Poprzednia

ⓘ John Henry Mackay




John Henry Mackay
                                     

ⓘ John Henry Mackay

John Henry Mackay – szkocki pisarz, poeta, myśliciel polityczny o poglądach anarchoindywidualistycznych. Autor książki Die Anarchisten i Der Freiheitsucher. Publikował w Stanach Zjednoczonych w magazynie Liberty, prowadzonym przez jego przyjaciela Benjamina Tuckera.

                                     

1. Życiorys

Urodził się w Greenock. Jego matka pochodziła z zamożnej, hamburskiej rodziny. Jego ojciec był szkockim brokerem ubezpieczeń morskich, który zmarł, gdy John Mackay miał niecałe dwa lata. Po tym wydarzeniu matka i syn wrócili do Niemiec, gdzie Mackay dorastał. Od 1896 mieszkał w Berlinie, gdzie zaprzyjaźnił się z naukowcem i współzałożycielem gejowskiej formacji Gemeinschaft der Eigenen, Benedyktem Friedlaenderem.

30 stycznia 1933 Adolf Hitler został kanclerzem Rzeszy, a wkrótce wszystkie działania niemieckiego ruchu emancypacyjnego na rzecz homoseksualistów ustały. Mackay zmarł w Stahnsdorfie 16 maja 1933 w gabinecie swojego lekarza, zaledwie kilka domów od jego własnego, najwyraźniej na zawał serca. Cierpiał też na kamienie w pęcherzu moczowym. Zmarł dziesięć dni po nazistowskim spaleniu książek w Institut für Sexualwissenschaft.

                                     

1.1. Życiorys Poglądy polityczne

Podczas rocznego pobytu w Londynie 1887-1888 odkrył dzieła Maxa Stirnera, którego książka Jedyny i jego własność została zapomniana w drugiej połowie XIX wieku. Stirner szybko stał się jego inspiracją. Odkopał tego XIX-wiecznego filozofa z zapomnienia m.in. pisząc pierwszą i jak dotąd jedyną biografię Maxa Stirnera - Sein Leben und sein Werk 1898, która jednak była niekiedy krytykowana za brak odniesień źródłowych i często postrzegana jako hagiografia. Ponieważ Mackay stał się rozpoznawalnym zwolennikiem poglądów Stirnera, jego koncepcja anarchizmu indywidualistycznego, którą przedstawił w swoich Księgach wolności, była wyraźnie oparta na ideach Stirnera. Istnieją również powiązania z ideami takich pisarzy jak Ralph Waldo Emerson, Henry David Thoreau i innych, jak również z anarchistycznymi poglądami jego przyjaciela Benjamina Tuckera.

                                     

1.2. Życiorys Orientacja seksualna i kwestie społeczne

Używając pseudonimu Sagitta, Mackay napisał serię utworów na rzecz homoseksualnej emancypacji, zatytułowaną Die Bücher der namenlosen Liebe Książki o bezimiennej miłości. Seria ta powstała w 1905 i została ukończona w 1913, a w jej skład wchodzi Fenny Skaller, opowieść o efebofilii. Pod jego prawdziwym nazwiskiem ukazała się także beletrystyka, jak Der Schwimmer 1901, a także, ponownie jako Sagitta, powieść efebofilistyczna o berlińskich barach z chłopcami - Der Puppenjunge dosłownie Chłopiec-lalka, ale wydana po angielsku jako The Hustler ; 1926. W notatce do amerykańskiego wydawcy tej książki, Christopher Isherwood powiedział: "Daje ona obraz berlińskiego seksualnego podziemia na początku tego wieku, który, jak wiem, z własnego doświadczenia, jest autentyczny”.

Znane pieśni Richarda Straussa z jego Vier Lieder, prezentu ślubnego dla żony w 1894, zawierają oprawę muzyczną dwóch wierszy Mackaya: Morgen! i Heimliche Aufforderung. Inne przykłady użycia wierszy Mackaya przez Straussa to Verführung i In der Campagna.

Arnold Schönberg stworzył podkład muzyczny do jego wiersza Am Wegrand.

Użytkownicy również szukali:

...
...
...