Poprzednia

ⓘ Halina Auderska




Halina Auderska
                                     

ⓘ Halina Auderska

Halina Maria Auderska – polska autorka sztuk scenicznych, słuchowisk radiowych i scenariuszy filmowych, prozaiczka, leksykografka. Posłanka na Sejm PRL VIII i IX kadencji.

                                     

1. Życiorys

Wnuczka zesłańca syberyjskiego, była córką Romana, inżyniera, i Heleny z domu Janelli. Początkowo odbierała wykształcenie domowe, następnie uczyła się w noszącym imię Aleksandra Jabłonowskiego polskim gimnazjum w Odessie. Ukończyła filologię polską na UW oraz studium pedagogiczne. W latach 1926–1939 pracowała jako nauczycielka szkół średnich. Podczas II wojny światowej była sanitariuszką w Warszawie i żołnierzem ZWZ-AK. W okresie okupacji uczestniczyła również w tajnym nauczaniu. Uczestniczka powstania warszawskiego.

Debiutowała w 1924 jako autorka słuchowisk radiowych. W 1935 wydała powieść Poczwarki Wielkiej Parady. W latach 1946–1950 redaktorka naczelna w wydawnictwie Trzaska, Evert i Michalski. W latach 1956–1959 w zespole redakcyjnym miesięcznika Dialog. W latach 1950–1969 zastępczyni redaktora naczelnego Słownika języka polskiego. W latach 1958–1979 współzałożycielka i długoletnia prezeska ITI. W 1964 podpisała list pisarzy polskich, protestujących przeciwko listowi 34, wyrażając protest przeciwko uprawianej na łamach prasy zachodniej oraz na falach dywersyjnej rozgłośni radiowej Wolnej Europy, zorganizowanej kampanii, oczerniającej Polskę Ludową.

W latach 1983–1986 była pierwszą prezeską Związku Literatów Polskich – organizacji powołanej przez władze komunistyczne w miejsce rozwiązanego przez nie wcześniej związku o tej samej nazwie od 1986 prezeską honorową.

W latach 1981–1983 była członkinią Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu. Członkini Prezydium Tymczasowej Rady Krajowej PRON w 1982 oraz Rady Krajowej PRON w 1983. W 1983 wybrana w skład Prezydium Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Była członkinią Komitetu Wykonawczego Rady Krajowej PRON oraz członkinią Ogólnopolskiego Komitetu Pokoju. W latach 1980–1989 była bezpartyjną posłanką na Sejm. Pochowana na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie kwatera 103-6-2.

                                     

2. Twórczość

  • 1974: Babie lato ​ISBN 83-11-07479-8 ​
  • 1952: Zbiegowie
  • 1964: Awantura w Jaworowie
  • 1973: Ptasi gościniec ​ISBN 83-11-07479-8 ​
  • 1983: Smok w herbie. Królowa Bona
  • 1959: Zaczarowana zatoka
  • 1977: Szmaragdowe oczy
  • 1985: Zabić strach ​ISBN 83-05-11330-2 ​
  • 1971: Jabłko granatu
  • 1980: Zwyczajnie, człowiek ​ISBN 83-21201318 ​
  • 1977: Kwartet wokalny
  • 1939: Połów. Sztuka w dwóch aktach
  • 1980: Miecz Syreny
  • Książki
  • 1954: Rzeczpospolita zapłaci
  • 1935: Poczwarki Wielkiej Parady ​ISBN 83-85560092 ​
  • 1982: Epitafium dla Barbary Radziwiłłówny scenariusz, wspólnie z Januszem Majewskim i Stanisławem Kasprzysiakiem
  • 1980: Królowa Bona scenariusz
  • Filmografia
                                     

3. Ordery, odznaczenia i nagrody

  • Warszawski Krzyż Powstańczy
  • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski przed 1984
  • Order Sztandaru Pracy I klasy
  • Medal 10-lecia Polski Ludowej 1955
  • Krzyż Walecznych – dwukrotnie
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski przed 1984
  • Order Sztandaru Pracy II klasy przed 1984
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski 1955
  • 1975 – nagroda Prezesa Rady Ministrów
  • 1974 – I nagroda w konkursie literackim na XXX-lecie PRL za powieść Babie lato
  • 1971 – nagroda miasta Warszawy
  • 1977 – nagroda I stopnia Ministra Kultury i Sztuki za całokształt twórczości
  • 1986 – nagroda im. Włodzimierza Pietrzaka