Poprzednia

ⓘ Wadim Zwiagincew




Wadim Zwiagincew
                                     

ⓘ Wadim Zwiagincew

W wieku trzynastu lat wstąpił do szachowej szkoły Marka Dworeckiego, szybko rozwijając swoje umiejętności. W roku 1992 zdobył w Rimavskiej Sobocie tytuł mistrza Europy juniorów do lat 16 oraz podzielił I miejsce wraz z Piotrem Swidlerem w mistrzostwach Wspólnoty Niepodległych Państw juniorów do lat 18. W następnym roku zwyciężył w turnieju w Stockerau z rezultatem 8 pkt w 9 partiach oraz w otwartym turnieju w Loosdorf. W roku 1994 podzielił I miejsca w otwartych turniejach w Reykjavík i Sankt Petersburgu oraz w turnieju XII kat. FIDE w Altensteigu wraz z Jonathanem Speelmanem, a także zajął II miejsce w silnym XIII kat., rozegranym na przełomie 1994 i 1995 roku, turnieju w Pampelunie za Aleksandrem Morozewiczem. Te rezultaty pozwoliły mu w roku 1995 przekroczyć po raz pierwszy granicę 2600 punktów rankingowych. W kolejnych latach triumfował w otwartych turniejach w Barberze 1996 i Kalkucie 1997, wraz z Jaanem Ehlvestem. W roku 1997 wygrał również silnie obsadzony XV kat. XII memoriał Milana Vidmara w Portorožu przed Zurabem Azmaiparaszwili. Rok później osiągnął znaczący sukces, zajmując w turnieju elity w Tilburgu bardzo dobre IV miejsce. W roku 1999 podzielił I miejsce w turnieju XIV kat. w Essen oraz zajął II miejsce za Aleksandrem Bielawskim w memoriale Vidmara w Portorožu. W roku 2000 ponownie w Essen podzielił I miejsce, zaś dwa lata później, w roku 2002, odniósł w tym bardzo silnie obsadzonym turnieju XVI kat. życiowy sukces, samodzielnie zwyciężając przed Péterem Lékó z wynikiem 7½ pkt z 9 partii. W roku 2005 zajął IV miejsce w rozegranych w Moskwie supermistrzostwach XVII kat. Rosji, wyprzedzając m.in. Władimira Kramnika, Piotra Swidlera i Aleksieja Driejewa. W roku 2006 podzielił II miejsce w kolejnym turnieju elity XVIII kat. w miejscowości Pojkowskij za Aleksiejem Szyrowem.

Czterokrotnie wystąpił w mistrzostwach świata FIDE, rozgrywanych systemem pucharowym:

  • 2001 – Moskwa - awans do III rundy, w której przegrał z Michaelem Adamsem,
  • 1999 – Las Vegas - awans do IV rundy, w której przegrał z Judit Polgár,
  • 2004 – Trypolis - awans do III rundy, w której przegrał z Michałem Krasenkowem.
  • 1997 – Groningen - awans do IV rundy, w której przegrał z Aleksiejem Drejewem,

Trzykrotnie w latach 1994, 1998 i 2004 występował na szachowych olimpiadach, za każdym razem zdobywając medal: złoty w roku 1998, srebrny w roku 2004 i brązowy w roku 1994 wszystkie zdobyte wraz z drużyną narodową. W swoim dorobku posiada również 2 złote medale drużynowych mistrzostw świata, które zdobył w Lucernie w roku 1997 wraz z drużyną oraz indywidualnie za wynik na VI szachownicy oraz 2 medale srebrne drużynowych mistrzostw Europy, zdobyte w Puli również w roku 1997 wraz z drużyną oraz indywidualnie za wynik na III szachownicy.

W szachowym świecie zasłynął zwycięstwami nad mistrzami świata Rusłanem Ponomariowem Soczi 2006 i Aleksandrem Chalifmanem Moskwa 2005 w partiach, w których wyjątkowo oryginalnie rozegrał obronę sycylijską 1.e4 c5 2.Sa3. Słynna również stała się jego zwycięska kombinacja w partii z arcymistrzem Roberto Cifuentesem Paradą Wijk aan Zee 1995, w której ofiarował hetmana i skoczka pozycja na diagramie: 31.He3+! 32.G:e3 W:e3+! 33.K:g4 Gc8+ 34.Kg5 h6+! 35.K:h6 We5 i białe poddały się, nie mogąc uniknąć mata.

Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 października 2002 r., z wynikiem 2680 punktów zajmował wówczas 23. miejsce na światowej liście FIDE.