Poprzednia

ⓘ Mieczysław Bibrowski




Mieczysław Bibrowski
                                     

ⓘ Mieczysław Bibrowski

Urodził się w Warszawie w rodzinie żydowskiej, jako syn Władysława i Leonii. Uczył się w warszawskim Gimnazjum im. Mikołaja Reja do 1926. W szkole był inicjatorem i pierwszym redaktorem pisma Kwadryga. Po zdaniu matury dostał się na studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Był w tym czasie członkiem Związku Polskiej Młodzieży Socjalistycznej, z tego okresu datuje się jego znajomość i przyjaźń ze Stanisławem Dubois.

W czasie studiów był pomysłodawcą i współtwórcą grupy literackiej, która przyjęła tę samą nazwę, co redagowane dalej pismo Kwadryga, które stało się odtąd regularnie wydawanym periodykiem literackim wtedy ukazywały się tam m.in. wiersze Bibrowskiego, który później nie był już aktywny poetycko. Jego wspomnienia z tego czasu, zatytułowane: Pierwszy okres "Kwadrygi", ukazały się w miesięczniku Poezja w 1979.

Po ukończeniu studiów, zostaje w 1932 aplikantem w kancelarii prawniczej warszawskiego prawnika Teodora Duracza. W 1936 jest jednym z inicjatorów i współredaktorów lewicowego czasopisma literackiego Oblicze Dnia. Był także współpracownikiem pism Robotnik i Dziennik Popularny. Dwukrotnie był aresztowany za działalność polityczną, co wpłynęło na jego wyjazd w 1938 do Francji. Nadsyłał stamtąd korespondencje do Dziennika Współczesnego wydawanego przez Związek Nauczycielstwa Polskiego i tygodnika Epoka. Po wybuchu II wojny światowej brał udział we francuskim Ruchu Oporu. Prowadził m.in. nasłuch radiowy. Po wyzwoleniu założył Towarzystwo Przyjaźni Francusko-Polskiej z siedzibą w Paryżu, którego przewodniczącym wybrano Frédérica Joliot-Curie. Został też francuskim korespondentem PAP. W 1948 zaangażował się w organizację – na wzór francuski – wrocławskiego Międzynarodowego Kongresu Intelektualistów w Obronie Pokoju, doprowadzając m.in. do wizyty z tej okazji w Polsce Pabla Picassa na pokładzie samolotu do Polski powstał jego wywiad prasowy z malarzem, który nota bene po raz pierwszy podróżował tym środkiem transportu.

W 1950 wraz z rodziną został wydalony z Francji i powrócił do Warszawy. Do 1955 pracował w dyrekcji zagranicznej Polskiego Radia. W latach 1955-1960 był korespondentem PAP w Belgradzie. Później, do 1973, kiedy przeszedł na emeryturę, pracował w warszawskim biurze PAP. Jego szkice literackie, wspomnienia i polemiki, dotyczące znanych mu postaci świata literatury, a także dotyczących Kwadrygi, ukazywały się w tygodniku Literatura i miesięczniku Poezja.

Mieszkał przy ulicy Odolańskiej 23 na warszawskim Mokotowie, w dawnym domu pracowników PAP. Jego córki – Hanna i Zofia, zamieszkują w Australii. Jest pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie kwatera 2.

                                     

1. Opracowania

  • Picasso w Polsce
  • Grażyna Bacewicz, Pożądanie: balet w dwóch aktach dokończenie baletu Bogusław Madey; scenariusz baletowy Mieczysława Bibrowskiego według sztuki teatralnej Pabla Picassa pt.: Le désir attrapé par la Queue ; Polskie Wydawnictwo Muzyczne 1986, PWM 8695; ​ISBN 83-224-2321-7 ​
                                     

2. Tłumaczenia

  • Boris Souvarine, Stalin. Zarys historii bolszewizmu wespół z Marią Braunstein; tłumaczenie przygotowane dla wydawnictwa II obiegu w PRL
  • Pablo Picasso, Pożądanie schwytane za ogon szuka teatralna z 1941; publikacja: "Dialog" 1967
  • Jean-Paul Crespelle, Montmartre w czasach Picassa: 1900-1910 Państwowy Instytut Wydawniczy 1987, ​ISBN 83-06-01538-X ​
  • Françoise Giroud, Jenny Marks czyli Żona diabła Czytelnik 1995, ​ISBN 83-07-02386-6 ​
  • Annette Laming, Skarby w grocie Lascaux seria: "Omega: biblioteka wiedzy współczesnej", Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1968