Poprzednia

ⓘ Lekcja (językoznawstwo)




                                     

ⓘ Lekcja (językoznawstwo)

Lekcja – sposób odczytania na głos znaków pisma. Lekcja zależy od języka jakim posługuje się użytkownik, ew. także od jego dialektu, osobowej maniery i wad wymowy.

                                     

1. Przykłady

  • Język japoński korzysta z kanji – znaków chińskich, które dotarły do Japonii wraz z buddyzmem w V VI wieku. Niektóre kanji były wprowadzane więcej niż jeden raz z różnych części Chin w różnym czasie, a więc mają wiele odczytów.
  • Litera c zmieniała swą lekcję w trakcie ewolucji języka łacińskiego: początkowo była czytana jak polskie k, później sposób odczytu przeszedł szereg przemian przed samogłoskami przednimi od polskiego "miękkiego” k, przez "miękkie” t, i w zależności od regionu polskie c w dialektach północnych i mniej więcej polskiego cz na południu.

Znaki chińskie mają kilka lekcji: chińską, a w przypadku języka japońskiego: japońską kun’yomi i sinojapońską on’yomi. Na przykład znak 山 góra odczytywany po mandaryńsku shān po kantońsku saan¹ w Japonii odczytuje się za pomocą dwóch lekcji: japońskiej – yama oraz sinojapońskiej – san rzadkie czytanie sen oficjalnie niezatwierdzone. Stąd złożenie sinojapońskie będące nazwą góry Fudżi 富士山 może być czytane: Fujisan lub Fuji-no-yama, ale w tym przypadku tylko czytanie Fujisan Fuji-san jest poprawne. Jej chińska nazwa brzmi Fùshìshān.