Poprzednia

ⓘ Wielka Sztuczna Rzeka




Wielka Sztuczna Rzeka
                                     

ⓘ Wielka Sztuczna Rzeka

Wielka Sztuczna Rzeka – projekt hydrotechniczny w Libii składający się z sieci rurociągów oraz studni; dostarczający wodę pitną z podziemnych warstw wodonośnych na Saharze do miast na wybrzeżu kraju.

                                     

1. Opis

Wielka Sztuczna Rzeka jest uważana za największą na świecie podziemną sieć rurociągów i największy projekt inżynieryjny, jaki kiedykolwiek został zrealizowany. Składa się na nią 1300 studni o głębokości od 80 do 400 metrów, które dostarczają dziennie łącznie ok. 3 milionów m³ wody pitnej do Trypolisu, Bengazi, Syrty i innych miast Libii. Mu’ammar al-Kaddafi określił projekt mianem ósmego cudu świata.

Segmenty, z których jest zbudowany rurociąg, mają średnicę 4 i długość 7 metrów. Rury składają się z warstw betonu i stalowych płyt.

Władze Libii twierdzą, że woda przy spożyciu jak w roku 2007 wystarczy na tysiąc lat, jednak według niezależnych ekspertów okres ten wynosi zaledwie od 60 do 100 lat.

                                     

2. Historia

Odwierty prowadzone w 1970 r. w południowo-wschodniej Libii w poszukiwaniu ropy naftowej doprowadziły do odkrycia olbrzymich ilości wód głębinowych, których wiek szacuje się w większości na 14–38 tys. lat. Część z nich jest młodsza i w niektórych przypadkach ma zaledwie 7 tys).

Idea Wielkiej Sztucznej Rzeki zrodziła się, gdy pod koniec lat siedemdziesiątych XX w. roku źródła wody pitnej miasta Bengazi drugiego co do wielkości w Libii zostały zanieczyszczone przez wodę morską i nie były już zdatne do picia. Znalezienie nowych źródeł stało się wtedy kwestią priorytetową. Zaczęto więc rozważać czerpanie jej z pokładów znajdujących się pod Saharą lub importowanie z Europy. Wybrano pierwszą opcję jako najtańszą.

Prace projektowe rozpoczęto w 1984. Realizację projektu podzielono na pięć faz. Pierwszą z nich, która wymagała m.in. usunięcia 85 milionów m³ urobku, rozpoczęto 28 sierpnia 1991. Faza druga ochrzczona mianem Pierwsza woda dla Trypolisu została zakończona 1 września 1996.

Koszty projektu szacowane na ponad 25 miliardów dolarów pokrywane miały być w całości przez rząd libijski, a władze tego kraju zapewniały, że zostanie on zrealizowany w założonym terminie bez finansowego wsparcia oraz pożyczek ze strony innych krajów. Od 1990 szkolenia inżynierów i techników pracujących przy realizacji projektu prowadzi UNESCO.

22 lipca 2011 siły powietrzne NATO zbombardowały fabrykę w Marsa al-Burajka, produkującą elementy rurociągu. Jak wyjaśniano, powodem miała być obecność wyrzutni rakiet na terenie zakładu.

Obecnie październik 2016 budowa rurociągu jest zagrożona ze względu na trwającą wojnę domową w Libii.

                                     

2.1. Historia Kalendarium

  • 28 sierpnia 1986: Kaddafi otworzył fabrykę w Marsa al-Burajka
  • 26 sierpnia 1989: Kaddafi położył kamień węgielny pod drugi etap projektu
  • 3 października 1983: Powszechny Kongres Ludowy podczas nadzwyczajnej sesji zadecydował, że poprze i sfinansuje projekt.
  • 28 sierpnia 1984: Mu’ammar al-Kaddafi położył kamień węgielny pod fabrykę w miejscowości Marsa al-Burajka.
                                     

2.2. Historia Pierwsze dostawy wody

  • 28 września 2007: do Gharyan
  • 28 września 1989: do zbiornika Grand Omar Muktar
  • 4 września 1991: do zbiornika w Syrcie
  • 28 sierpnia 1996: do Trypolisu
  • 11 września 1989: do zbiornika Adżdabiji
                                     
  • wsi Owston, na wysokości około 180 m n.p.m. Rzeka płynie w kierunku wschodnim i przepływa przez sztuczny zbiornik wodny Rutland Water. Położone są nad
  • Wielka wędrówka ludów okres migracji plemion barbarzyńskich, w szczególności Hunów i Germanów, na terytorium Cesarstwa Rzymskiego i sąsiednie, u schyłku
  • Devon rzeka w środkowej Szkocji, na terenie hrabstw Clackmannanshire, Perth and Kinross i Stirling, lewostronny dopływ rzeki Forth. Rzeka ma swoje
  • między Kielcami ok. 35 km a Końskimi ok. 10 km w miejscowości Sielpia Wielka nad zalewem Czarnej Koneckiej. Na terenie zbiornika znajdują się dwie wyspy
  • wysokości około 460 m n.p.m. W górnym biegu rzeka płynie w kierunku południowo - zachodnim i przepływa przez sztuczny zbiornik wodny Tittesworth Reservoir. Od
  • Zawiera rzeki Zachodni Manycz i Wschodni Manycz z dopływami, rzeka Kuma oraz sztuczny Kanał Kumsko - Manycki i słone jeziora Manycz - Gudiło, Mały Manycz
  • Derwent ang. River Derwent rzeka w północno - wschodniej Anglii, płynąca wzdłuż granicy hrabstw Durham i Northumberland, a w końcowym biegu przez Tyne
  • biegu także Black Water of Dee rzeka w południowo - zachodniej Szkocji, na terenie hrabstwa Dumfries and Galloway. Rzeka wypływa z jeziora Loch Dee, na
  • węg. Tisza, ukr. Тиса, słow. Tisa, rum. Tisa, serb. Тиса, niem. TheiS rzeka w środkowej Europie, lewostronny dopływ Dunaju. Długość wynosi 966 km 201
  • wzdłuż osi ulicy Szczecińskiej, strumień w dolnym biegu włączony został w sztucznie wytyczoną sieć odwadniającą autostradę. plan Wrocławia, wyd. Städtische

Użytkownicy również szukali:

great man - made river,

...
...
...