Poprzednia

ⓘ Olsztyn Główny




Olsztyn Główny
                                     

ⓘ Olsztyn Główny

Olsztyn Główny – stacja w Olsztynie, największa w województwie warmińsko-mazurskim. Według klasyfikacji PKP ma kategorię dworca wojewódzkiego. Posiada dworzec kolejowy, 4 zadaszone perony, lokomotywownię i przejście podziemne.

W roku 2018 stacja obsługiwała ok. 7900 pasażerów na dobę, co dawało jej 39. miejsce w kraju.

                                     

1. Historia

Budowę olsztyńskiego Dworca Głównego ukończono 1 grudnia 1872 roku. Początkowo planowano zlokalizowanie dworca w rejonie zbiegu dzisiejszej ulicy 1 Maja z torami kolejowymi, ponieważ ulica Partyzantów wówczas jeszcze nie istniała. Pomysł ten jednak upadł i dworzec zbudowano w miejscu znacznie oddalonym od miasta - przy Bahnhof Straße czyli ulica Dworcowa, a dzisiejszej Partyzantów.

W 1902 wydrążono pod torami tunele łączące poszczególne perony. W 1907 uruchomiono pierwszą linię tramwajową, która połączyła dworzec ze Śródmieściem i umożliwiła wygodne skomunikowanie stacji z miastem. W 1911 ukończono elektryfikację budynku dworcowego oraz peronów.

W nocy z 17 na 18 lutego 1945 dworzec spłonął. Przebudowa i modernizacja zniszczonego budynku zakończyła się w 1948 roku. Kształt nowego dworca odbiegał od poprzedniego. Charakterystycznym elementem stała się wieża zegarowa górująca nad pawilonami. Dworzec w takiej postaci służył miastu przez dwadzieścia lat, po czym został rozebrany. Nowy budynek został oddany do użytku w 1971 roku. Architektura budynku jest przykładem stylu panującego w ówczesnym okresie. Rozległa hala kasowa o powierzchni ok. 1000 m² połączona była z mniejszą częścią PKS 2-kondygnacyjną antresolą. Na parterze zaprojektowano obszerną poczekalnie dla podróżnych dziś znajdują się tam sklepy, pizzeria, natomiast na pierwszym piętrze znajdował się bar WARS - zamknięty pod koniec lat osiemdziesiątych wraz z kwiaciarnią. Hala kasowa PKP wypełniona była światłem dzięki ścianie wykonanej ze szkła. Konstrukcja dworca jak na owe czasy była nowoczesna i dorównywała sztandarowej inwestycji tamtych lat - Warszawie Centralnej. W całym budynku zastosowano stolarkę aluminiową wraz z podwójnymi szybami. Ciekawym rozwiązaniem było zastosowanie ogrzewania ciepłym powietrzem. Wyloty ogrzewania znajdują się w różnych miejscach, między innymi widoczne są dziś przy wyjściu na pierwszy peron oraz przy kasach. Zgodnie z obowiązującymi ówcześnie przepisami pod podłogą holu zlokalizowano schron. Jedno z wejść widoczne jest do dziś w tunelu łączącym perony.