Poprzednia

ⓘ Zygmunt Romaszkan




Zygmunt Romaszkan
                                     

ⓘ Zygmunt Romaszkan

Zygmunt Jan Pius Romaszkan-Kirkorowicz, baron, herbu własnego - ziemianin, działacz społeczny i gospodarczy, członek austriackiej Izby Panów

Ukończył studia prawnicze na uniwersytecie lwowskim. W latach 1847-1850 pracował jako urzędnik - praktykant koncypient w Gubernium Galicyjskim.

Ziemianin, od 1851 właściciel przekazanych mu przez ojca dóbr Uhersko oraz od 1858 dóbr Dobrzany, Pietniczany, Wownia z Wolicą i Glinka w pow. stryjskim, po śmierci brata Augusta w 1889 przejął także dobra Ostapie w pow. skałackim. Posiadał także cegielnię Stilerówkę we Lwowie.

Od 30 czerwca 1853 członek od 1869 członek oddziału drohobycko-stryjskiego, od 1875 oddziału stryjskiego którego w l. 1876-1877, 1879 był prezesem, od 1883 oddziału drohobycko-stryjskiego Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego 1853-1893. Prezes 1870-1893 Wydziału Okręgowego Stryjsko-Drohobyckiego Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego. Członek rady nadzorczej Galicyjskiego Zakładu Kredytowego Włościańskiego we Lwowie 1871-1873, 1877-1883 i Ogólnego Galicyjskiego Towarzystwa Ubezpieczeń we Lwowie 1874-1877. Członek Kasyna Narodowego we Lwowie. Charakteryzując Zygmunta i jego brata Augusta nielubiący Romaszkanów Kazimierz Chłędowski zapisał na kartach swego pamiętnika: dwaj przede wszystkim Romaszkami byli bardzo znanymi we Lwowie postaciami, dwa czarne, niskie grubasy, starzy kawalerowie: jeden Zygmunt, Zyziem zwany, finansista, prezes Banku Włościańskiego, o którym mówiono, że za godło ma ściągniętą skórę z biednego chłopa, drugi August, przestępujący jak kaczka z nogi na nogę, próżniak, plotkarz, sybaryta. Wieczorem Zyzio zasiadał w kasynie szlacheckim i był zbiornikiem wszystkich nowin. August który miał jeszcze inne namiętności, siedział u pani S. żony urzędnika Banku Włościańskiego, bardzo przystojnej brunety, gdzie stworzył sobie ognisko domowe, kukułcze.

Członek Rady Powiatu w Stryju 1867-1874, 1881-1893 oraz prezes Wydziału Powiatowego w Stryju 1881-1893. Członek Komisji Krajowej dla spraw odkupu i uporządkowania ciężarów gruntowych 1888-1893. Członek dożywotni Izby Panów austriackiej Rady Państwa 31 października 1892 – 7 sierpnia 1893. Jego nominacja wywołała powszechne zaskoczenie. Ówczesna prasa galicyjska wspominała "ciemne plamy" związane z jego działalnością gospodarczą, zaś samą nominację przypisywała wpływom byłego ministra dla Galicji Filipa Zaleskiego. Pamiętnikarz Marian Rosco Bogdanowicz zwrócił uwagę, że powołanie Romaszkana zostało poprzedzone przepisaniem jego majątku Ostapie na rzecz syna Filipa - Wacława Zaleskiego.Po jego śmierci majątki oprócz Ostapia przejął Franciszek Romaszkan 1851-1926. Uczynił także legat na rzecz Zakładu Wychowawczo-Naukowego im. dra Józefa Torosiewicza.

Zmarł na zakażenie krwi. Pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

                                     

1. Rodzina

Urodził się w ormiańskiej rodzinie ziemiańskiej pochodzącej z Mołdawii, której potwierdzono szlachectwo 8 lipca 1789. Był synem Piotra Romaszkana 1790-1863 i Katarzyny z Bołoz-Antoniewiczów 1803–1847. Miał rodzeństwo: siostrę Karolinę Sabinę ur. 1822, żonę Edwarda Adama Komorowskiego 1810-1865 oraz brata: Augusta Józefa Marię 1827-1889. Rodziny nie założył.

Użytkownicy również szukali:

...
...
...