Poprzednia

ⓘ Michaił Gurewicz




Michaił Gurewicz
                                     

ⓘ Michaił Gurewicz

Michaił Gurewicz, ros. Михаил Наумович Гуревич – ukraiński szachista, sędzia klasy międzynarodowej i trener szachowy, w latach 1991–2005 obywatel belgijski, od roku 2005 – turecki.

                                     

1. Kariera szachowa

W 1984 r. zwyciężył w mistrzostwach Ukrainy. Wkrótce awansował do światowej czołówki. W roku 1985 zwyciężył wraz z Aleksandrem Czerninem i Wiktorem Gawrikowem w mistrzostwach Związku Radzieckiego w Rydze. Tytuł arcymistrza otrzymał w roku 1986. Na przełomie 1987 i 1988 r. zwyciężył wspólnie z Ivanem Sokolovem w turnieju Rilton Cup w Sztokholmie, natomiast na przełomie lat 1988 i 1989 zajął I miejsce w Reggio Emilii. Bardzo blisko awansu do meczów pretendentów był w roku 1990, ale w turnieju międzystrefowym w Manili przegrał dwie ostatnie partie i zajął XII miejsce. W roku 1999 zajął drugie miejsce za Loekiem van Wely w Memoriale Akiby Rubinsteina w Polanicy-Zdroju oraz zwyciężył wspólnie z Simenem Agdesteinem i Pawłem Tregubowem w Cappelle-la-Grande, natomiast w 2000 triumfował wspólnie z Piotrem Swidlerem w turnieju The North Sea Cup w Esbjergu. W roku 2001 zwyciężył w mistrzostwach Belgii, osiągając 100% rezultat 9 pkt w 9 partiach. W następnym roku zajął II miejsce w mistrzostwach Europy, rozegranych w Batumi. W 2005 r. osiągnął duży sukces w Pucharze Świata w Chanty-Mansijsku, gdzie zajął VIII miejsce, zdobywając awans do rozegranych w 2007 r. w Eliście meczach pretendentów w I rundzie przegrał z Peterem Leko i nie wywalczył awansu do turnieju o mistrzostwo świata w Meksyku. W 2006 r. zdobył złoty medal indywidualnych mistrzostw Turcji. W 2007 r. drugi raz w karierze wystąpił w turnieju o Puchar Świata, w I rundzie zwyciężając Grigorija Kajdanowa, ale w drugiej przegrywając z Michaelem Adamsem.

Trzykrotnie startował w mistrzostwach świata systemem pucharowym, dwukrotnie w latach 2000 i 2001 awansując do III rundy.

Wielokrotnie reprezentował ZSRR, Belgię oraz Turcję w turniejach drużynowych, m.in.:

  • dwukrotnie na drużynowych mistrzostwach Europy w latach 1989, 2007; dwukrotny medalista: wspólnie z drużyną – złoty 1989 oraz indywidualnie – brązowy 1989 – na IV szachownicy.
  • na drużynowych mistrzostwach świata w roku 1989; dwukrotny medalista: wspólnie z drużyną – złoty 1989 oraz indywidualnie – srebrny 1989 – na VI szachownicy,
  • trzykrotnie na olimpiadach szachowych w latach 1992, 2006, 2008,

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 2001 r., z wynikiem 2694 punktów zajmował wówczas 14. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 1. miejsce wśród belgijskich szachistów.