Poprzednia

ⓘ Księga Malachiasza




Księga Malachiasza
                                     

ⓘ Księga Malachiasza

Księga proroka Malachiasza – jedna z ksiąg Pisma Świętego, znajdująca się wśród ksiąg prorockich Starego Testamentu. W kanonie hebrajskim stanowiła część Księgi Dwunastu Proroków Mniejszych.

Malachiasz krytykuje ludzi za ich stosunek do Boga i za ich brak posłuszeństwa.

                                     

1. Treść

Księga składa się z 6 dysput prowadzonych między Bogiem Jahwe, prorokiem i ludem i dwuczęściowego epilogu, w którym Malachiasz wzywa do posłuszeństwa Prawu Mojżeszowemu i zapowiada ponowne przyjście Eliasza 3, 22-24. W tradycji chrześcijańskiej proroctwo mówiące o składaniu ofiary doskonałej Ml 1, 11 interpretuje się jako zapowiedź Eucharystii.

  • Miłość Boża do Izraela 1.1–5
  • Boża obietnica miłosierdzia 3.13–4.6
  • Bezwartościowe ofiary 1.6–2.9
  • Płacenie dziesięcin 3.6–12
  • Nie dotrzymane obietnice 2.10–16
  • Sąd Boży 2.17–3.5
                                     

2. Czas i miejsce

Uważa się generalnie, że Malachiasz dosłownie "poseł Jahwe” Były to trudne czasy i ludzie zaczęli zaniedbywać przestrzeganie Bożego Prawa.

                                     

3. Przesłanie

Malachiasz wierzył, że jedynym sposobem, aby zaznać Bożego błogosławieństwa, było dotrzymanie wierności Jego przykazaniom. Dużo czasu upłynęło, zanim wygnańcom, którzy powrócili do Jerozolimy, udało się wrócić do dawnego życia narodowego. Wraz z upływem czasu zaczęło im brakować animuszu. Lecz była to ich wina, gdyż więcej uwagi zwracali na własne inklinacje, niż na wolę Bożą. Prorok wzywał ich przeto do właściwego ustalenia priorytetów zachęcał obietnicą Bożego błogosławieństwa w przyszłości. Zapowiedział też usunięcie ze świata wszelkiego zła przy pomocy ognia, co jest jedynym w tej księdze nawiązaniem do czasów ostatecznych.