Poprzednia

ⓘ Siergiej Kariakin (szachista)




Siergiej Kariakin (szachista)
                                     

ⓘ Siergiej Kariakin (szachista)

Siergiej Aleksandrowicz Kariakin, ros. Сергей Александрович Карякин, ukr. Сергій Карякін – ukraiński szachista, reprezentant Rosji od grudnia 2009, arcymistrz od 2002 roku.

                                     

1. Kariera szachowa

Gry w szachy nauczył się w piątym roku życia. Od najmłodszych lat zaskakiwał rzadko spotykanymi predyspozycjami do uprawiania tej dyscypliny, dzięki którym tytuł mistrza międzynarodowego uzyskał już w wieku 11 lat. Kolejny i najwyższy szachowy tytuł – arcymistrza – zdobył w rok później 2002, stając się w wieku 12 lat i 7 miesięcy najmłodszym zawodnikiem w historii szachów, któremu FIDE przyznała ten tytuł.

Po raz pierwszy na międzynarodowej arenie pojawił się w roku 1998 uzyskując w memoriale Paula Keresa w Vancouver 4½ pkt z 9 partii. W 2000 roku zajął IV miejsce na mistrzostwach świata juniorów do lat 10 w Oropesa del Mar, zaś w kolejnym roku zdobył w Chalkidiki tytuł wicemistrza Europy juniorów do lat 14. Na przełomie 2001 i 2002 roku był sekundantem Rusłana Ponomariowa podczas zwycięskiego dla niego turnieju o mistrzostwo świata w Moskwie. W roku 2005 zwyciężył w turnieju B w Wijk aan Zee oraz zajął IV miejsce w mistrzostwach Europy rozegranych w Warszawie. W kwietniu tego samego roku po raz pierwszy przekroczył granicę 2600 punktów rankingowych ELO. W roku 2006 zajął bardzo dobre VI miejsce w turnieju elity Corus A w Wijk aan Zee XIX kat. FIDE, wyprzedzając m.in. Pétera Lékó, Lewona Aroniana i Gatę Kamskiego. Zwyciężył również w bardzo silnie obsadzonym turnieju szachów szybkich, Memoriale Piotra Izmaiłowa w Tomsku. W 2007 zajął II miejsce za Wasilijem Iwanczukiem, a przed m.in. Aleksandrem Oniszczukiem i Piotrem Swidlerem w turnieju Aerosvit w Foros. W 2009 r. odniósł jeden z największych sukcesów w karierze, samodzielnie zwyciężając w turnieju Corus w Wijk aan Zee. W 2010 r. podzielił I m. w Pojkowskim wspólnie z Wiktorem Bołoganem oraz w memoriale Michaiła Tala w Moskwie wspólnie z Lewonem Aronjanem i Szachrijarem Mammedjarowem, natomiast w 2011 r. podzielił I m. wspólnie z Magnusem Carlsenem w Bukareszcie oraz ponownie zwyciężył wspólnie z Étienne Bacrotem w Pojkowskim. W 2012 r. zdobył w Astanie tytuł mistrza świata w szachach szybkich oraz podzielił I m. wspólnie z Fabiano Caruaną w Dortmundzie. W 2013 r. zwyciężył w silnie obsadzonym turnieju Norway Chess 2013, rozegranym w kilku miastach regionu Stavanger, wyprzedzając m.in. Magnusa Carlsena, Lewona Aroniania i Viswanathana Ananda. W 2014 r. podzielił II m. za Lewonem Aronianem, wspólnie z Aniszem Girim w turnieju Tata Steel w Wijk aan Zee, zajął II m. za Viswanathanem Anandem w turnieju pretendentów w Chanty-Mansyjsku oraz odniósł duży sukces, po raz drugi w karierze samodzielnie zwyciężając w turnieju Norway Chess 2014 w Stavangerze przed m.in. Magnusem Carlsenem, Aleksandrem Griszczukiem i Fabiano Caruaną.

Dwukrotnie 2010, 2012 zdobył srebrne medale w finałach indywidualnych mistrzostw Rosji.

Wielokrotnie reprezentował Ukrainę i Rosję w turniejach drużynowych, m.in.:

  • dwukrotnie na olimpiadach szachowych juniorów do 16 lat w latach 2000, 2002; medalista: wspólnie z drużyną – srebrny 2002.
  • sześciokrotnie na olimpiadach szachowych w latach 2004, 2006, 2008, 2010, 2012, 2014; sześciokrotny medalista: wspólnie z drużyną – złoty 2004 i dwukrotnie srebrny 2010, 2012 oraz indywidualnie – dwukrotnie złoty 2004 – na VI szachownicy, 2010 – na IV szachownicy i brązowy 2012 – na III szachownicy,
  • trzykrotnie na drużynowych mistrzostwach świata w latach 2005, 2011, 2013; trzykrotny medalista: wspólnie z drużyną – złoty 2013 oraz indywidualnie – złoty 2005 – na VI szachownicy i srebrny 2013 – na II szachownicy,
  • trzykrotnie na drużynowych mistrzostwach Europy w latach 2005, 2007, 2011; dwukrotny medalista: indywidualnie – srebrny 2011 – na III szachownicy i brązowy 2007 – na II szachownicy,

Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze stan na wrzesień 2017 osiągnął 1 lipca 2011 r., z wynikiem 2788 punktów zajmował wówczas 4. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 1. miejsce wśród rosyjskich szachistów.