Poprzednia

ⓘ Chick Corea




Chick Corea
                                     

ⓘ Chick Corea

Chick Corea, właśc. Armando Anthony Corea – amerykański pianista jazzowy i kompozytor. Laureat NEA Jazz Masters Award w 2006. Jest promotorem scjentologii.

                                     

1. Wstęp

Pianista Chick Corea jest stawiany pośród niewielu absolutnych mistrzów języka jazzowego, choć posiadającego wielu naśladowców w dzisiejszym świecie muzyki.

Corea jest jednym z wielkich pionierów fusion, a pośród gatunków, na które znacząco wpłynął, można jednych tchem wymienić post-bop, jazz latynoski, free jazz, jazz awangardowy oraz ten klasyczny. Jest rzadkością w swojej biegłości oraz charakterystyczności sposobu grania zarówno na klawiszach, jak i syntezatorach; jest jednym z pierwszych, którzy w pełni wykorzystali potencjał instrumentów elektronicznych.

"Żaden muzyk nie wykorzystał koncepcji fusion z taką różnorodnością, inteligencją oraz nieskazitelnym smakiem jak Chick Corea” napisał Len Lyons, znany autor i krytyk jazzowy, w swojej książce 101 najlepszych albumów jazzowych The 101 Best Jazz Albums. Amerykański magazyn "Downbeat” nazwał Coreę "najbardziej różnorodną i nieprzewidywalną postacią w jazzie". Pośród muzyków, którzy wpłynęli na Coreę, wymienia się Mozarta, Beethovena, Arta Tatuma, Theloniousa Monka, Billa Evansa oraz, przede wszystkim, Buda Powella. Jest stawiany na półce razem z Herbiem Hancockiem i Keithem Jarrettem jako najbardziej wpływowy klawiszowiec drugiej połowy XX wieku.

Do najważniejszych momentów swojej kariery Corea może chyba zaliczyć współpracę z Milesem Davisem podczas nagrania albumu Bitches Brew w 1969 roku oraz utworzenie grupy będącej kamieniem milowym fusion – Return to Forever. Takie standardy jazzowe jak "Spain", "La Fiesta", "Now He Sings, Now He Sobs", "Armandos Rhumba" czy "Matrix" to tylko niektóre spośród wielu, które napisał i skomponował.

Jego znakiem szczególnym w muzyce jest wielobarwna liryczność przepełniona akordami dominantowymi, dynamiczne figuracje chromatyczne i pasaże oparte na akordach zmniejszonych, oraz "ogniste" rysowanie fraz w granych przezeń utworach. Jest także rozpoznawany z uwagi na swoje niepowtarzalne brzmienie elektroniczne, techniki eksperymentalne jak np. szarpanie strun pianina, ale też w wielu utworach traktowanie go po części jako instrument perkusyjny.

Niektórzy krytycy twierdzą, iż karierę Corei charakteryzują sporadyczne, mało ciekawe przestoje, podczas których powstają słabe, pisane pod publikę dzieła na pokaz. Jego ogromna dyskografia otrzymała zaskakująco dużą ilość dość kiepskich recenzji. Około 40 procent jego albumów dostaje notę poniżej sześciu, w skali od jednego do dziesięciu, w dwóch największych amerykańskich magazynach jazzowych; ta liczba może dziwić biorąc pod uwagę całą serię korzystnych recenzji w ostatnich latach. Z drugiej strony jednak tak niskie oceny otrzymuje mniej niż 5 procent jego płyt w największym na świecie serwisie internetowym – amazon.com, przy czym gorszy wynik uzyskują dzieła uważane ogólnie za najsłabsze. Tak czy owak, nawet tych kilka mniej cenionych albumów nie jest w stanie przesłonić imponującego dorobku twórczości Chicka Corei, która to wpłynęła już na styl i rozwój tysięcy młodych pianistów i nie tylko ich, a najprawdopodobniej wpłynie na jeszcze wielu innych.

                                     

2.1. Życiorys Młodość

Corea urodził się w Chelsea, Massachusetts – aglomeracji miejskiej na przedmieściach Bostonu. Posiada korzenie włoskie. Jedna linia jego dziadków pochodzi z Kalabrii, druga z Sycylii. Jego ojciec Armando, zawodowy trębacz jazzowy, który przewodził Original Dixieland Jazz Band w regionie Bostonu w latach 30. i 40., zapoznał Chicka z grą na pianinie w wieku lat pięciu. Ogromna kolekcja jazzowa ojca, jego zawód, znajomi, koledzy – to wszystko sprawiło, iż syn był dosłownie otoczony jazzem, co na zawsze ukształtowało przyszłego muzyka. Fakt, iż czas jego dorastania przypadł na okres bebopu, sprawił, że to właśnie jego gwiazdy i pionierzy jak Dizzy Gillespie, Charlie Parker, Bud Powell, Horace Silver czy Lester Young odcisnęli niebywałe piętno na Corei, co w późniejszym, dojrzalszym pianiście słychać bardzo wyraźnie. W wieku lat ośmiu podjął on także naukę gry na perkusji, co umożliwiło mu później obchodzenie się z fortepianem trochę jak z instrumentem perkusyjnym. Dziedzictwo obszaru Bostonu jest także wyraźnie słyszalne w jego wstępie do "Nefertiti" na Circle – Paris Concert jako kompozycji Waynea Shortera.

Corea zdawał się wynosić więcej z indywidualnego rozwoju muzycznego niż ze szkoły, do której uczęszczał. Wartym wspomnienia jest wpływ pianisty koncertowego Salvatore Sullo, pod okiem którego ośmioletni Corea zaczął się szkolić, i który zapoznał go z muzyką poważną oraz rozbudził w nim zainteresowanie kompozycją. Gdy w szkole średniej młody Chick dostał od ojca czarny smoking, zaczął grywać chałtury. Występował w trio, które wykonywało muzykę Horacea Silvera w miejscowym klubie jazzowym; w jego skład wchodzili jeszcze portugalski trębacz i lider zespołu, Phil Barboza, oraz kongista Bill Fitch, który zapoznał Coreę z muzyką latynoską.

                                     

3. Dyskografia

Chick Corea z Garym Burtonem

  • Duet 1979
  • In Concert, Zürich 1980
  • Native Sense – The New Duets 1997
  • Lyric Suite for Sextet 1983
  • Crystal Silence 1972
  • The New Crystal Silence 2008

Circle

  • Circle Live in Germany 1970
  • Circle – Paris Concert 1971
  • ARC 1970
  • Circle Gathering 1970

Return to Forever

  • Romantic Warrior 1976
  • Hymn of the Seventh Galaxy 1973
  • Where Have I Known You Before 1974
  • Musicmagic 1977
  • Light as a Feather 1973
  • RTF Live 1978
  • Return to Forever 1972
  • No Mystery 1975

Chick Corea Elektric Band

  • Inside Out 1990
  • Eye of the Beholder 1988
  • Elektric Band II: Paint the World 1993
  • Light Years 1987
  • Chick Corea Elektric Band 1986
  • To the Stars 2004
  • Beneath the Mask 1991

Chick Corea & Origin

  • Live at The Blue Note 1998
  • Change 1999
  • A Week at The Blue Note 1998

Chick Coreas Akoustic Band

  • Live from Blue Note Tokyo 2000
  • Alive 1991
  • Chick Corea Akoustic Band 1989


                                     

3.1. Dyskografia Solo i ze współpracownikami

  • Now He Sings, Now He Sobs 1968
  • Secret Agent 1978
  • Remembering Bud Powell 1997
  • Is 1969
  • Like Minds
  • Three Quartets 1981
  • The Mad Hatter 1978
  • On two pianos 1983, z Nicolasem Economou
  • The Song of Singing 1970
  • Corea Concerto 1999
  • Expressions 1994
  • Circulus 1970
  • Live in Montreaux 1980
  • The Leprechaun 1976
  • Play 1992, z Bobbym McFerrinem
  • Trio Music 1982
  • Touchstone 1982
  • Voyage – with Steve Kujala 1985
  • Delphi I 1979
  • Tap Step 1980
  • Solo Piano – Originals 2000
  • Again & Again 1983
  • CoreaHancock 1979
  • New Trio: Past, Present & Futures 2001
  • Sundance 1969
  • Rendezvous In New York 2003
  • Tones for Joans Bones 1966
  • Childrens Songs 1984
  • The Ultimate Adventure 2006
  • The Mozart Sessions 1996, z Bobbym McFerrinem
  • Delphi 2 & 3 1980
  • Piano Improvisations Vol. 1 1971
  • My Spanish Heart 1976
  • The Meeting 1983, z Friedrichem Guldą
  • Trio Music Live in Europe 1987
  • Fantasy for Two Pianos with Friedrich Gulda 1984
  • An Evening with Chick Corea & Herbie Hancock 1978
  • Solo Piano – Standards 2000
  • Time Warp 1995
  • Friends 1978
  • Piano Improvisations Vol. 2 1971
  • Septet 1985
                                     

3.2. Dyskografia Chick Corea z Garym Burtonem

  • Duet 1979
  • In Concert, Zürich 1980
  • Native Sense – The New Duets 1997
  • Lyric Suite for Sextet 1983
  • Crystal Silence 1972
  • The New Crystal Silence 2008
                                     

3.3. Dyskografia Return to Forever

  • Romantic Warrior 1976
  • Hymn of the Seventh Galaxy 1973
  • Where Have I Known You Before 1974
  • Musicmagic 1977
  • Light as a Feather 1973
  • RTF Live 1978
  • Return to Forever 1972
  • No Mystery 1975
                                     

3.4. Dyskografia Chick Corea Elektric Band

  • Inside Out 1990
  • Eye of the Beholder 1988
  • Elektric Band II: Paint the World 1993
  • Light Years 1987
  • Chick Corea Elektric Band 1986
  • To the Stars 2004
  • Beneath the Mask 1991
                                     

3.5. Dyskografia Chick Corea & Origin

  • Live at The Blue Note 1998
  • Change 1999
  • A Week at The Blue Note 1998
                                     

3.6. Dyskografia Chick Coreas Akoustic Band

  • Live from Blue Note Tokyo 2000
  • Alive 1991
  • Chick Corea Akoustic Band 1989
                                     
  • Lee, John McLaughlin, Harvey Mandel, Mongo Santamaria, Slim Gaillard, Chick Corea Sadao Watanabee, Jaco Pastorius, Jerry Garcia, Merl Saunders oraz Linda
  • znakomitych artystów takich jak: Wayne Shorter, John Patitucci, Diana Krall, Chick Corea Al Di Meola, Natalie Cole, Michel Petrucciani czy Richard Bona oraz
  • koncertował w Bielsku - Białej na koncercie: Doskonałość porozumienia - Chick Corea Bobby McFerrin. 22 listopada 2019 wystąpił w Arenie Ursynów w Warszawie
  • Woods, Dexter Gordon, Hampton Hawes, Johnny Griffin, Sonny Rollins, Chick Corea oraz Tomasz Stańko, Apostolis Anthimos, Janusz Skowron, Krzysztof Dziedzic
  • kolejność alfabetyczna Michael Brecker James Carter Steve Coleman Chick Corea Candy Dulfer Gil Evans Orchestra Béla Fleck Melody Gardot Herbie Hancock
  • Herbie Hancook, McCoy Tyner, Joe Zawinul, Dave Holland, Charlie Haden, Chick Corea Stanley Clarke, Art Ensemble of Chicago, Pat Matheny, Tito Puente Anthony
  • sesyjny. Moreira współpracował z takimi wykonawcami jak Miles Davis, Chick Corea Dizzy Gillespie, Keith Jarrett, Joni Mitchell, Tina Turner, Herbie Hancock
  • wydaje albumy między innymi takich artystów jak pianiści Keith Jarrett, Chick Corea i Paul Bley, saksofoniści Jan Garbarek i Michael Brecker, wibrafonista

Użytkownicy również szukali:

...
...
...