Poprzednia

ⓘ Ewa Skibińska




Ewa Skibińska
                                     

ⓘ Ewa Skibińska

Jako licealistka wystąpiła po raz pierwszy na deskach amatorskiego Teatru Zielona Latarnia we Wrocławiu, gdzie rozpoczynał swoją karierę także Andrzej Kopiczyński. Po ukończeniu w 1981 IX Liceum Ogólnokształcącego we Wrocławiu zdecydowała się na Wydział Lalkarski, jednak za namową Igora Przegrodzkiego przeniosła się na Wydział Aktorski we wrocławskiej filii Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie, którą ukończyła w 1986 roku.

Jeszcze podczas studiów wystąpiła jako senna zjawa Krysia w spektaklu Witolda Gombrowicza Historia 1985 we wrocławskim Teatrze Polskim, z którym związała się na stałe. Występowała także gościnnie w teatrach: Rozrywki w Chorzowie 1986 i Współczesnym im. Edmunda Wiercińskiego we Wrocławiu 2005. Miała okazję pracować z takimi reżyserami jak Maciej Wojtyszko, Jerzy Jarocki, Tadeusz Różewicz, Feliks Falk, Andrzej Wajda i Krystian Lupa.

Debiutowała na kinowym ekranie niewielką rolą Ewy Borecznej, żony Janusza Jerzy Zelnik w melodramacie Romana Załuskiego Głód serca 1986 u boku Ewy Kasprzyk. W telewizyjnym dramacie Zero życia 1987 zagrała pielęgniarkę Anię, młodzieńczą miłość maturzysty Tomasz Hudziec. W serialu Krzysztofa Kieślowskiego Dekalog VIII 1988 pojawiła się jako studentka opowiadająca skomplikowaną historię skrzypaczki Krystyna Janda.

Uznanie krytyki i publiczności zdobyła rolą Oli Watowej w ekranizacji jej autobiograficznej opowieści w reżyserii Roberta Glińskiego Wszystko, co najważniejsze. 1992.

Największą popularność przyniosła jej postać Elżbiety Walickiej, żony Bruna Krzysztof Pieczyński w serialu TVP2 Na dobre i na złe 1999–2002. Wielu telewidzom kojarzy się także z rolą Teresy Kopytko-Żukowskiej, żony ginekologa Marka Maciej Tomaszewski, matki Kingi Aleksandra Zienkiewicz i ciotki Marysi Radosz Aneta Zając w serialu Polsatu Pierwsza miłość, którą przyjęła w 2004.

Od 2017 roku jest związana z Teatrem Powszechnym w Warszawie.

                                     

1. Nagrody i odznaczenia

Ma na swoim koncie trzy nagrody Złotej Iglicy 1989, 2000, 2003 i jedną nagrodę Brązowej Iglicy 2002. W 1993 odebrała Nagrodę Towarzystwa Przyjaciół Teatru we Wrocławiu za najciekawszy epizod jako Jana, narzeczona Franza w sztuce Tadeusza Różewicza Pułapka w reżyserii Jerzego Jarockiego. Rola Mariedl w spektaklu Prezydentki 2000 przyniosła jej nagrodę na XL Kaliskich Spotkaniach Teatralnych. Jest także laureatką nagrody z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru za najciekawszą rolę kobiecą w 2001. Za postać Ireny w przedstawieniu Przypadek Klary 2002 otrzymała nagrodę aktorską na XLII Kaliskich Spotkaniach Teatralnych.

W 2002 została odznaczona Brązowym Krzyżem Zasługi, a w 2011 – Srebrnym Medalem "Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Użytkownicy również szukali:

ewa skibińska córka, ewa skibińska filmy, ewa skibińska ślepnąc od świateł, ewa skibińska usta,

...
...
...