Poprzednia

ⓘ Tadeusz Kobyliński (1889-1920)




Tadeusz Kobyliński (1889-1920)
                                     

ⓘ Tadeusz Kobyliński (1889-1920)

Tadeusz Kobyliński – kapitan piechoty Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.

                                     

1. Życiorys

Syn Wiktora pracownika kolei i Wandy z domu Bilnickiej nauczycielki.

Ukończył Szkołę Wawelberga i politechnikę w Nancy z odznaczeniem, uzyskując tytuł inżyniera. W listopadzie 1918 roku wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego. Otrzymał przydział do 23 pułku piechoty, w którego szeregach wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Objął stanowisko dowódcy kompanii technicznej pułku.

Szczególnie odznaczył się w dniu 13 czerwca 1920 roku, kiedy to poprowadził kontratak umożliwiający pododdziałom macierzystego pułku utrzymanie swych pozycji oraz w dniu 18 czerwca tr., kiedy na czele swej kompanii zaatakował folwark Jakubowo i zmusił do odwrotu dwa bataliony radzieckiego 155 pułku piechoty. Za wykazane w tych akcjach męstwo podporucznik Tadeusz Kobyliński odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, co zostało następnie potwierdzone dekretem Wodza Naczelnego marszałka Józefa Piłsudskiego L. 12661.VM z dnia 10 maja 1922 roku opublikowanym w Dzienniku Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 17 z dnia 22 czerwca 1922 roku.

W toku walk awansowany do rangi porucznika. Poległ 31 sierpnia 1920 roku pod Wysokim Litewskim i tam został pochowany. Pośmiertnie uhonorowany awansem do stopnia kapitana. Tadeusz Kobyliński nie zdążył założyć rodziny.

Za pracę w dziele odzyskania niepodległości śp. Tadeusz Kobyliński został, na mocy zarządzenia prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego z dnia 19 grudnia 1933 roku, odznaczony Krzyżem Niepodległości.