Poprzednia

ⓘ Instytut Oftalmiczny




Instytut Oftalmiczny
                                     

ⓘ Instytut Oftalmiczny

Instytut Oftalmiczny – instytut okulistyczny otworzony w Warszawie 31 sierpnia 1827 roku z pieniędzy złożonych w fundacji testamentowej księcia Edwarda Lubomirskiego.

                                     

1. Opis

Początkowo mieścił się w wynajętej od szpitala kamienicy przy ul. Św. Krzyzkiej nr 1335. W 1835 roku został przeniesiony do kupionych na własność budynków przy ulicy Marszałkowskiej posesje nr 1381 i 1382.

Jego zasłużonym lekarzem naczelnym był Wiktor Feliks Szokalski, który w 1870 roku przeniósł Instytut do nowego, wzorcowo wyposażonego budynku przy ulicy Smolnej.

W latach 1838-1841 ordynatorem był Leopold August Leo. Stanowisko dyrektora Instytutu było obsadzane na podstawie postępowania konkursowego.

Przed II wojną światową Instytut prowadził szpital na 82 łóżka. W tym czasie jego dyrektorem był prof. Władysław Melanowski, poprzednio kierownik Katedry i Kliniki Ocznej na Uniwersytecie Warszawskim. Kierował Instytutem w latach 1934–1945. W 1948 roku wydał książkę pt. Dzieje Instytutu Oftalmicznego im. Edwarda ks. Lubomirskiego w Warszawie 1823–1944.

Budynek przy Smolnej przetrwał do powstania warszawskiego. Już 2 sierpnia Melanowski otrzymał rozkaz ewakuacji chorych i personelu Instytutu do gmachu Muzeum Narodowego; wieczorem tego dnia Niemcy podpalili budynek. We wrześniu Instytut został ewakuowany do Milanówka, a następnie do Grodziska.