Poprzednia

ⓘ Elimelech z Leżajska




Elimelech z Leżajska
                                     

ⓘ Elimelech z Leżajska

Elimelech Weissblum z Leżajska – rabin żydowski, jeden z pierwszych cadyków w historii judaizmu, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli chasydyzmu.

Był uczniem, a później następcą Dow-Bera z Międzyrzecza. Po latach wędrówki i nauczania w I Rzeczypospolitej, w 1772 osiadł w Leżajsku. Uczniami Elimelecha byli m.in. Jakub Icchak Horowic, Naftali z Ropczyc i Menachem Mendel z Rymanowa.

W 1787 r. napisał dzieło Noam Elimelech pol. "Łagodność Elimelecha”, jedno z podstawowych dzieł chasydyzmu. W dziele tym umieszczał wiele gwiazdek asterysków nad wyrazami, które miały oznaczać nieokreślone i ograniczone znaczenie słów drukowanych. Jeden z rabinów powiedział, że gwiazdy na niebie są tylko komentarzem do gwiazdek w Noam Elimelech.

Jego postać obrosła wieloma legendami. Jeszcze za życia miał leczyć nieuleczalnie chorych i rozmawiać ze zwierzętami.

Rocznica jego śmierci, 21 dnia żydowskiego miesiąca adar, gromadzi przy jego ohelu w Leżajsku tysiące chasydów z całego świata.

Po śmierci Elimelecha cadykiem w Leżajsku został jego najstarszy syn Elazar?-1806, a ostatnim z leżajskich cadyków był syn Elazara, Naftali?-1844.