Poprzednia

ⓘ Helmar Lerski




Helmar Lerski
                                     

ⓘ Helmar Lerski

Urodził się jako Israel Schmuklerski, syn Lei i Getzela Schmuklerskich, polskich Żydów ze Zgierza, którzy osiedlili się w zuryskiej dzielnicy Aussersihl. 28 sierpnia 1887 razem z rodziną otrzymał obywatelstwo szwajcarskie. 3 stycznia 1893 wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie został aktorem w niemieckojęzycznych filmach nagrywanych w Chicago, Milwaukee i Nowym Jorku. Przyjął pseudonim Helmar Lerski, który od 30 kwietnia 1897 stał się jego oficjalnym imieniem i nazwiskiem. W 1910 roku wraz z żoną Emilie założył studio fotograficzne w Milwaukee, jego fotografie ukazały się drukiem w 1911. Dzięki publikacjom i wystawom szybko zasłynął jako innowacyjny fotograf portretowy. W latach 1914/15 wykładał gościnnie jako wykładowca języka niemieckiego i literatury na Uniwersytecie Teksańskim w Austin. W 1915 wrócił do Europy, został operatorem i fotografem w Berlinie. W 1921 zmarła jego żona Emilie, w 1922 poślubił Anneliese Margarete Wolfkamp. Pracował w różnych firmach producenckich, ze względu na wybitne umiejętności powierzano mu wymagające technicznie zadania, takie jak zdjęcia do filmu Gabinet figur woskowych Paula Leniego z 1924. W latach 1925-1927 był kierownikiem technicznym ds. fotografii trikowej w Deutsche Spiegeltechnik GmbH & Co, z której korzystał Fritz Lang przy realizacji filmu Metropolis. Od 1929 roku ponownie pracował jako fotograf portretowy, w 1931 po raz pierwszy wyjechał do Palestyny, aby zrobić zdjęcia osadnikom żydowskim. Na jesieni 1932 ponownie wyjechał, a po dojściu do władzy naziści w 1933 postanowił pozostać tam na stałe. W 1936 powstała seria zdjęć Metamorphosen, którą opublikowano dopiero w 1982. Oprócz zdjęć Lerski nakręcił w tym czasie kilka krótkich filmów dokumentalnych, które wyreżyserował. W latach 1937/38 wyjechał do Francji i Wielkiej Brytanii, aby zaprezentować swoje prace. W latach 1939–1941 kierował działem filmowym związku żydowskiego Histadrut. Oprócz filmów dokumentalnych w latach 1945-1947 stworzył film kukiełkowy Baalams Story. Ostatni film Helmara Lerskiego Adamah Erde z 1948 roku opowiada o przybyciu i osiedleniu się młodego ocalałego z Holokaustu Benjamina w Ben Szemen. 22 marca 1948 Helmar Lerski razem z żoną opuścił Palestynę i powrócił do Zurychu.

                                     

1. Wybrana filmografia

  • The Wig 1925
  • The False Dimitri 1922
  • Children of Darkness 1921
  • A Dying Nation 1922
  • Maria Pavlowna 1919
  • The Holy Mountain 1926
  • The New Land 1924
  • When the Dead Speak 1917
  • Adamah 1948.
  • Inge Larsen 1923