Poprzednia

ⓘ Scrum




                                     

ⓘ Scrum

Scrum – iteracyjne i przyrostowe ramy postępowania zgodne ze Scrum Guide. Może mieć zastosowanie w realizacji projektów w oparciu o metodyki zwinne zgodne z manifestem Agile.

Rozwój produktu podzielony jest na trwające maksymalnie jeden miesiąc iteracje, zwane sprintami. Po każdym sprincie zespół powinien być w stanie dostarczyć działającą wersję produktu. Scrum jest często stosowany podczas tworzenia i rozwijania oprogramowania, nie jest jednak ograniczony tylko do tej dziedziny.

                                     

1. Historia

Hirotaka Takeuchi i Ikujiro Nonaka wprowadzili termin Scrum w kontekście rozwoju produktu w artykule Harvard Business Review z 1986 r. Pt. "Nowa gra rozwoju nowych produktów” ang. "The New Product Development Game". Takeuchi i Nonaka uzasadniali później w The Knowledge Creating Company, że jest to forma "tworzenia wiedzy organizacyjnej, especially good at bringing about innovation continuously, incrementally and spirally").

Autorzy opisali nowe podejście do rozwoju produktu komercyjnego, którego celem jest zwiększenie szybkości i elastyczności. Koncepcja powstała w oparciu o studia przypadków z firm produkujących samochody, kserokopiarki i drukarki. Autorzy nazywali to podejściem holistycznym lub rugby, ponieważ cały proces jest wykonywany przez jeden wielofunkcyjny zespół w wielu nakładających się fazach, podczas których zespół "próbuje pokonać dystans jako jednostka, podając piłkę tam i z powrotem” ang. "tries to go the distance as a unit, passing the ball back and forth"

Na początku lat 90. Ken Schwaber wykorzystywał to, co w przyszłości stało się Scrumem w swojej firmie Advanced Development Methods. W tym samym czasie Jeff Sutherland, John Scumniotales i Jeff McKenna opracowali podobne podejście w Easel Corporation, odnosząc się do niego za pomocą pojedynczego słowa Scrum.

W 1995 roku Sutherland i Schwaber wspólnie przedstawili artykuł opisujący ramy postępowania zgodnego z metodyką Scrum ang. the scrum framework. Miało to miejsce podczas warsztatów projektowania i wdrażania obiektów biznesowych ang. Business Object Design and Implementation Workshop odbywających się w ramach OOPSLA 95 w Austin w Teksasie. W ciągu następnych lat Schwaber i Sutherland współpracowali, aby połączyć ten materiał zarówno ze swoim doświadczeniem jak i z rozwijającymi się dobrymi praktykami - w celu opracowania tego, co stało się znane jako Scrum.

W 2001 roku Schwaber współpracował z Mikeiem Beedle, w celu opisania metodyki Scrum w książce pt. "Agile Software Development with Scrum". Podejście Scrum do planowania i zarządzania rozwojem produktów polega na wprowadzeniu uprawnień decyzyjnych na poziom operacyjny.

W 2002 roku Schwaber wraz z innymi założył Scrum Alliance i ustanowił serię akredytacji "Certified Scrum". Schwaber opuścił Scrum Alliance pod koniec 2009 roku i założył Scrum.org, która nadzoruje równoległą serię akredytacji "Professional Scrum".

Od 2009 roku metodyka Scrum jest oficjalnie zdefiniowana w publicznym dokumencie o nazwie "The Scrum Guide". Dokument ten był aktualizowany 5 razy. Obecnie najnowsza wersja pochodzi z listopada 2017 roku.

W 2018 roku Schwaber i społeczność Scrum.org wraz z liderami społeczności Kanban opublikowali przewodnik Kanban dla zespołów Scrum.

                                     

2. Opis ogólny

Zespół pracuje w określonych przedziałach czasowych zwanych przebiegami lub sprintami ang. sprint. Zmiany wprowadzane w każdym przebiegu powinny wnosić zauważalną dla użytkowników nową wartość funkcjonalną. Przebieg nie może trwać dłużej niż jeden miesiąc. W praktyce sprinty trwają od 1 do 4 tygodni. Zaleca się stosowanie przebiegów o stałych długościach.

Na początku pracy nad produktem zbierana jest lista wymagań użytkownika, są one przeważnie gromadzone w postaci historyjek ang. User Stories. Każda historyjka opisuje jedną cechę systemu. Właściciel produktu ang. Product Owner jest też zobowiązany do przedstawienia priorytetu wymagań oraz głównego celu pierwszego przebiegu. Po tym formułowany jest rejestr wymagań ang. Product Backlog. Cel przebiegu jest zapisywany w widocznym miejscu w pokoju członków zespołu.

Następnie podczas planowania przebiegu ang. Sprint Planning wybierane są zadania o najwyższym priorytecie, a jednocześnie przyczyniające się do realizacji celu przebiegu. Szacuje się czas realizacji, pracochłonność, złożoność i ryzyko każdego zadania. Lista zadań wraz z oszacowaną czasochłonnością nosi nazwę rejestru zadań przebiegu ang. Sprint Backlog.

Po planowaniu zespół przechodzi do realizacji przebiegu. W jego trakcie Właściciel Produktu powinien cały czas pracować z zespołem nad jak najlepszym zrozumieniem wymagań nie ingerując jednocześnie w sposób ich implementacji. Nie powinno się także zmieniać zakresu Sprintu.

Zespół z założenia jest ciałem samoorganizującym się, nie ma mowy o odgórnym przypisywaniu zadań poszczególnym członkom zespołu. Dokonują oni wyboru realizowanych zadań, według wspólnych ustaleń, umiejętności czy innych preferencji.

Naczelną zasadą metody jest przeprowadzanie codziennych maksymalnie 15-minutowych spotkań ang. Daily Scrum, na których omawiane są zadania zrealizowane poprzedniego dnia, problemy występujące przy ich realizacji oraz zadania do wykonania w dniu spotkania.

Każdy Sprint kończy się spotkaniem ang. Sprint Review, na którym prezentowany jest produkt wykonany podczas przebiegu. Powinni w nim uczestniczyć wszyscy zainteresowani projektem. Na spotkaniu każdy członek zespołu może zabrać głos i wyrazić opinię o produkcie. Na zakończenie ustalany jest termin spotkania planistycznego do następnego przebiegu.

Realizacja projektu według Scrum skupia się na:

  • dostarczaniu kolejnych, coraz bardziej dopracowanych wyników projektu,
  • włączaniu się przyszłych użytkowników w proces wytwórczy,
  • samoorganizacji zespołu projektowego.
                                     

3. Zespół i role

Zazwyczaj Zespół Scrum składa się z od 3 do 9 osób. Dobrze, gdy ma charakter interdyscyplinarny i składa się z osób reprezentujących różne umiejętności. Główne role w projekcie grają: Scrum Master, Właściciel Produktu ang. Product Owner i Zespół Deweloperski ang. Development Team.

Role główne

  • Scrum Master – osoba odpowiedzialna za usuwanie wszelkich przeszkód uniemożliwiających zespołowi wykonanie zadania oraz za poprawną implementację procesu i metod.
  • Zespół Deweloperski ang. Development Team – grupa osób, składająca się od trzech do dziewięciu osób, odpowiedzialna za dostarczenie produktu
  • Właściciel produktu ang. Product Owner – osoba reprezentująca klienta. Właściciel produktu może być członkiem zespołu, jednak nie jest zalecane, aby jednocześnie był Scrum Masterem.