Poprzednia

ⓘ Targówek Mieszkaniowy




Targówek Mieszkaniowy
                                     

ⓘ Targówek Mieszkaniowy

Według MSI granice Targówka wyznacza:

  • ul. św. Wincentego do ul. Nowo-Trockiej
  • Południowo-zachodnia granica dzielnicy od ul. Radzymińskiej wzdłuż linii kolejowej Warszawa-Legionowo do ronda Żaba
  • wiadukt w ul. Nowo-Rzecznej do linii kolejowej Warszawa-Tłuszcz
  • ul. Nowo-Trocka
  • wzdłuż muru Cmentarza Bródnowskiego do ul. św. Wincentego
  • linia kolejowa, jak wyżej, do ul. Radzymińskiej południowo-zachodnia granica dzielnicy
  • W granicach rejonu MSI Targówek Mieszkaniowy znalazł się również Kirkut Praski i część obszaru dawnego Państwowego Gospodarstwa Rolnego Bródno, ob. PGR Bródno Sp. z o.o. północny cypel rejonu.
  • ul. Odrowąża do muru cmentarza Bródnowskiego
                                     

1. Pochodzenie nazwy

Obecny Targówek pierwotnie nosił nazwę Targowe Małe i był wsią szlachecką należącą do Targowskich w XV w., od których to nazwiska prawdopodobnie pochodzi nazwa.

                                     

2. Historia

Pierwsze zapisy na temat Targówka pod postacią Targowe Małe pochodzą z 1580 roku, kiedy to ta wieś szlachecka liczyła ok. 59 ha. W tym czasie należała do Targowskich i Karniewskich, a następnie do Gumowskich. Królowa Anna Jagiellonka nadała mieszkańcom Targówka przywilej wyrębu drzew w lasach bródnowskich. W XVIII wieku Targowe Małe zostało połączone z Targowem Wielkim obecna Stara Praga. Kolejnymi właścicielami Targówka byli Lubomirscy a następnie podstoli płocki – Szydłowski, który odsprzedał Targówek w 1764 roku Stanisławowi Augustowi. Od tego momentu następuje burzliwy rozwój tej części Pragi, aż do czasów powstania kościuszkowskiego kiedy to w celu zwiększenia pola obstrzału spalono prawie całkowicie Bródno oraz Targówek.

W 1884 roku w sąsiedztwie Targówka został założony nowy cmentarz katolicki, znany dziś jako Cmentarz Bródnowski Bródzieński. Wielokrotnie powiększany, osiągnął dziś obszar 135 hektarów i jest jedną z największych nekropolii w Europie. W pobliżu głównej bramy cmentarza usytuowano drewniany kościół, będący pierwotnie parafialnym dla mieszkańców Targówka obecnie parafia jest przeniesiona do pobliskiego kościoła murowanego.

Targówek, Bródno i część Pragi były przez wiele lat zaniedbanymi peryferiami miasta o nędznej zabudowie. Większość domów była pozbawiona wodociągów. Oświetlenie ulic było głównie gazowe, a w wielu domach świeciła lampka naftowa. W końcu XIX w. powstało tu duże skupisko proletariatu.

8 kwietnia 1916 generał-gubernator Hans Hartwig von Beseler wydał rozporządzenie włączające do Warszawy od 1 kwietnia 1916 m.in. Targówek, położony w tamtym czasie w gminie Bródno.

W okresie międzywojennego dwudziestolecia rozpoczęto brukowanie ulic i zakładanie sieci wodociągowo-kanalizacyjnej. Prace te jednak postępowały wolno i większość dzielnicy do wybuchu wojny nie została skanalizowana. Po zakończeniu wojny sytuacja niewiele się poprawiła i taki stan rzeczy trwał aż do początku lat siedemdziesiątych, kiedy to rozpoczęto budowę osiedla mieszkaniowego.

Osiedle Targówek Mieszkaniowy, składające się z 6 mniejszych osiedli, zostało zrealizowane w latach 1974-1979 według projektu architektów Małgorzaty Handzelewicz-Wacławek i Zbigniewa Wacławka oraz Jana Kalinowskiego. Wewnątrz, w okolicach ulicy Kołowej znajduje się stare osiedle z lat 50 zaprojektowane przez Z. Buczkowskiego. W miejscu regularnej siatki ulic starego Targówka powstał zupełnie nowy układ. Ciągi komunikacyjne i zabudowa mieszkalna tworzą kręgi wewnątrz których jest miejsce na infrastrukturę. Największy z tych kręgów utworzony przez ulice Handlową, Ossowskiego i Myszkowską okrąża centralną część osiedla i mieści w sobie klub sportowy z boiskiem, park miejski i teatr, mniejsze kręgi tworzą ulice na obwodzie tego większego i tak np. ul. Askenazego otacza dużą pętlę autobusową, ul. Zamiejska – gimnazjum, ul. Orłowska – przedszkole itp.

Na obrzeżach osiedla zachowały się fragmenty dawnej zabudowy, w tym przykłady charakterystycznego budownictwa drewnianego. W domach tych, popadających obecnie w ruinę, mieszkali kiedyś robotnicy, kamieniarze, drobni sklepikarze i rzemieślnicy, dorożkarze, tramwajarze i kolejarze.

Do 1994 roku Targówek był jednym z osiedli w dzielnicy Praga-Północ. W wyniku przeprowadzonej w 1994 roku reformy administracyjnej wydzielono ze wschodniej części Pragi-Północ nową dzielnicę, nazwaną właśnie Targówek – od osiedla wchodzącego w jej skład.

                                     

3. Ważniejsze obiekty

  • Stacja metra Targówek Mieszkaniowy
  • Kościół Chrystusa Króla przy ulicy Tykocińskiej 27. Budowany według projektu Bronisława Colonny-Czosnowskiego jako wotum za Bitwę Warszawską partiami w latach 1934-1939, 1947-1956 i 1976-1985
  • Kamienice przy ulicy Tykocińskiej 21, 23, 25, 26
  • Willa Bolesława Pietrusińskiego ul. Tykocińska 15
  • Stadion Klubu Piłkarskiego GKP Targówek przy ulicy Kołowej 18. Obiekt na którym rozgrywane są mecze Gminnego Klubu Piłkarskiego "Targówek" Warszawa występującego w III-lidze łódzko-mazowieckiej.
  • Park im. Stefana Wiecheckiego "Wiecha” nazwany na cześć Stefana Wiecheckiego "Wiecha”, pisarza i felietonisty, który choć na Targówku nie mieszkał, zasłużył się uwieczniając w swoich felietonach atmosferę tych przedmieść i zamieszkujące tu postacie wraz z ich gwarą i humorem. Park powstał w miejscu Placu Horodelskiego który w okresie międzywojennym był typowym dla warszawskich przedmieść terenem rekreacyjnym. Była tu często karuzela, działały knajpki, organizowano potańcówki. W 2003 roku park został gruntownie wyremontowany. Znajdują się tam cztery fontanny, plac zabaw, studnia oligoceńska i zegar słoneczny.
  • Teatr Rampa przy ulicy Kołowej 20. Budynek zbudowany w latach pięćdziesiątych.

Użytkownicy również szukali:

targówek mieszkaniowy inwestycje,

...
...
...