Poprzednia

ⓘ Ryan O’Neal




Ryan O’Neal
                                     

ⓘ Ryan O’Neal

Ryan O’Neal, właśc. Charles Samuel Eldridge Patrick Ryan O’Neal III – amerykański aktor i producent filmowy i telewizyjny.

                                     

1.1. Życiorys Wczesne lata

Urodził się w Los Angeles w Kalifornii jako syn aktorki Patricii Ruth Olgi z domu Callaghan; 1907–2003 i irlandzko-amerykańskiego hollywoodzkiego scenarzysty filmowego Charlesa Eldridge’a O’Neala 1904–1996. Jego ojciec miał irlandzkie i angielskie korzenie, podczas gdy jego matka była irlandzkiego pochodzenia ze strony ojca i aszkenazyjsko-żydowskiego ze strony matki.

Wychowywał się z bratem Kevinem. Po ukończeniu University High School, w latach 1956-57 był uznanym bokserem-amatorem, który brał udział w turniejach Golden Gloves. Znalazł zatrudnienie jako kaskader i ratownik. W 1959 roku ukończył amerykańską wojskową szkołę średnią w Monachium. Jego ojciec pracował dla znanego Radia Wolna Europa i uczęszczał do Munich American High School.

                                     

1.2. Życiorys Kariera

Karierę aktorską rozpoczął od gościnnego udziału w serialach, m.in. Opowieści wikingów Tales of the Vikings, 1959, CBS Powszechny elektryczny teatr General Electric Theater, 1960 z Ronaldem Reaganem czy sitcomie NBC Ojciec kawaler Bachelor Father, 1961 z Johnem Forsythe oraz jednej z głównych ról jako Rodney Harrington w operze mydlanej ABC Peyton Place 1964-66.

Swoją pierwszą rolę kinową zagrał w dramacie Nierówna ziemia This Rugged Land, 1962 w reżyserii Arthura Hillera, który zaangażował go potem do przełomowej roli studenta prawa z Harvardu, syna starej arystokratycznej rodziny, zakochanego w umierającej na białaczkę córce włoskiego emigranta w głośnym melodramacie Love Story 1970. Za tę rolę był nominowany do nagrody Oscara i Złotego Globu, a także otrzymał włoską nagrodę Davida i Złoty Laur. Sukces filmu sprawił, że nakręcono sequel Historia Olivera Olivers Story, 1978, który przeszedł jednak bez echa.

Krytycy chwalili jego nominowaną do Złotego Globu kreację oszusta opiekującego się dziewięcioletnią Addie za rolę jego córka Tatum O’Neal odebrała Oscara za najlepszą drugoplanową rolę kobiecą w filmie Petera Bogdanovicha Papierowy księżyc Paper Moon, 1973. Wcielił się potem w irlandzkiego młodzieńca bez perspektyw, wkradającego się w szeregi XVIII-wiecznej angielskiej arystokracji w melodramacie wojennym Stanleya Kubricka Barry Lyndon 1975. Znalazł się w obsadzie legendarnego dramatu wojennego Richarda Attenborough O jeden most za daleko A Bridge Too Far, 1977.

W latach 80. jego role kinowe w filmach: Jak świetnie So Fine, 1981, Partnerzy Partners, 1982 i Gorączka hazardu Fever Pitch, 1985, Twardziele nie tańczą Tough Guys Dont Dance, 1987, przyniosły mu w 1990 roku nominację do antynagrody Złotej Maliny dla najgorszego aktora dekady. Lepiej wiodło mu się na małym ekranie, gdzie zagrał m.in. u boku Farrah Fawcett w roli kochanka morderczyni swoich własnych dzieci we wstrząsającym dramacie ABC opartym na autentycznych wydarzeniach Małe ofiary Small Sacrifices, 1989 oraz sitcomie CBS Dobre sporty Good Sports, 1991.

W serialu Gotowe na wszystko Desperate Housewives, 2005 zagrał ojca Toma Scavo w tej roli Doug Savant i teścia Lynette Scavo, Rodneya.

                                     

1.3. Życiorys Życie prywatne

3 kwietnia 1963 r. ożenił się z aktorką Joanną Cook Moore 1934–1997, z którą ma córkę Tatum ur. 5 listopada 1963 i syna Griffina ur. 28 października 1964. Jednak porzucił pierwszą żonę dla Juanity Brown i w lutym 1967 r. rozwiódł się. Spotykał się z Lauren Hutton, Ooną Chaplin, Barbarą Carrerą, brazylijską aktorką Florindą Bolkan, brytyjską producentką telewizyjną Sabriną Guinness, byłą modelką Pat Cleveland, Britt Ekland, Dianą Ross, projektantką mody Diane von Fürstenberg, Joan Collins, Melanie Griffith i Mią Farrow. W 1966 r. romansował z Barbarą Parkins.

28 lutego 1967 r. poślubił aktorkę Leigh Taylor-Young, poznaną na planie opery mydlanej ABC Peyton Place. Po romansie z Laną Wood 1970, Barbrą Streisand 1972, z którą spotkał się na planie dwóch komedii: No i co, doktorku? i Wielkie starcie The Main Event, 1979, i Ursulą Andress 1973, 13 marca 1974 r. rozstał się ze swoją drugą żoną Leigh Taylor-Young, z którą ma syna Patricka ur. 14 września 1967. Spotykał się z byłą żoną Micka Jaggera z The Rolling Stones – Biancą Jagger 1975-77, Anouk Aimée 1978, Anjelicą Huston 1978 i Leslie Stefanson 1997.

W latach 1979–97, 2001-2005 i 2006-2009 był w nieformalnym związku z Farrah Fawcett, z którą ma syna Redmonda ur. 30 stycznia 1985. Razem z jej przyjaciółką Alaną Stewart był przy łóżku Farrah Fawcett w szpitalu Św. Jana w Santa Monica aż do jej śmierci zm. 25 czerwca 2009 na raka odbytu, ich syn Redmond przebywał wówczas w więzieniu.

W 2006 wygrał walkę z białaczką. W 2012 roku u aktora zdiagnozowano raka prostaty, będącego w czwartym stadium.



                                     

2.1. Wybrana filmografia Filmy fabularne

  • 1978: Kierowca The Driver jako kierowca
  • 2002: Ludzie, których znam People I Know jako Cary Launer
  • 1971: Zawadiaki Wild Rovers jako Frank Post
  • 1998: Efekt Zero Effect jako Gregory Stark
  • 1987: Twardziele nie tańczą Tough Guys Dont Dance jako Tim Madden
  • 1981: Zielony lód Green Ice jako Joseph Wiley
  • 1976: Nickelodeon jako Leo Harrigan
  • 1971: Producenci filmu The Moviemakers, film krótkometrażowy
  • 1972: Złodziej, który przybył na obiad The Thief Who Came to Dinner jako Webster McGee
  • 2000: Dżentelmen B. Gentleman B. jako Phil – menadżer banku
  • 1992: Mężczyzna na poddaszu The Man Upstairs, TV jako Mooney Polaski
  • 1978: Historia Olivera Olivers Story jako Oliver Barrett IV
  • 1999: Już nadchodzi Coming Soon jako Dick
  • 1997: Cięcia Hacks jako dr Applefield
  • 1970: Gry The Games jako Scott Reynolds, amerykański konkurent
  • 1989: Wszystko jest możliwe Chances Are jako Phillip Train
  • 1995: Pan domu Man of the House jako człowiek z latawcem
  • 1982: Partnerzy Partners jako sierżant Benson
  • 1962: Nierówna ziemia This Rugged Land
  • 1989: Małe ofiary Small Sacrifices, TV jako Lew Lewiston
  • 1984: Różnice nie do pogodzenia Irreconcilable Differences jako Albert Brodsky
  • 2014: Jedność Unity jako narrator
  • 2000: Lista The List jako Richard Miller
  • 1969: Wielki skok The Big Bounce jako Jack Ryan
  • 1972: No i co, doktorku? Whats Up, Doc? jako Howard Bannister
  • 1970: Love Story jako Oliver Barrett IV
  • 1996: 20 lat. i ani dnia dłużej Faithful jako Jack Connor
  • 1985: Gorączka hazardu Fever Pitch jako Steve Taggart
  • 1979: Wielkie starcie The Main Event jako Eddie "Kid Natural” Scanlon
  • 1975: Barry Lyndon jako Barry Lyndon/Redmond Barry
  • 1973: Papierowy księżyc Paper Moon jako Moses "Moze” Pray
  • 1981: Jak świetnie So Fine jako Bobby Fine
  • 2003: Raperzy z Malibu Malibus Most Wanted jako Bill Gluckman
  • 1977: O jeden most za daleko A Bridge Too Far jako Brygadier Generał Gavin
  • 1997: Spalić Hollywood An Alan Smithee Film: Burn Hollywood Burn jako James Edmunds
  • 2015: Knight of Cups
  • 1981: W kręgu dwojga Circle of Two jako patron teatralny
                                     

2.2. Wybrana filmografia Seriale TV

  • 1991: Dobre sporty Good Sports jako Bobby Tannen
  • 1960: Powszechny elektryczny teatr General Electric Theater jako Art Anderson
  • 1959: Opowieści wikingów Tales of the Vikings
  • 2010-2013: 90210 jako Spence Montgomery, ojciec Teddy’ego Montgomery
  • 1961: The Nanette Fabray Show jako Larry
  • 1964-69: Peyton Place jako Rodney Harrington
  • 1960: Nietykalni The Untouchables jako Bellhop
  • 2009: Chirurdzy Greys Anatomy jako pacjent
  • 2003: Mów mi swatka Miss Match jako Jerry Fox
  • 2000: Magia sukcesu Bull jako Robert Bobby Roberts II, ojciec Ditto
  • 1964: Gunsmoke
  • 2007: Kości Bones jako Max Keenan, ojciec Temperance Brennan
  • 1992: 1775 jako Jeremy Proctor
  • 1964: Perry Mason jako John Carew
  • 1962: Imperium Empire jako Tal Garret
  • 1961: Ojciec kawaler Bachelor Father jako Marty Braden
  • 1963: Wirgińczyk The Virginian jako Ben Anders
  • 2005: Gotowe na wszystko Desperate Housewives jako Rodney Scavo
  • 1962: Moi trzej synowie My Three Sons jako Chug Williams
                                     
  • Harris Lewis Jackson 4: 32 2 Bad gościnnie Shaquille O Neal Harris Lewis Jackson O Neal 4: 49 HIStory gościnny śpiew w tle: Boyz II Men Harris Lewis Jackson
  • Abdul - Jabbar, Kobe Bryant, Tim Duncan, LeBron James 15 Karl Malone, Shaquille O Neal 14 Dolph Schayes, Bob Cousy, Jerry West, Hakeem Olajuwon, Dirk Nowitzki
  • Brooks Kenny Jansen Panettiere Joey Lisa Dean Ryan Diane Troy Evans Chuck Horner Ty O Neal Danny Horner Gary Weeks sierżant Tom Hillman Mark
  • brała udziału w finałach tych mistrzostw. MVP turnieju został Shaquille O Neal Szesnaście drużyn biorących udział w turnieju finałowym podzielono na cztery
  • w której jest zakochany. Główne role: Nick Nolte Lionel Dobie Patrick O Neal Phillip Fowler Rosanna Arquette Paulette Steve Buscemi Gregory Stark
  • Maravich zmarł w 1988, reprezentowali go synowie, Joshua i Jaeson Shaquille O Neal był kontuzjowany, zaś Jerry West przechodził operację. Lista została ułożona
  • Arturo Aardvark Mondragon Powers Boothe podpułkownik Andy Tanner Ron O Neal pułkownik Ernesto Bella William Smith pułkownik Strelnikov Ben Johnson
  • Trzykrotnie statuetkę otrzymywali: Oscar Robertson, Michael Jordan, Shaquille O Neal i LeBron James, dwukrotnie: Bob Cousy, Julius Erving, Isiah Thomas, Magic
  • wysokobudżetowych, hollywoodzkich projektów, przede wszystkim horrorów. Shaquille O Neal i dr. Phil budzą się skuci kajdanami w starej, zdemolowanej toalecie. Ich

Użytkownicy również szukali:

griffin o'neal, tatum o'neal,

...
...
...