Poprzednia

ⓘ Metody przedstawiania rzeźby terenu na mapach




Metody przedstawiania rzeźby terenu na mapach
                                     

ⓘ Metody przedstawiania rzeźby terenu na mapach

Metody przedstawiania rzeźby terenu na mapach - grupa metod kartograficznych służąca do przedstawiania ukształtowania pionowego powierzchni Ziemi na mapach.

Wraz z rozwojem kartografii rzeźbę terenu przedstawiano metodami:

  • perspektywiczną od XVI w., najczęściej były to kopczyki, stąd często metoda ta nazywana jest kopczykową
  • metoda poziomicowa od XIX w. Jej modyfikacjami są np. poziomice pogrubiane i poziomice iluminowane. Częstym uzupełnieniem tej metody np. na mapach topograficznych jest rysunek skał.
  • kreskowanie od XVIII w. polegało na przedstawieniu zboczy gór kreskami. Najbardziej rozpowszechnioną odmianą tej metody było kreskowanie Lehmanna im bardziej strome zbocze tym intensywniejsze kreskowanie oraz kreskowanie cieniujące
  • cieniowanie od XIX w.
  • metoda hipsometryczna od XIX w. inaczej zwana metodą warstwobarwną
  • blokdiagram od XX w.

Powstało również wiele innych metod przedstawiania rzeźby, lecz nie znalazły one szerszego zastosowania np. metoda Raisza, metoda Tanaki

Praktycznie wszystkie metody są stosowane do dzisiaj, choć niektóre z nich niezmiernie rzadko np. kopczyki czy kreskowanie stosowane są na mapach mających nawiązywać grafiką do map dawnych. Na współczesnych mapach często również łączy się metody, np. hipsometryczną z cieniowaniem.