Poprzednia

ⓘ Prawo telekomunikacyjne




                                     

ⓘ Prawo telekomunikacyjne

Prawo telekomunikacyjne – polskie prawo zawarte w ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne oraz w innych ustawach.

                                     

1. Cel i zakres ustawy

Celem ustawy jest stworzenie warunków dla:

  • zapewnienia użytkownikom maksymalnych korzyści w zakresie różnorodności, ceny i jakości usług telekomunikacyjnych
  • zapewnienia ładu w gospodarce numeracją, częstotliwościami oraz zasobami orbitalnymi;
  • zapewnienia neutralności technologicznej.
  • rozwoju i wykorzystania nowoczesnej infrastruktury telekomunikacyjnej;
  • wspierania równoprawnej i skutecznej konkurencji w zakresie świadczenia usług telekomunikacyjnych;

Ustawa określa:

  • warunki świadczenia usługi powszechnej;
  • warunki podejmowania i wykonywania działalności polegającej na dostarczaniu sieci i udogodnień towarzyszących oraz świadczeniu usług telekomunikacyjnych, w tym sieci i usług służących rozpowszechnianiu lub rozprowadzaniu programów radiofonicznych i telewizyjnych;
  • warunki regulowania rynków telekomunikacyjnych;
  • prawa i obowiązki użytkowników i użytkowników urządzeń radiowych;
  • warunki przetwarzania danych w telekomunikacji i ochrony tajemnicy telekomunikacyjnej;
  • warunki ochrony użytkowników usług;
  • wymagania, jakim powinny odpowiadać urządzenia radiowe i telekomunikacyjne urządzenia końcowe;
  • funkcjonowanie administracji łączności, jej współdziałanie z innymi organami krajowymi oraz instytucjami Unii Europejskiej w zakresie regulacji telekomunikacji.
  • warunki gospodarowania częstotliwościami, zasobami orbitalnymi oraz numeracją;
  • prawa i obowiązki przedsiębiorców telekomunikacyjnych;
  • zasady wykonywania i kontroli działalności telekomunikacyjnej polegającej na świadczeniu usług telekomunikacyjnych, dostarczaniu sieci telekomunikacyjnych lub udogodnień towarzyszących;
  • zadania i obowiązki na rzecz obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego, w zakresie telekomunikacji;
                                     

2. Znaczenie ustawy

Ustawa wdraża pakiet dyrektyw Wspólnot Europejskich stanowiących unijne ramy prawne sieci i usług łączności elektronicznej ich wykaz zmieszczono również w tekście Ustawy:

1) dyrektywa 2002/21/WE z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej Dz. Urz. WE L 108 z 24.04.2002;

2) dyrektywa 2002/20/WE z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usługi łączności elektronicznej Dz. Urz. WE L 108 z 24.04.2002;

3) dyrektywa 2002/19/WE z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie dostępu do sieci łączności elektronicznej i urządzeń towarzyszących oraz ich łączenia Dz. Urz. WE L 108 z 24.04.2002;

4) dyrektywa 2002/22/WE z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i praw użytkowników odnoszących się do sieci i usług łączności elektronicznej Dz. Urz. WE L 108 z 24.04.2002;

5) dyrektywa 2002/58/WE z dnia 12 lipca 2002 r. w sprawie przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej Dz. Urz. WE L 201 z 31.07.2002;

6) dyrektywa 2002/77/WE z dnia 16 września 2002 r. w sprawie konkurencji na rynkach sieci i usług łączności elektronicznej Dz. Urz. WE L 249 z 17.09.2002;

7) dyrektywa 2014/53/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich dotyczących udostępniania na rynku urządzeń radiowych i uchylającej dyrektywę 1999/5/UE Dz. Urz. UE L 153 z 22.05.2014, str. 62;

8) dyrektywa 89/336/EWG z dnia 3 maja 1989 r. o zbliżeniu praw państw członkowskich dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej Dz. Urz. L 139 z 23.05.89.

Ustawa tworzy również wyspecjalizowany urząd administracji rządowej zajmujący się sprawami telekomunikacji – Urząd Komunikacji Elektronicznej.

Prawo telekomunikacyjne wchodzi w skład prawa nowych technologii.

                                     

3. Historia

Historyczna lista aktów prawnych tworzących prawo telekomunikacyjne w Polsce dekrety, ustawy i ważniejsze zmiany:

  • nowelizacja z 1995 r. Dz.U. z 1995 r. nr 60, poz. 310
  • nowelizacja z 1998 r. Dz.U. z 1998 r. nr 150, poz. 984
  • Dekret Rady Regencyjnej o tymczasowej organizacji Władz Naczelnych w Królestwie Polskiem Dz.U. z 1918 r. nr 1, poz. 1
  • Dekret o utworzeniu Ministerstwa Poczt i Telegrafów Dz.U. z 1919 r. nr 13, poz. 142
  • Dekret o tymczasowych przepisach pocztowych Dz.U. z 1919 r. nr 17, poz. 222
  • Ustawa z 3 czerwca 1924 r. o poczcie, telegrafie i telefonie Dz.U. z 1924 r. nr 58, poz. 584
  • Ustawa z 27 maja 1919 r. o państwowej wyłączności poczty, telegrafu i telefonu Dz.U. z 1919 r. nr 44, poz. 310
  • Ustawa z 23 listopada 1990 r. o łączności z 1990 r. – wielokrotnie nowelizowana Dz.U. z 1990 r. nr 86, poz. 504, m.in.
  • Ustawa z 31 stycznia 1961 r. o łączności Dz.U. z 1961 r. nr 8, poz. 48
  • Dekret z 11 marca 1955 r. o łączności Dz.U. z 1955 r. nr 12, poz. 71
  • Ustawa z 15 stycznia 1984 r. o łączności Dz.U. z 1984 r. nr 54, poz. 275
  • Ustawa z 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne – obowiązująca, wielokrotnie nowelizowana Dz.U. z 2004 r. nr 171, poz. 1800
  • Ustawa z 21 lipca 2000 r. Prawo telekomunikacyjne – wielokrotnie nowelizowana Dz.U. z 2000 r. nr 73, poz. 852.


                                     

4. Inne ustawy

  • prawa i obowiązki inwestorów, właścicieli, użytkowników wieczystych nieruchomości, osób, którym przysługuje spółdzielcze prawo do lokalu, zarządców nieruchomości oraz lokatorów, w szczególności w zakresie dostępu do nieruchomości, w celu zapewnienia warunków świadczenia usług telekomunikacyjnych;
  • zasady lokalizowania regionalnych sieci szerokopasmowych oraz innej infrastruktury telekomunikacyjnej.
  • formy i zasady wspierania inwestycji telekomunikacyjnych, w tym związanych z sieciami szerokopasmowymi;
  • Ustawa z 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych Dz.U. z 2019 r. poz. 2410 określająca
  • zasady działalności w zakresie telekomunikacji jednostek samorządu terytorialnego oraz podmiotów wykonujących zadania z zakresu użyteczności publicznej;
  • zasady dostępu do infrastruktury telekomunikacyjnej, i innej infrastruktury technicznej, finansowanych ze środków publicznych;
  • Ustawa z 30 czerwca 2011 r. o wdrożeniu naziemnej telewizji cyfrowej Dz.U. z 2016 r. poz. 649 określająca
  • obowiązki nadawców: Telewizji Polskiej S.A., Telewizji Polsat S.A., TVN S.A., Polskich Mediów S.A., Telewizji Puls Sp. z o.o., rozpowszechniających w dniu wejścia w życie ustawy program telewizyjny w sposób analogowy drogą rozsiewczą naziemną, oraz ministra właściwego do spraw łączności – w zakresie kampanii informacyjnej o telewizji cyfrowej.
  • sposób wdrożenia naziemnej telewizji cyfrowej;
  • obowiązki operatora multipleksu i operatora multipleksu II;
                                     
  • Tajemnica telekomunikacyjna służy ochronie danych związanych ze świadczeniem usług telekomunikacyjnych Zgodnie z prawem telekomunikacyjnym chronione
  • korzystania z tych usług. tajemnicę telekomunikacyjną wynikającą z art. 159 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne obejmującą dane dotyczące użytkownika
  • Lokalna pętla abonencka to, według określenia zawartego w prawie telekomunikacyjnym obwód łączący zakończenie sieci z punktem dostępu do stacjonarnej
  • prawo rzeczowe prawo rzymskie prawo salickie prawo sąsiedzkie prawo składu prawo spadkowe prawo średzkie prawo telekomunikacyjne prawo ubogich prawo własności
  • telekomunikacyjne bierne przeznaczone do przekazywania sygnałów radiowych w wyniku ich odbicia od powierzchni satelity, Satelity telekomunikacyjne czynne
  • w Paryżu. Do Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego należą obecnie 193 państwa, w tym Watykan oraz prawie wszyscy członkowie ONZ z wyjątkiem Palau

Użytkownicy również szukali:

prawo telekomunikacyjne 2019, prawo telekomunikacyjne lexlege, prawo telekomunikacyjne wejście w życie ostatniej zmiany, ustawa prawo telekomunikacyjne 2018,

...
...
...