Poprzednia

ⓘ Władysław Sak




Władysław Sak
                                     

ⓘ Władysław Sak

Władysław Jan Sak – żołnierz Legionów Polskich, armii austriackiej i chorąży Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

                                     

1. Życiorys

Urodził się w rodzinie Stanisława i Marii z domu Prząda. Jego ojciec był kolejarzem. Uczył się w Gimnazjum im. K. Brodzińskiego w Tarnowie. W latach 1912–1914 należał do Strzelca.

W sierpniu 1914 wraz z tarnowską kompanią wyjechał do Krakowa. Wcielono go do 4 kompanii 2 pułku piechoty. Pułk został wysłany na front w okolicach Marmaro-Sziget. 17 marca 1915 został ranny i wysłany do szpitala. Po wyzdrowieniu wrócił w szeregi Legionów i został przydzielony do kompanii karabinów maszynowych 4 pułku piechoty. Wziął udział w bitwie pod Jastkowem, w trakcie której został ponownie ranny. Następnie brał udział w bitwie pod Kostiuchnówką. Awansował do stopnia plutonowego. 6 lipca 1916 ogniem km osłaniał odwrót III batalionu 4 pp pod Optową. Trwał na posterunku do samego końca, ciężko ranny, został otoczony i wzięty do niewoli przez Rosjan. Zdaniem towarzyszy broni został zakuty bagnetami. Po powrocie z niewoli, został internowany przez Austriaków w Witkowicach, a następnie wcielony do armii austro-węgierskiej.

W listopadzie 1918 wstąpił do tworzącego się Wojska Polskiego. Otrzymał przydział do 20 pułku piechoty. Brał udział w walkach z Ukraińcami i w wojnie polsko-bolszewickiej. Po wojnie pozostał w wojsku. Służył w 20 i 39 pułku piechoty. Awansował do stopnia chorążego. W 1925 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. Służył w Borszczowie, Czortkowie i Berezweczu. W 1937 za postawę pod Optową odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. W marcu 1939 był dowódcą plutonu w szkolnej kompanii karabinów maszynowych batalionu KOP "Berezwecz”.

W trakcie kampanii wrześniowej walczył jako dowódca plutonu przeciwpancernego batalionu KOP "Berezwecz” w składzie Armii "Kraków”. Po kapitulacji oddziałów pod bitwie pod Tomaszowem Lubelskim, uniknął niewoli. W trakcie próby przejścia do Generalnego Gubernatorstwa został aresztowany w Łapach przez NKWD i skazany na 5 lat łagrów. Po podpisaniu układu Sikorski-Majski wstąpił do Armii gen. Andersa. Otrzymał przydział do 14 wileńskiego batalionu strzelców. Uczestniczył w bitwie o Monte Casino.

W 1947 po demobilizacji powrócił do Polski. Był prześladowany przez tarnowski Urząd Bezpieczeństwa. Zatrudnił się jako robotnik magazynowy. Zmarł w Tarnowie, został pochowany na Starym Cmentarzu.

Użytkownicy również szukali:

...
...
...