Poprzednia

ⓘ Antonina Podgórska-Dybizbańska




                                     

ⓘ Antonina Podgórska-Dybizbańska

Była córką Stanisława Podgórskiego i Katarzyny. Początkowo pobierała nauki u Anastazego Trapszy, a od 1895 występowała w Częstochowie i Dąbrowie Górniczej w zespole Czesława Janowskiego, jak również w Lublinie i Sosnowcu, a także w ogródkowych teatrach Warszawy. Od 1901 do 1906 grała na deskach Teatru Polskiego w Poznaniu. W latach 1906-1910 i 1911-1913 występowała w Wilnie u Nuny Młodziejowskiej-Szczurkiewiczowej i jej męża, Bolesława. Od 1913 do 1918 powróciła do poznańskiego Teatru Polskiego, a w latach następnych występowała w zespole objazdowym swojego męża, Ludwika Dybizbańskiego, jeżdżąc po Wielkopolsce i Pomorzu. W sezonie 1921/1922 za dyrekcji męża grała w poznańskim Teatrze Narodowym. W kolejnych latach występowała w Łodzi i Katowicach 1922-1924, w Teatrze Miejskim w Bydgoszczy 1926-1938 i znowu w Teatrze Polskim w Poznaniu 1938-1939.

Podczas okupacji niemieckiej przebywała w Poznaniu, powróciwszy na scenę Teatru Polskiego niezwłocznie po pozbyciu się Niemców i grała tam do śmierci.

                                     

1. Twórczość

Przez cały okres swojej działalności artystycznej występowała w zróżnicowanym repertuarze, początkowo grając role dziewczęce, np. Anielę ze Ślubów panieńskich. Odznaczała się dużym wyczuciem estetycznym i wysoką kulturą aktorską. Największe sukcesy odniosła w rolach dramatycznych, takich jak Maryla w Dziadach, Balladyna, Jewdocha w Sędziach, czy Ofelia w Hamlecie. Nie stroniła również od ról charakterystycznych, np. Pani Dulskiej z Moralności Pani Dulskiej lub Szambelanowej z Pana Jowialskiego.

Użytkownicy również szukali:

...
...
...