Poprzednia

ⓘ Kategoria:Kultura Polski




                                               

Kultura polska

Kultura polska dotyczy kultury rozwijającej się na obszarze Polski rozumianym historycznie ze względu na zmienność granic państwa i okres rozbiorów. Odnosi się także do kultury tworzonej na emigracji, Wielkiej i współczesnej. Jest częścią kultury europejskiej. Jej specyficzny charakter to rezultat mieszania się wpływów kultury zachodnioeuropejskiej i wschodniej, w szczególności Bliskiego Wschodu, a także własny rodzaj obyczajowości kształtujący polskie tradycje.

                                               

AHICE

AHICE – działający od 2004 roku serwis o sztuce i dziedzictwie, a także sieć zrzeszająca obecnie ponad 180 partnerów z krajów Grupy Wyszehradzkiej. Ułatwia on dostęp do informacji o wydarzeniach w Czechach, Polsce na Węgrzech i Słowacji.

                                               

Centrum Kultury Polskiej (Monachium)

Centrum Kultury Polskiej – założone w 2001 w Monachium centrum kulturalne. Jest placówką kultury przy Konsulacie Generalnym Rzeczypospolitej Polskiej w Monachium. Centrum nie posiada statusu instytutu kultury jak w przypadku Instytutów w Berlinie, Lipsku czy Düsseldorfie. Niemniej jednak posiada ono własną galerię, w której mają miejsce wydarzenia kulturalne z dziedziny sztuki, literatury i muzyki. Centrum Kultury prowadzone jest przez konsula ds. kultury i promocji – przedstawiciela polskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych pełniącego swój urząd przez cztery lata. Obecnie tę funkcję spra ...

                                               

Ceramika pokucka

Ceramika pokucka – garncarnstwo artystyczne wyrabiane przez ludność Pokucia – Hucułów, ceramika dekorowana techniką półmajolikową. Głównymi ośrodkami wytwarzania tej ceramiki były Kuty, Pistyń, Kosów i Kołomyja. Początki wytwarzania ceramiki w tej technice dali polscy garncarze przybyli na Huculszczyznę w I poł. XIX wieku z Galicji, m.in. pradziad Stanisława Krycińskiego. Podstawowymi kolorami w tym stylu są zielony, czarny, ugrowo-żółty, ceglasty, brunatny i niebieski. Przeważają motywy roślinne, geometryczne, zoomorficzne i antropomorficzne. Głównymi elementami są girlandy, kwiaty, liści ...

                                               

Chyża (budynek)

Chyża – drewniana zagroda jednobudynkowa, półtora- lub dwutraktowa. Pod jednym dachem mieściły się w niej pomieszczenia mieszkalne, gospodarcze i inwentarskie. Strych pełnił funkcję stodoły. Słowo pochodzi z języków germańskich, zapożyczony w okresie prasłowiańskim, stąd podobne zmiany fonetyczne zaszły we wszystkich dialektach proto-germański *hūsan. > hüz > hüza > hyza > hyża, psł chyža, ros. хыжа chyża, ukr. хижа ts., słn. hiša "dom", bułg./mac. хижа chiża "chata", słw. chyža "chata" stąd: Chyżne, Chyszów dzielnica Tarnowa. Obecna pisownia przez "ch" jest umowna, podobnie ja ...

                                               

Ciupaga

Ciupaga – laska góralska w formie siekierki o lekkim żeleźcu i wydłużonym stylisku. Ma mocno okute żeleźce, czasem z "wąsami”, pozwalające na podniesienie się na przykład w czasie wspinaczki albo zadanie ciosu.