Poprzednia

ⓘ Ludwik Smolarz




Ludwik Smolarz
                                     

ⓘ Ludwik Smolarz

Ludwik Smolarz – żołnierz w Legionach Polskich, armii austriackiej i podpułkownik Wojska Polskiego. Uczestnik I wojny światowej, wojny polsko-ukraińskiej, wojny polsko-bolszewickiej II wojny światowej. Kawaler Orderu Virtuti Militari.

                                     

1. Życiorys

Urodził się 21 lipca 1898 w Dziedzicach jako syn Michała i Anny z d. Fuchs. Absolwent gimnazjum w Orłowej. Od stycznia 1914 w Legionach Polskich jako żołnierz I Brygady Legionów Polskich. Po kryzysie przysięgowym od października 1917 do kwietnia 1918 internowany. Po zwolnieniu wcielony do armii austriackiej w której został uwięziony, a następnie zdegradowany za działalność propagandową. Od listopada 1918 w szeregach odrodzonego Wojska Polskiego w batalionie polowym pułku piechoty ziemi rzeszowskiej z którym brał udział w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej. Następnie jako żołnierz w 17 pułku piechoty. Z tym pułkiem brał udział w walkach wojny polsko–bolszewickiej. W 1920 ranny w bitwie pod Hutą nad Berezyną.

"Za ogólną odwagę, umiejętności i brawurowe dowodzenie patrolami zwłaszcza 17 III 1916 pod Wołerklem w 1921 został odznaczony Orderem Virtuti Militari”.

Po zakończeniu wojny żołnierz zawodowy w 17 pułku piechoty. Służył także w Biurze Ścisłej Rady Wojennej i w 67 pułku piechoty. Od 1 maja 1936 był wykładowcą w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie.

W wojnie obronnej 1939 na stanowisku dowódcy III batalionu 145 pułku piechoty sformowanego z żołnierzy 28 pułku strzelców. Po zakończeniu walk dostał się do niewoli niemieckiej. Zmarł 4 stycznia 1943 jako jeniec Oflagu VII A Murnau. Pochowany na cmentarzu przykościelnym w Murnau.

Użytkownicy również szukali:

...
...
...