Poprzednia

ⓘ Jednostka ewidencyjna




                                     

ⓘ Jednostka ewidencyjna

Jednostka ewidencyjna – jednostka powierzchniowa podziału kraju dla celów ewidencji gruntów i budynków.

Według rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków jednostkę ewidencyjną stanowi obszar gruntów położonych w granicach administracyjnych gminy, a w przypadku gdy w skład gminy wchodzi miejscowość o statusie miasta – również w granicach administracyjnych miasta. Oznacza to, że w gminach miejsko-wiejskich odrębnymi jednostkami ewidencyjnymi są obszar wiejski gminy oraz obszar miasta.

W miastach, w których utworzone zostały dzielnice, jako jednostki pomocnicze gminy, jednostką ewidencyjną może być obszar dzielnicy lub kilku sąsiadujących ze sobą dzielnic.

Jednostkę ewidencyjną określa nazwa własna oraz identyfikator krajowego rejestru urzędowego podziału terytorialnego kraju TERYT, prowadzonego na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

Identyfikator jednostki ewidencyjnej przyjmuje postać: WWPPGG_R, gdzie:

  • WW – kod województwa,
  • R – jedna z cyfr: 1, 2, 3, 4, 5, 8, 9 określająca typ gminy TERC10.
  • GG – kod gminy w powiecie,
  • PP – kod powiatu w województwie,

.

Dla celów związanych z techniką zakładania i prowadzenia ewidencji gruntów i budynków obszar jednostki ewidencyjnej dzieli się na obręby ewidencyjne.