Poprzednia

ⓘ Program Pegasus




Program Pegasus
                                     

ⓘ Program Pegasus

English version: Pegasus (satellite)

Pegasus – seria trzech amerykańskich satelitów naukowo-badawczych przeznaczonych do badań wielkości i ilości mikrometeoroidów w przestrzeni wokółziemskiej. Wysłane w celu zebrania danych pomiarowych potrzebnych do założeń konstrukcyjnych statków Apollo.

Z każdym satelitą wynoszono jeden egzemplarz makiety kapsuły Apollo, tzw. boilerplate.

Cała seria satelitów została zaprojektowana w Centrum Lotów Kosmicznych imienia George’a C. Marshalla, jak również były stamtąd sterowane podczas trwania misji. Głównym wykonawcą była firma Fairchild Hiller. Satelity zostały zbudowane w Huntsville, przez ten sam zespół NASA, który zajmował się rakietami Saturn.

Satelity były wystrzeliwane w przestrzeń kosmiczną w trakcie prób z rakietami Saturn I Block 2 i na orbicie pozostawały połączone z drugim stopniem rakiety nośnej. Ze względu na duże rozmiary, satelity zajmowały zarówno przestrzeń w makiecie modułu serwisowego, jak i w drugim stopniu rakiety. Umieszczano je na stosunkowo wysokich orbitach od 440 do 740 kilometrów.

Nazwa satelity wiązała się z rozkładanymi "skrzydłami”, o wymiarach 29×4.3 m, będącymi detektorami mikrometeoroidów – podstawowym przyrządem pomiarowym misji. Składały się one z 208 paneli pokrytych różnej grubości warstwami ochronnymi do 0.016 cala, których częstość i wielkość przebijania mierzono. Panel po rozłożeniu miał 210 m².

Na satelicie umieszczono też różnego rodzaju próbki w różnych osłonach, również w celu pomiaru przebijalności ich przez mikrometeoroidy.

                                     

1. Przebieg misji

Podczas każdego z trzech startów rakieta Saturn I wynosiła także makietę kapsuły powrotnej Apollo i wieżę rakietowego systemu ucieczkowego. Wieża była odrzucana po odrzuceniu pierwszego członu rakiety i po włączeniu silników drugiego stopnia. Po osiągnięciu orbity, oddzielana była makieta Apollo. Panele Pegasusów były rozkładane za pomocą silnika. Proces rozkładania paneli obserwowany był przez kamerę telewizyjną. Satelity pozostawały połączone z ostatnim członem rakiety nośnej, skąd wynika ich duża masa i wielkość.

Ernst Stuhlinger, ówczesny dyrektor laboratorium projektów badawczych MSFC, odnotował, że misje Pegasus dostarczyły znacznie więcej informacji niż jedynie dane o mikrometeoroidach. Naukowcy zebrali użyteczne dane dotyczące ruchu orbitalnego i żyroskopowego bryły sztywnej, trwałości urządzeń elektronicznych w przestrzeni kosmicznej, efektywności działania układów kontroli temperatury i ich degradacji. Historyk Roger Bilstein zauważył, że fizycy programu Pegasus zebrali dodatkowe informacje o promieniowaniu w przestrzeni kosmicznej, pasach radiacyjnych i innych zjawiskach.

                                     

2. Lista misji

  • Pegasus 2 – wystrzelony 25 maja 1965. W ciągu pierwszych czterech tygodni pracy satelita zasygnalizował 53. zderzenia z meteorytami
  • Pegasus 1 – wystrzelony 16 lutego 1965
  • Pegasus 3 – wystrzelony 30 lipca 1965

W połowie 1968 roku na komendę z Ziemi została wyłączona aparatura wszystkich trzech satelitów, ponieważ znacznie przekroczyły planowany okres aktywnego istnienia 18 miesięcy, a uzyskane dane pomiarowe wykazały, że założenia konstrukcyjne w odniesieniu do ochrony statków Apollo przed mikrometeorytami są wystarczające.

                                     
  • Teleskop GALEX został wyniesiony w przestrzeń kosmiczną na pokładzie rakiety Pegasus XL 28 kwietnia 2003 z przylądka Canaveral i umieszczony na niemal kołowej
  • takich jak 95bFM i RDU - FM. Drugi album zespołu The Phoenix Foundation Pegasus został wydany na początku 2005 roku i ponownie zespół otrzymał dalsze pochwały
  • rakiety dla programu Apollo. Rakieta służyła głównie wynoszeniu satelitów Pegasus i makiet statków Apollo. Zastąpiła ją rakieta Saturn IB. Saturn I Block
  • bombowiec B - 52 na wysokość 12 km, po czym odłączył się wraz z rakietą Pegasus a ta wyniosła prototyp na wysokość 33, 5 km, rozpędzając go do około 6000
  • górnopłat konstrukcji mieszanej. Napęd stanowiły dwa silniki gwiazdowe Bristol Pegasus XXII o mocy 1010 KM każdy. Załoga 3 4 osoby. Ładowność w wersji transportowej:
  • i spółka 1997 2002: Pokemon James 1998 2004: Yu - Gi - Oh Maximilian Pegasus 1998 2004: Atomówki Złodziej Pan Zielny Jeden z oszustów Krasnal Bubel
  • grudniu 1994 oba projekty połączono w jedną grupę o nazwie Pegasus Wynikiem projektu Pegasus była pierwsza specyfikacja urządzeń na których system miał

Użytkownicy również szukali:

jak wykryć pegasus android, jak wykryć pegasus na androida, jak wykryc pegasus, pegasus program szpiegujący jak wykryć, pegasus system,

...
...
...