ⓘ Abdus Salam




Abdus Salam
                                     

ⓘ Abdus Salam

English version: Abdus Salam

Abdus Salam – pakistański fizyk teoretyczny, laureat Nagrody Nobla, profesor fizyki teoretycznej w Imperial College London, założyciel i dyrektor International Centre for Theoretical Physics w Trieście.

Ojciec Abdusa Salama był urzędnikiem w Wydziale Edukacji w ubogim rolniczym regionie. Abdus Salam jako czternastolatek przystąpił do egzaminu wstępnego na University of the Punjab i uzyskał na nim najwyższy wynik w historii uczelni. Uzyskał stypendium, które pozwoliło mu na podjęcie studiów w Government College na University of the Punjab obecnie Government College University, Lahore. Studia ukończył w 1946, uzyskując tytuł MA. W tym samym roku wyjechał na stypedndium do St John’s College, wchodzącego w skłąd University of Cambridge. Tam, w 1949 roku, uzyskał stopień BA w dziedzinie matematyki i fizyku.

W 1950 roku został wyróżniony Smiths Prize, nagrodą przyznawaną przez University of Cambridge osobom przed doktoratem, za wybitny wkład w dziedzinie fizyki. Stopień doktora fizyki teoretycznej uzyskał w 1952 roku, jego rozprawa dotyczyła elektrodynamiki kwantowej.

W 1951 roku wrócił do Pakistanu, aby wykładać matematykę w Government College, rok później objął stanowisko kierownika Zakładu Matematyki na University of the Punjab. W 1954 roku opuścił Pakistan i ponownie wyjechał do Cambridge, gdzie, w 1957 roku, został profesorem fizyki teoretycznej na Imperial College London. Stanowisko to łączył z funkcją dyrektora International Centre for Theoretical Physics ICTP w Trieście, którego był współzałożycielem.

Abdus Salam za pomocą hipotetycznych równań opisał zależności pomiędzy siłą elektromotoryczną, a oddziaływaniami słabymi. Postulował istnienie cząstek elementarnych, takich jak Bozon W, czy Bozon Z. Do podobnych wniosków doszli Sheldon Lee Glashow oraz Steven Weinberg, którzy stosowali inne metody badawcze. Istnienie tych bozonów zostało potwierdzone przez eksperymenty prowadzone w CERNie w 1983 roku.

Od 1966 blisko współpracował z gen. Władysławem Turowiczem, komendantem pakistańskiego Space & Upper Atmosphere Research Committee SUPARCO, przy rozwijaniu programu rakietowego i kosmicznego satelity, astronauci. Brał również udział w rozwoju pakistańskiego programu nuklearnego.

Nagrodę Nobla otrzymał w 1979, wraz z Sheldonem Lee Glashowem i Stevenem Weinbergiem, za niezależne prace nad jednolitą teorią wzajemnego słabego i elektromagnetycznego oddziaływania cząstek elementarnych. Był pierwszym muzułmańskim i pakistańskim laureatem Nagrody Nobla. Otrzymał również wiele innych honorowych tytułów oraz wysokich odznaczeń.

Po śmierci, spowodowanej chorobą Parkinsona, jego ciało zostało przetransportowane do Rabwah w Pendżabie i tam złożone w pobliżu grobu rodziców.

                                     

1. Odznaczenia

  • Order Imtiaz Pakistan, 1979
  • Order Niepodległości Jordania, 1980
  • Honorowy Rycerz Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego Wielka Brytania, 1989
  • Krzyż Wielki Orderu Zasługi Republiki Włoskiej Włochy, 1980
  • Krzyż Wielki Orderu Zasługi Naukowej Brazylia, 1994
  • Order Pakistanu 1959
  • Order Andrésa Bella Wenezuela, 1980
                                     

2. Doktoraty honorowe

28 maja 1981 Uniwersytet Wrocławski przyznał mu tytuł doktora honoris causa. Jego nazwisko znajduje się na liście uczelni, które przyznały ten tytuł, zamieszczonej na stronie internetowej Komitetu Noblowskiego:

                                     
  • przyznawana przez American Astronomical Society Fizyka Sheldon Lee Glashow, Abdus Salam Steven Weinberg Chemia Herbert C. Brown, Georg Wittig Medycyna Allan
  • wraz z Abdusem Salamem i Stevenem Weinbergiem. Sheldon Glashow - Facts ang. W: The Nobel Prize in Physics 1979 Sheldon Glashow, Abdus Salam Steven
  • Henrique Cardoso Luiz Inácio Lula da Silva Marco Maciel Oscar Niemeyer Abdus Salam Henry Taube René Thom William Donald Hamilton Z tym tematem związana
  • Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki za rok 1979 jako jedyny Pakistańczyk Abdus Salam 1926 1996 Od 1990 w Polsce działa Stowarzyszenie Muzułmańskie Ahmadijja
  • Uniwersytecie Pendżabu, uzyskał BSc w 1943 roku oraz M. Sc. w 1945 roku. Abdus Salam na egzaminie wstępnym uzyskał najwyższy wynik w historii uczelni. W
  • niezłamaną symetrią w bardzo młodym wszechświecie. Laureat Nagrody Nobla Abdus Salam określił supersymetrię jako ostateczną propozycję całkowitej unifikacji
  • akceleratorach cząstek W roku 1979 otrzymał, wraz z Sheldonem Lee Glashowem i Abdusem Salamem Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki za prace nad jednolitą teorią wzajemnego
  • Y 2. Teorię oddziaływań elektrosłabych stworzyli: Sheldon Glashow, Abdus Salam i Steven Weinberg, za co otrzymali Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki
  • elektrosłabych. Dokonali tego Steven Weinberg, Sheldon Lee Glashow i Abdus Salam Unifikacja opisu oddziaływań jest przyjęta obecnie za paradygmat fizyki:
  • Wschodniej, w tym Polskę Międzynarodowe Centrum Fizyki Teoretycznej Abdus Salam ICTP Międzynarodowe Centrum Inżynierii Genetycznej i Biotechnologii
  • uczczenia pamięci P. A. M. Diraca od 1985 corocznie w jubileusz jego urodzin Abdus Salam International Centre for Theoretical Physics w Trieście przyznaje medal
  • Wacław Stefan Szubert 14 maja 1981 Sylwester Zawadzki 14 maja 1981 Abdus Salam 28 maja 1981 Kazimierz Smulikowski 23 czerwca 1982 Juliusz Wiktor
  • Kurt Mendelssohn 1966 Nicholas Kemmer 1965 Denys Wilkinson 1964 Abdus Salam 1963 Frederic Calland Williams 1962 Brebis Bleaney 1961 Alan Howard