Poprzednia

ⓘ Gregor Rosenbauer




Gregor Rosenbauer
                                     

ⓘ Gregor Rosenbauer

Gregor Rosenbauer – niemiecki architekt, grafik, wykładowca, członek Deutscher Werkbund. Jako kierownik studia architektonicznego wspólnie z Peterem Behrensem otrzymał stanowisko wykładowcy na Wydziale Architektury w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu, a następnie na wniosek Hermanna Muthesiusa objął kierownictwo w Szczecińskiej Szkoły Rzemiosła Artystycznego. Wprowadził tam program nauczania zgodny z naczelnymi doktrynami Werkbundu, a uczelnię nazwano "Werkschule für gestaltende Arbeit". Założyciel grupy artystycznej Das Neue Pommern.

                                     

1. Życiorys

Ojciec Gregora Rosenbauera był mistrzem ciesielskim i producentem mebli w Limburgii. Rosenbauer przez dwa semestry studiował na Politechnice w Darmstadt, w latach 1907–1908 publikował rysunki w czasopiśmie Der Innenausbau. W latach 1909–1911 uczył się w Kunstgewerbeschule we Frankfurcie nad Menem pod kierunkiem architekta Ferdinanda Luthmera. W latach 1911–1912 pracował na stanowisku architekta pod kierownictwem Hansa Rossa, architekta BDA w Neumünster-Kiel, od 1913 przez rok pracował pod kierunkiem Henryego Grella, architekta BDA w Hamburgu. W 1912 Rosenbauer został laureatem konkursu Stowarzyszenia Werdandi, jego projekty domów były prezentowane na Międzynarodowej Wystawie Budownictwa w 1913 w Lipsku. Podczas pierwszej wojny światowej walczył w stopniu porucznika.

W latach 1919–1923 Rosenbauer był kierownikiem studia w Peter Behrens w Neubabelsberg i szefem biur budowlanych w Wiedniu, Monachium i Oberhausen. Odpowiadał za projekt Othmarschen Deutsche Werft w Hamburgu, projekt budynku administracji technicznej Hoechst AG w Frankfurcie nad Menem, konstrukcję budynku administracji Huty Rombacher w Oberhausen i budowy obiektów na targach budownictwa w Monachium.

W 1922 Gregor Rosenbauer został asystentem Petera Behrensa na Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu, gdzie w latach 1922-1923 zajmował stanowisko wykładowcy.

W 1923 zgodnie z sugestią Hermanna Muthesiusa został powołany na stanowisko dyrektora i jednocześnie kierownika działu architektury w Szczecińskiej Szkoły Rzemiosła Artystycznego Kunstgewerbeschule Stettin. Muthesius podniósł rangę szkoły tworząc kierunek projektowania wnętrz i powołując architekta na stanowisko dyrektora. Podobne plany miał dyrektor Muzeum Miasta Szczecina Walter Riezler, który chciał ożywić rzemiosło tworząc pełnoprawną gałąź sztuki. Do 1925 równocześnie kierował pracownią Petera Behrensa w Neubabelsberg.

Rosenbauer zatrudnił nowych wykładowców, w tym Kurta Schwerdtfegera i Else Mögelin, a w 1930 przeniósł szkołę do nowego budynku. Szkoła została zaprojektowana przez Rosenbauera i szczecińskiego planistę Karla Weishaupta, nowy budynek był kamieniem milowym w jej rozwoju. Do grona wykładowców dołączyli Vincent Weber i Johannes Itten. W 1930 roku był współzałożycielem grupy artystycznej Das Neue Pommern.

1 kwietnia 1934 Rosenbauer został zmuszony do przejścia na emeryturę jako dyrektor szkoły fabrycznej. Do II wojny światowej był w stanie zrealizować tylko kilka projektów jako niezależny architekt. W latach 1939–1943 pełnił służbę wojskową w Stargardzie, podczas nalotów alianckich zniszczone zostało jego mieszkanie i studio w Szczecinie.

W 1943 opuścił Szczecin i powrócił do Limburg an der Lahn, następnie od 1952 mieszkał z rodziną w Nonnenhorn nad Jeziorem Bodeńskim. W 1961 zamieszkał w Tutzing nad jeziorem Starnberg. Po 1945 oprócz kilku projektów kościołów oraz projektu Międzynarodowej Wystawy Sztuki Chrześcijańskiej w Ravensburger poświęcił się sztuce, stworzył wiele rysunków i linorytów, często o tematyce krajobrazowej lub filozoficzno-religijnej.

Gregor Rosenbauer został pochowany na Nowym Cmentarzu w Tutzing, jego majątek w 2012 został przekazany przez rodzinę do Muzeum Architektury Politechniki w Monachium.

                                     

2. Projekty

  • budynki służby zdrowia 1928;
  • Projekt kotłowni Stettiner Oelwerke 1939;
  • Budynek Banku Pomorskiego w Koszalinie 1936-1937;
  • Zakład hartowania w zakładach naftowych w Żelechowej, projekt podwórza fabrycznego, szatnie pracownicze 1934-1936;
  • Wydział Ekstrakcji Stettiner Oelwerke 1936-1937;
  • Projekt przebudowy budynku giełdy, Szczecin 1936;
  • budynek wojskowy w Maszewie 1926;
  • budynek Szkoły Rzemiosła Artystycznego przy pl. Kilińskiego, wspólnie z Karlem Weishauptem 1930;
  • przebudowa budynku na potrzeby muzealne, Szczecin 1927;
  • Projekt architektoniczny Międzynarodowej Wystawy Sztuki Kościelnej, Ravensburg / Wttbg 1948.
  • Projekt części Parku Różanego w Szczecinie, wspólnie z Kurtem Schwerdtfegerem 1935;
  • zabudowa terenu targów 1928;
  • domy jednorodzinne: rodziny Ohly 1926, Lüht 1928, Saltzwedel 1928, Leclair 1935, Toepffer 1935
  • budynek produkcyjny Stettiner Oelwerke 1937;
  • Domy szeregowe przy Marchandstrasse obecnie Komuny Paryskiej w Szczecinie 1935;
  • Budynek Banku Pomorskiego w Świnoujściu 1936;

Użytkownicy również szukali:

...
...
...